Εορτολόγιο 24 Ιουλίου: Ποιοι γιορτάζουν σήμερα

Δείτε ποιοι έχουν γιορτή σήμερα, 24 Ιουλίου. Διαβάστε το συναξάρι των τιμώμενων αγίων της ημέρας και γνωρίστε τη ζωή και τη δράση τους.

Ποιοι γιορτάζουν σήμερα:

• Αθηναγόρας
• Χριστίνα

Σήμερα τιμώνται από την Εκκλησία οι Μεγαλομάρτυς Χριστίνα, Αθηναγόρας ο Απολογητής και Μάρτυρες Μπόρις και Γκλεμπ

Μεγαλομάρτυς Χριστίνα

Eζησε τον 3ο αι., κατά τη βασιλεία του αυτοκράτορα Σεπτίμου Σεβήρου, και το μαρτύριό της είναι ένα από τα πιο συγκλονιστικά της πρωτοχριστιανικής περιόδου, καθώς ήρθε σε σύγκρουση με την ίδια της την οικογένεια για την πίστη της. Καταγόταν από την πόλη Τύρο της Φοινίκης και ήταν κόρη του στρατηγού Ουρβανού, ενός φανατικού ειδωλολάτρη. Λόγω της εκθαμβωτικής ομορφιάς της, ο πατέρας της την έκλεισε σε ένα ψηλό πύργο, περιτριγυρισμένη από χρυσά είδωλα, θέλοντας να την κρατήσει μακριά από τον κόσμο και να την αναγκάσει να γίνει ιέρεια των θεών του. Η Χριστίνα, όμως, παρατηρώντας τη φύση από το παράθυρό της, κατάλαβε ότι τα είδωλα ήταν άψυχα αντικείμενα και, μέσα από την προσευχή της και τη θεία χάρη, πίστεψε στον αληθινό Θεό και έσπασε τα χρυσά είδωλα μοιράζοντας τα κομμάτια τους στους φτωχούς.

Oταν ο πατέρας της έμαθε τι συνέβη, η οργή του ήταν πρωτοφανής. Διέταξε τον άγριο ξυλοδαρμό της, τη φυλάκισή της και στη συνέχεια το σκληρό βασανιστήριο του τροχού, αλλά εκείνη παρέμεινε ανέπαφη. Την έριξαν μετά στη θάλασσα με μια βαριά πέτρα δεμένη στον λαιμό της, αλλά σύμφωνα με την παράδοση, άγγελος Κυρίου την έβγαλε σώα στην ακτή. Μετά τον ξαφνικό θάνατο του πατέρα της, οι διάδοχοί του Δίων και Ιουλιανός συνέχισαν τα βασανιστήρια, ρίχνοντάς την αρχικά σε καμίνι, κατόπιν σε κλουβί με δηλητηριώδη ερπετά και τέλος τη διαπέρασαν με ακόντια, και έτσι η Χριστίνα ετελειώθη μαρτυρικά.

Τα λείψανα της Αγίας έχουν μια ενδιαφέρουσα ιστορική διαδρομή, καθώς η τιμή της εξαπλώθηκε τόσο στην Ανατολή όσο και στη Δύση. Το σημείο αναφοράς γι’ αυτά είναι η Βενετία, καθώς το σώμα της μεταφέρθηκε εκεί από την Κωνσταντινούπολη το 1252 και τοποθετήθηκε αρχικά στον ναό του Αγίου Μάρκου και αργότερα στον ναό του San Michele de Murano. Σήμερα, το ιερό της λείψανο φυλάσσεται στη Βασιλική του San Francesco della Vigna στη Βενετία, μέσα σε κρυστάλλινη λάρνακα.

Η Αγία Χριστίνα «ταυτίζεται» συχνά με την πόλη Μπολσένα (Bolsena), όπου υπάρχει αρχαία κατακόμβη με περισσότερους από 1.600 τάφους και μια βασιλική αφιερωμένη σε εκείνη, όπου φυλάσσεται μέρος των λειψάνων της και η πέτρα που, σύμφωνα με την παράδοση, ήταν δεμένη στον λαιμό της όταν την έριξαν στη θάλασσα. Το «Θαύμα της Μπολσένα» είναι ένα από τα πιο διάσημα γεγονότα της Ρωμαιοκαθολικής Εκκλησίας και συνδέεται άμεσα με τον ναό της Αγίας. Το 1263, ένας Γερμανός ιερέας, ο Πέτρος από την Πράγα, που αμφέβαλε για την πραγματική παρουσία του Χριστού στη Θεία Ευχαριστία, σταμάτησε να λειτουργήσει στον ναό της Αγίας. Λέγεται ότι την ώρα που καθαγίαζε τον Αρτο, αυτός άρχισε να αιμορραγεί στα χέρια του, με το αίμα να στάζει πάνω στο λινό κάλυμμα της Αγιας Τράπεζας. Το αιματοβαμμένο ύφασμα μεταφέρθηκε στην κοντινή πόλη Ορβιέτο, όπου βρισκόταν ο Πάπας Ουρβανός Δ΄, και το γεγονός αυτό οδήγησε στην καθιέρωση της μεγάλης γιορτής του Corpus Christi (του Σώματος του Χριστού) για τη Δυτική Εκκλησία.

