Εορτολόγιο 29 Ιουλίου: Ποιοι γιορτάζουν σήμερα

Δείτε ποιοι έχουν γιορτή σήμερα, 29 Ιουλίου. Διαβάστε το συναξάρι των τιμώμενων αγίων της ημέρας και γνωρίστε τη ζωή και τη δράση τους.

Ποιοι γιορτάζουν σήμερα:

• Θεόδοτος, Θεοδότη
• Καλλίνικος

Σήμερα τιμώνται από την Εκκλησία οι Μάρτυς Καλλίνικος, Ιωάννης ο Στρατιώτης και Βασιλεύς Θεοδόσιος Β’

Μάρτυς Καλλίνικος

Έζησε τον 3ο αι. και καταγόταν από τη γη της Κιλικίας, στη σημερινή νοτιοανατολική Τουρκία, με το μαρτύριό του να είναι ιδιαίτερο για τη δύναμη της προσευχής του και το τέλος του μέσα στις φλόγες. Ο Καλλίνικος είχε αφιερώσει τη ζωή του στο κήρυγμα του Ευαγγελίου, γι’ αυτό περιόδευε σε πόλεις και χωριά, προσπαθώντας να πείσει τους ειδωλολάτρες να εγκαταλείψουν τη λατρεία των ειδώλων και να γνωρίσουν τον αληθινό Θεό. Όμως, κατά τη διάρκεια της δράσης του στην πόλη της Άγκυρας, συνελήφθη από τον ηγεμόνα Σακέρδωνα, ο οποίος ήταν σφοδρός διώκτης των χριστιανών, και, αφού τον βασάνισαν σκληρά και εκείνος παρέμεινε ακλόνητος, ο ηγεμόνας διέταξε να τον μεταφέρουν στην πόλη Γάγγρα, σε απόσταση περίπου 100 χιλιομέτρων, για να καεί ζωντανός.

Κατά τη διάρκεια της εξαντλητικής του πορείας προς τη Γάγγρα, οι στρατιώτες που τον συνόδευαν κινδύνευσαν να πεθάνουν από τη δίψα κάτω από τον καυτό ήλιο. Τότε ο Καλλίνικος, δείχνοντας χριστιανική αγάπη προς τους διώκτες του, προσευχήθηκε στον Θεό και ανάβλυσε νερό από έναν ξερό βράχο, σώζοντάς τους έτσι από βέβαιο θάνατο. Λόγω του θαύματος που είδαν και βίωσαν οι στρατιώτες, δίσταζαν να εκτελέσουν τη διαταγή του ηγεμόνα, ο μάρτυρας όμως, ανυπομονώντας να συναντήσει τον Χριστό, τους παρακαλούσε και τους ενθάρρυνε προς τούτο, κι έτσι ερρίφθη στις φλόγες δοξάζοντας τον Θεό.

Ιωάννης ο Στρατιώτης

Έζησε τον 4ο αι. και υπηρέτησε στις ρωμαϊκές λεγεώνες κατά τη διάρκεια της βασιλείας του αυτοκράτορα Ιουλιανού του Παραβάτη (361 – 363) και η μονάδα του έλαβε την διαταγή να εντοπίσει, να συλλάβει και να θανατώσει τους χριστιανούς που αρνούνταν να θυσιάσουν στα είδωλα. Αν και φαινόταν, όμως, ότι εκτελούσε τις διαταγές του αυτοκράτορα, εκείνος ήταν κρυπτοχριστιανός και, αντί να συλλαμβάνει τους πιστούς, τους ειδοποιούσε κρυφά να φύγουν, βοηθούσε όσους ήταν στη φυλακή και παρείχε τροφή και στέγη σε όσους είχαν ανάγκη. Διέθετε, ακόμη, τον μισθό του και όλη του την περιουσία για να βοηθά τους φτωχούς, τους ξένους και τους ασθενείς, ενώ εκείνος ζούσε με λιτότητα και ταπεινοφροσύνη.

Όταν ο Ιουλιανός έμαθε για τη δράση του διέταξε τη σύλληψή του, με αποτέλεσμα να τον μεταφέρουν στην Κωνσταντινούπολη, όπου τον έριξαν στη φυλακή και τον βασάνισαν σκληρά, αλλά τον απελευθέρωσαν μετά τον ξαφνικό θάνατο του Ιουλιανού σε μάχη κατά των Περσών. Αφού πέρασε το υπόλοιπο της ζωής του υπηρετώντας τον πλησίον, εκοιμήθη ειρηνικά σε προχωρημένη ηλικία, ζήτησε, μάλιστα, από ταπείνωση να ταφεί στο κοιμητήριο μαζί με τους ξένους και τους απόκληρους της κοινωνίας. Χρόνια μετά, εμφανίστηκε σε όραμα σε ευσεβή γυναίκα και της υπέδειξε τον τάφο του, το δε λείψανό του βρέθηκε άφθαρτο και μεταφέρθηκε στον ναό του αγ. Ιωάννη του Θεολόγου στην Κωνσταντινούπολη.

