Εορτολόγιο 4 Ιουνίου: Ποιοι γιορτάζουν σήμερα

Δείτε ποιοι έχουν γιορτή σήμερα, 4 Ιουνίου. Διαβάστε το συναξάρι των τιμώμενων αγίων της ημέρας και γνωρίστε τη ζωή και τη δράση τους.

Ποιοι γιορτάζουν σήμερα:

• Μάρθα

Σήμερα τιμώνται από την Εκκλησία οι Μητροφάνης αρχιεπίσκοπος Κωνσταντινουπόλεως, Μαρία και Μάρθα, αδελφές του Λαζάρου και Ιερομάρτυς Ανδρόνικος αρχιεπίσκοπος Περμίας

Μητροφάνης αρχιεπίσκοπος Κωνσταντινουπόλεως

Σύμφωνα με την παράδοση, ήταν γιος του Δομέτιου, αδελφού του Ρωμαίου αυτοκράτορα Μάρκου Αυρήλιου Πρόβου (276 – 282), με τον πατέρα του να ασπάζεται τον Χριστιανισμό και να γίνεται επίσκοπος Βυζαντίου, αξίωμα στο οποίο ανήλθε ο αδελφός του Πρόβος και ο ίδιος. Ο Μ. Κωνσταντίνος έτρεφε μεγάλο σεβασμό προς τον Μητροφάνη για την αγιότητα και τη σοφία του, λέγεται μάλιστα πως η εκτίμηση αυτή έπαιξε ρόλο στην απόφασή του να επιλέξει το Βυζάντιο ως τη νέα πρωτεύουσα της αυτοκρατορίας.

Λόγω του προχωρημένου της ηλικίας του και της ασθένειάς του, ο Μητροφάνης δεν μπόρεσε να παρευρεθεί αυτοπροσώπως στην Οικ. Σύνοδο της Νίκαιας το 325, έστειλε, όμως, ως εκπρόσωπό του τον έμπιστο μαθητή του Αλέξανδρο, ο οποίος και τον διαδέχθηκε την ίδια χρονιά, αφού εκοιμήθη ειρηνικά σε ηλικία 117 ετών.

Μαρία και Μάρθα, αδελφές του Λαζάρου

Κατοικούσαν στη Βηθανία, ένα χωριό πολύ κοντά στα Ιεροσόλυμα, και στην κατοικία τους ο Ιησούς είχε φιλοξενηθεί αρκετές φορές. Στη γνωστή ευαγγελική διήγηση (Λουκ. 10, 38 – 42), η Μάρθα εμφανίζεται ως η δραστήρια οικοδέσποινα που φροντίζει για την περιποίηση του Ιησού («μεριμνά και τυρβάζη περί πολλά»), ενώ η Μαρία κάθεται στα πόδια Του και ακούει τη διδασκαλία Του, δεχόμενη τον έπαινο του Χριστού καθώς «την αγαθή μερίδα εξελέξατο».

Και οι δύο αδελφές έδειξαν ακλόνητη πίστη κατά τον θάνατο του αδελφού τους, με τη Μάρθα να είναι εκείνη που ομολόγησε πρώτη «Ναι, Κύριε, εγώ πεπίστευκα ότι συ ει ο Χριστός ο Υιός του Θεού ο εις τον κόσμον ερχόμενος», η δε Μαρία να αλείφει τα πόδια του Ιησού με πολύτιμο μύρο λίγο πριν από το Πάθος. Μετά την Ανάσταση, θεωρούνται μέλη της ομάδας των Μυροφόρων που ανήγγειλαν το χαρμόσυνο μήνυμα στους Αποστόλους και, σύμφωνα με την εκκλησιαστική παράδοση, ακολούθησαν τον αδελφό τους Λάζαρο στη Λάρνακα της Κύπρου, όπου εκείνος έγινε ο πρώτος επίσκοπός της και τον βοήθησαν στο ιεραποστολικό του έργο.

Ιερομάρτυς Ανδρόνικος αρχιεπίσκοπος Περμίας

Ενσαρκώνοντας τρία μεγάλα χαρίσματα, τον ιεραπόστολο που ταξίδεψε στην άλλη άκρη του κόσμου για να κηρύξει τον Χριστό, τον ποιμένα που αγάπησε το ποίμνιό του και δεν το εγκατέλειψε στην ώρα της δοκιμασίας και τον μάρτυρα που αντιμετώπισε έναν από τους πιο φρικτούς θανάτους με απόλυτη γαλήνη, συγχώρεση και προσευχή, αποτελεί μια από τις συγκλονιστικές και ηρωικές μορφές των νεομαρτύρων της Ρωσίας.

Κατά κόσμον Βλαδίμηρος Νικολάεβιτς Νικόλσκι, γεννήθηκε την 1η Αυγούστου 1876 στο χωριό Πόκροφσκοε της επαρχίας Γιαροσλάβλ της Ρωσίας και από νεαρή ηλικία έδειξε βαθιά πνευματική κλίση και έντονη αγάπη για την Εκκλησία. Σπούδασε στη Θεολογική Ακαδημία της Μόσχας, ένα από τα κορυφαία θεολογικά ιδρύματα της Ρωσίας, και εκάρη μοναχός λαμβάνοντας το όνομα ενός εκ των Εβδομήκοντα Αποστόλων. Μετά την αποφοίτησή του, ο Ανδρόνικος ακολούθησε ασυνήθιστη και εντυπωσιακή πορεία. Αφιερώθηκε στην ιεραποστολή στην Ιαπωνία, ως βοηθός του Νικόλαου Ισάκοβιτς (τον φωτιστή της Ιαπωνίας), με τη διακονία του αυτή να σφραγίζει βαθιά τον χαρακτήρα του, καθώς έμαθε να κηρύττει σε διαφορετικά πολιτισμικά πλαίσια, ανέπτυξε βαθιά ποιμαντική ευαισθησία και ικανότητα επικοινωνίας και διαμόρφωσε σιδερένια θέληση και ακλόνητη πίστη, χαρακτηριστικά που τον έκαναν από τους πιο καλά καταρτισμένους και ευρύτατα μορφωμένους επισκόπους της Ρωσικής Εκκλησίας.