Η Αγία θεωρείται μία από τις τέσσερις προστάτιδες του Παλέρμο στη Σικελία, όπου φυλάσσονται αποτμήματα των λειψάνων της στον καθεδρικό ναό της πόλης, ενώ στην Ελλάδα μέρη του λειψάνου της φυλάσσονται στις Μονές Κουτλουμουσίου, Διονυσίου και Παντοκράτορος Αγίου Ορους, στη Μονή του Αγίου Ιωάννου του Θεολόγου στην Πάτμο και στη Μονή Κύκκου στην Κύπρο. Οπως συμβαίνει με πολλούς μεγαλομάρτυρες, οι πιστοί αναφέρουν ότι τα λείψανά της συχνά αναδίδουν μια λεπτή ευωδία, ενώ της αποδίδονται πολλές θεραπείες, ιδιαίτερα σε περιπτώσεις που σχετίζονται με προβλήματα στα μάτια ή την προστασία των παιδιών.

Αθηναγόρας ο Απολογητής

Από τους σημαντικότερους χριστιανούς φιλοσόφους και απολογητές του 2ου αι., καθώς το έργο του θεωρείται γέφυρα ανάμεσα στον ελληνικό στοχασμό και τη χριστιανική διδασκαλία. Γεννήθηκε στην Αθήνα γύρω στο 130, έγινε πλατωνικός φιλόσοφος και, σύμφωνα με την παράδοση, άρχισε να διαβάζει τις Αγιες Γραφές με σκοπό να τις επικρίνει και να τις καταπολεμήσει, αλλά, αντ’ αυτού, γοητεύτηκε από το περιεχόμενό τους και μεταστράφηκε στον Χριστιανισμό. Δίδαξε στην Αθήνα και πιθανότατα στην Αλεξάνδρεια, διατηρώντας, ωστόσο, πάντα τον τίτλο και τον μανδύα του φιλοσόφου και υπέγραφε «Αθηναγόρας, Αθηναίος, Φιλόσοφος Χριστιανός».

Ο Αθηναγόρας χρησιμοποίησε τη φιλοσοφική του κατάρτιση για να μιλήσει στους αυτοκράτορες στη «γλώσσα» τους, προσπαθώντας να αποδείξει ότι ο Χριστιανισμός δεν είναι μια «βάρβαρη δεισιδαιμονία», αλλά η υψηλότερη μορφή αλήθειας. Στην επιστολή του με τίτλο «Πρεσβεία περί χριστιανών» προς τον Μάρκο Αυρήλιο, που ήταν και ο ίδιος στωικός φιλόσοφος, ο Αθηναγόρας καταρρίπτει τις τρεις κύριες κατηγορίες που εκτοξεύονταν τότε κατά των χριστιανών, την αθεΐα, τα θυέστεια δείπνα (κανιβαλισμό) και τις οιδιπόδειες σχέσεις (αιμομιξία). Επισημαίνει ότι οι χριστιανοί δεν είναι άθεοι, απλώς απορρίπτουν τους ψεύτικους θεούς, και χρησιμοποιεί τον Πλάτωνα και τον Αριστοτέλη για να δείξει ότι και οι μεγάλοι φιλόσοφοι δέχονταν την ύπαρξη ενός, μοναδικού, αγέννητου και αόρατου Θεού που δημιούργησε το σύμπαν με τον «Λόγο» Του. Υπερασπίστηκε, επίσης, με σθένος την ηθική καθαρότητα των χριστιανών, τονίζοντας τον σεβασμό στην ανθρώπινη ζωή, αφού είναι σφοδροί πολέμιοι των εκτρώσεων και των μονομαχιών, και οι μόνοι που τηρούν απόλυτη ηθική τάξη. Κατόπιν τούτων, ζητά από τους αυτοκράτορες να μην καταδικάζουν τους χριστιανούς μόνο για το όνομά τους, αλλά να τους δικάζουν βάσει συγκεκριμένων εγκλημάτων, όπως όλους τους πολίτες.