Ένα από τα πιο χαρακτηριστικά θαύματα του Αγίου Ιωάννη, που εξηγεί και γιατί θεωρείται προστάτης των αδικημένων, συνέβη πολλά χρόνια μετά την κοίμησή του. Σύμφωνα με την παράδοση, ένας έμπορος είχε πέσει θύμα μεγάλης κλοπής. Κάποιος που εμπιστευόταν πολύ, του έκλεψε όλο το εμπόρευμα και τις εισπράξεις αφήνοντάς τον στην απόγνωση και, μη έχοντας πού αλλού να στραφεί, πήγε στον ναό όπου φυλασσόταν το λείψανο του Αγίου και προσευχόταν με δάκρυα όλη τη νύχτα. Τότε ο Ιωάννης εμφανίστηκε στον ύπνο του κλέφτη με τη στρατιωτική του στολή και του είπε με αυστηρή φωνή: «Επίστρεψε αμέσως τα κλεμμένα στον ιδιοκτήτη τους, γιατί η οργή του Θεού θα πέσει πάνω σου», με αποτέλεσμα εκείνος να τρομοκρατηθεί τόσο πολύ από την επιβλητική παρουσία του, που το επόμενο πρωί επέστρεψε τα πάντα στον έμπορο, ομολογώντας την πράξη του.

Λόγω αυτού και άλλων παρόμοιων περιστατικών, καθιερώθηκε η πίστη, κυρίως στη Ρωσία, ότι ο Άγιος βοηθά στην ανεύρεση κλεμμένων αντικειμένων ή χαμένων ζώων και ελέγχει τους αδίκους. Στη λαϊκή εικονογραφία, κρατά συνήθως δόρυ και σταυρό, συμβολίζοντας την υποταγή της δύναμης των όπλων στη δύναμη της δικαιοσύνης διά της πίστεως.

Βασιλεύς Θεοδόσιος Β’

Γνωστός και ως Θεοδόσιος ο Μικρός, επειδή έγινε αυτοκράτορας σε ηλικία μόλις 7 ετών, ή ο Καλλιγράφος, υπήρξε ένας από τους μακροβιότερους αυτοκράτορες του Βυζαντίου (408 – 450). Γεννήθηκε το 401 στην Κωνσταντινούπολη και ήταν γιος του αυτοκρατορικού ζεύγους Αρκαδίου και Ευδοξίας. Δεν ήταν πολεμιστής ούτε αυστηρός ηγεμόνας, αλλά άνθρωπος των γραμμάτων, ευσεβής και καλλιτέχνης, αφήνοντας συχνά τη διακυβέρνηση στην αδελφή του, την ικανότατη Πουλχερία, και στη σύζυγό του Αιλία Ευδοκία. Παρά την ήπια προσωπικότητά του, η βασιλεία του σημαδεύτηκε από τρεις κομβικές ενέργειές του. 1) Τα Θεοδοσιανά Τείχη: Έκτισε τα νέα, διπλά τείχη της Κωνσταντινούπολης (413), τα οποία προστάτευσαν την Πόλη για πάνω από 1.000 χρόνια από τις επιδρομές. 2) Την ίδρυση το 425 του Πανεπιστημίου της Κωνσταντινούπολης, υπό την ονομασία «Πανδιδακτήριον», με πολλά τμήματα και σχολές, όπου γινόταν διδασκαλία στα μαθήματα γραμματική, ρητορική, φιλοσοφία, διαλεκτική, δίκαιο, αριθμητική, γεωμετρία, αστρονομία και μουσική. 3) Την έκδοση του Θεοδοσιανού Κώδικα (Codex Theodosianus), που ήταν η πρώτη επίσημη κωδικοποίηση των ρωμαϊκών νόμων από την εποχή του Μ. Κωνσταντίνου και αποτέλεσε τη βάση για το μεταγενέστερο νομοθετικό έργο του Ιουστινιανού.

Κατά τη διάρκεια της βασιλείας του, συγκάλεσε την Γ’ Οικουμενική Σύνοδο (431) στην Έφεσο, η οποία καταδίκασε τον Νεστόριο και ανακήρυξε την Παναγία ως «Θεοτόκο» αντί «Χριστοτόκο», μετέφερε δε το 438 το λείψανο του αγ. Ιωάννη του Χρυσοστόμου στην Κωνσταντινούπολη, ζητώντας του επίσημα και δημόσια συγγνώμη για την εξορία του. Πέθανε το 450 μετά από ατύχημα με το άλογό του κοντά στον ποταμό Λυκό.

Τιμάται επίσης η μνήμη: μάρτυρος Θεοδότης και των τριών τέκνων αυτής, Κωνσταντίνου πατριάρχου Κωνσταντινουπόλεως, μάρτυρος Μάμαντος, μαρτύρων Βενιαμίν, Βένιου και Βιναίου, οσίου Ρωμανού ηγουμένου Μονής Κίρζατς, Κωνσταντίνου και Κοσμά των εν Κοσίνσκι, οσίου Μπογόλεπ του εν Τσέρυ-Γιαρ, μάρτυρος Ευσταθίου του εν Μτσχέτα της Γεωργίας και Λούππου επισκόπου Τρουά.

Πηγή: kathimerini.gr