Επιστρέφοντας στη Ρωσία, ο Ανδρόνικος χειροτονήθηκε επίσκοπος και υπηρέτησε σε διάφορες επισκοπές, μέχρι που το 1914 ανέλαβε τη μεγάλη επισκοπή Περμίας και Σολικάμσκ στα Ουράλια όρη, στα σύνορα Ευρώπης και Ασίας. Εκεί αναδείχθηκε σε εξαιρετικό ποιμένα. Ιδρυσε σχολεία, νοσοκομεία και φιλανθρωπικά ιδρύματα, φρόντιζε ιδιαίτερα τους φτωχούς εργάτες των μεταλλείων της περιοχής και ταξίδευε αδιάκοπα στις πιο απομακρυσμένες κοινότητες της επισκοπής του, σε χωριά και οικισμούς που κανείς επίσκοπος δεν είχε επισκεφθεί για χρόνια. Επίσης, έδινε ιδιαίτερη σημασία στην κατήχηση και την εκπαίδευση, καθώς πίστευε ότι μια Εκκλησία που δεν μορφώνει το ποίμνιό της είναι ευάλωτη στις ιδεολογίες του κόσμου.

Η Οκτωβριανή Επανάσταση του 1917 βρήκε τον Ανδρόνικο στην Πέρμη, έτοιμο να αντιμετωπίσει ό,τι ερχόταν. Από την πρώτη στιγμή κατάλαβε τον αντιχριστιανικό χαρακτήρα του νέου καθεστώτος και αρνήθηκε κάθε συνεργασία, ήταν δε ένας από τους πρώτους επισκόπους που μίλησε ανοιχτά και δημόσια κατά της μπολσεβίκικης θρησκευτικής πολιτικής. Κήρυττε χωρίς φόβο, οργάνωνε την αντίσταση της κοινότητας και αρνιόταν να παραδώσει τα εκκλησιαστικά κτίρια και αντικείμενα στις νέες αρχές. Σε ερώτηση που του έγινε αν φοβάται τον θάνατο, απάντησε με απλότητα «Εγώ ήδη πέθανα. Εζησα μόνο για να υπηρετώ τον Θεό και την Εκκλησία Του».

Τον Ιούνιο του 1918, κατά τη διάρκεια του Κόκκινου Τρόμου, μια εκστρατεία μαζικών εκτελέσεων, φυλακίσεων και καταστολής που εξαπέλυσε το νέο καθεστώς σε ολόκληρη τη Ρωσία, ο Ανδρόνικος συνελήφθη από την υπηρεσία εσωτερικής ασφάλειας Τσεκά, αρνούμενος κατηγορηματικά να υπογράψει οποιοδήποτε έγγραφο που θα αναγνώριζε την εξουσία του νέου καθεστώτος πάνω στην Εκκλησία, αλλά και κάθε πρόταση για απελευθέρωση με αντάλλαγμα τη συνεργασία του. Τότε, οι μπολσεβίκοι, θέλοντας να τον ταπεινώσουν και να λυγίσουν το ηθικό της χριστιανικής κοινότητας, αποφάσισαν να τον εκτελέσουν με έναν ιδιαίτερα άγριο τρόπο, βάζοντάς τον σε φέρετρο και θάβοντάς τον ζωντανό. Σύμφωνα με μαρτυρίες που διασώθηκαν, ο Ανδρόνικος κατά τη διαδρομή προς τον τόπο εκτέλεσης δεν σταμάτησε να προσεύχεται, ευλογούσε τους ανθρώπους που έβλεπε στον δρόμο, έψελνε και παρέμεινε γαλήνιος, στους δε δημίους του είπε «Σας συγχωρώ και προσεύχομαι για σας». Ηταν μόλις 42 ετών.

Τιμάται επίσης η μνήμη: μαρτύρων Αρετίου και Δακιανού, ιερομάρτυρος Κλατέου επισκόπου Βρεσκίας, μαρτύρων Αττάλου, Ζωτικού, Καμάσεως και Φιλίππου εκ Νικολιτσέλ της Ρουμανίας, οσίας Νιννοκίας της εκ Βρετανίας, οσίας Βρεάκης της εξ Ιρλανδίας, οσίου Πετροκίου του εξ Ουαλλίας, οσίων Κρουϊδανού, Δαγανού και Μεδανού των εξ Ιρλανδίας, Εντφρίθου του εξ Ιρλανδίας, οσιομάρτυρος Ιωάννου ηγουμένου της μονής Μοναγρίου της Κύπρου, οσίου Αλωνίου, οσίας Σοφίας της εξ Αίνου, οσίου Μεθοδίου του εκ Ρωσίας, οσίων Ελεαζάρου, Ναζαρίου και Ευμενίου των εν Μουρμάνσκ της Ρωσίας των Θαυματουργών, ιερομάρτυρος Βασιλείου αρχιεπισκόπου Τσέρνιγκωφ, ιερομάρτυρος Γεωργίου του εκ Κροατίας.

Πηγή: kathimerini.gr