Η στάση του άνοιξε τον δρόμο για τους μετέπειτα μεγάλους Πατέρες της Εκκλησίας, όπως των Καππαδοκών, οι οποίοι χρησιμοποίησαν την ελληνική φιλοσοφική ορολογία για να διατυπώσουν τα χριστιανικά δόγματα.

Μάρτυρες Μπόρις και Γκλεμπ

Είναι οι πρώτοι άγιοι που αναγνωρίστηκαν από τη Ρωσική Εκκλησία μετά τον εκχριστιανισμό των Ρώσων, γιοι του Μεγάλου Πρίγκιπα του Κιέβου Βλαδίμηρου του Φωτιστή και της Αννας, αδελφής του Βασιλείου Β΄ του Βουλγαροκτόνου, με το μαρτύριό τους να έχει ιδιαίτερο πολιτικό και πνευματικό βάθος.

Μετά τον θάνατο του πατέρα τους το 1015, ο μεγαλύτερος αδελφός τους, ο Σβιατοπόλκος ο «Καταραμένος», κατέλαβε τον θρόνο του Κιέβου και, φοβούμενος ότι οι αδελφοί του θα τον αμφισβητούσαν, αποφάσισε να τους εξοντώσει. Εκείνοι, αν και γνώριζαν τα σχέδια του αδελφού τους, αρνήθηκαν να τον πολεμήσουν για να μην προκληθεί εμφύλιος αιματοχυσία. Ο Μπόρις, αν και ο στρατός του τον παρότρυνε να βαδίσει κατά του Κιέβου, αρνήθηκε να «σηκώσει χέρι κατά του μεγαλύτερου αδελφού του» και δολοφονήθηκε από απεσταλμένους του ενώ προσευχόταν στη σκηνή του. Παρομοίως και ο Γκλεμπ, παγιδεύτηκε με ψεύτικο μήνυμα και δολοφονήθηκε λίγο αργότερα, ακολουθώντας την ίδια στάση ειρήνης και μη βίας, προτιμώντας τον θάνατο από έναν εμφύλιο πόλεμο.

Θεωρούνται οι προστάτες της Ρωσίας και της ενότητας των ηγεμόνων, καθώς η θυσία τους θεωρήθηκε πράξη που έβαζε την αγάπη του Χριστού πάνω από την κοσμική εξουσία και άφησε ανεξίτηλο σημάδι στη ρωσική κουλτούρα, επηρεάζοντας τόσο την αρχιτεκτονική όσο και την εικονογραφία της περιοχής. Μετά το μαρτύριό τους, στην πόλη Βίσχοροντ ο αδελφός τους, Γιαροσλάβος ο Σοφός, έχτισε μεγαλοπρεπή λίθινο ναό για να στεγάσει τα λείψανά τους, που έγινε το σημαντικότερο προσκύνημα της εποχής. Στη ρωσική τέχνη εμφανίζονται πάντα μαζί ως νεαροί πρίγκιπες με πλούσια ενδύματα, κρατώντας σταυρό στο ένα χέρι, σύμβολο του μαρτυρίου, και σπαθί στο άλλο, σύμβολο της πριγκιπικής τους ιδιότητας, το οποίο όμως είναι στη θήκη του, δηλώνοντας την άρνηση της βίας.

Τα θαύματα των Αγίων μαρτυρείται ότι ξεκίνησαν αμέσως μετά τον θάνατό τους και συνέβαλαν καθοριστικά στην ταχεία καθιέρωσή τους ως εκ των πιο αγαπητών αγίων του σλαβικού κόσμου. Λίγο μετά την ταφή τους στο Βίσχοροντ, οι κάτοικοι ανέφεραν ότι έβλεπαν μια πύρινη στήλη φωτός πάνω από τον τάφο τους, ενώ ακούγονταν αγγελικές ψαλμωδίες. Οταν ο Γιαροσλάβος ο Σοφός έκανε την ανακομιδή των λειψάνων τους, το σώμα τους βρέθηκε άφθαρτο και ανέδιδε άρρητη ευωδία, γεγονός που θεωρήθηκε απόδειξη της αγιότητάς τους. Η παράδοση αναφέρει, επίσης, πολλές θεραπείες πιστών που προσέρχονταν στα λείψανά τους, τυφλών, παραλύτων και ασθενών, ενώ θεωρήθηκαν οι ουράνιοι προστάτες των Ρώσων ηγεμόνων στις δίκαιες μάχες τους.

Τιμάται επίσης η μνήμη: μάρτυρος Ερμογένους, νεομάρτυρος Θεοφίλου του Ζακυνθίου, νεομάρτυρος Αθανασίου του από Κίου, οσίου Πολυκάρπου της Λαύρας των Σπηλαίων και οσίου Ιλαρίωνος της Τβάλης.

Πηγή: kathimerini.gr