Εορτολόγιο 6 Ιουνίου: Ποιοι γιορτάζουν σήμερα

Δείτε ποιοι έχουν γιορτή σήμερα, 6 Ιουνίου. Διαβάστε το συναξάρι των τιμώμενων αγίων της ημέρας και γνωρίστε τη ζωή και τη δράση τους.

Ποιοι γιορτάζουν σήμερα:

• Ιλαρίων, Ιλαρία

Σήμερα τιμώνται από την Εκκλησία οι Οσιος Ιλαρίων ηγούμενος Μονής Δαλμάτων, Κλαύδιος επίσκοπος Μπεζανσόν και Οσιος Ατταλος ο Θαυματουργός

Οσιος Ιλαρίων ηγούμενος Μονής Δαλμάτων

Καταγόμενος από την Καππαδοκία, γεννήθηκε το 775, με πατέρα τον κύριο προμηθευτή άρτου της αυτοκρατορικής αυλής, σε νεαρή ηλικία, ωστόσο, έγινε δόκιμος στη Μονή Ξηροκηπίου της Κωνσταντινούπολης και αργότερα στη Μονή Δαλμάτων, όπου και εκάρη μοναχός. Εχοντας επί 12 χρόνια ως διακόνημα την περιποίηση των κήπων της Μονής, χειροτονήθηκε πρεσβύτερος παρά τη θέλησή του και, όταν ο ηγούμενος εκοιμήθη, οι υπόλοιποι μοναχοί τον πρότειναν για διάδοχό του, με εκείνον όμως να αρνείται και να καταφεύγει στη Μονή Καθαρών της Βιθυνίας. Η αδελφότητα όμως επέμεινε, προσέφυγε στον Πατριάρχη και τον αυτοκράτορα ζητώντας την επιστροφή του, και η Ιερά Σύνοδος τον όρισε όχι μόνο ηγούμενο αλλά και επικεφαλής των Μονών της πρωτεύουσας. Ολα κυλούσαν ήρεμα μέχρι την άνοδο στο θρόνο του αυτοκράτορα Λέοντος Ε΄ του Αρμενίου, ο οποίος το 813 επανέφερε τους διωγμούς των εικονολατρών και μάλιστα κάλεσε τον Ιλαρίωνα στο παλάτι ζητώντας του να απαρνηθεί τις εικόνες. Μετά την άρνησή του, ο Λέων διέταξε την επ’ αόριστον φυλάκισή του, κι έτσι εξορίστηκε σε διάφορες μονές στην ευρύτερη περιοχή της Πόλης και υπέστη διάφορα βασανιστήρια με ραβδισμούς και περιορισμούς. Η κατάσταση άλλαξε οριστικά με τον θάνατο του αυτοκράτορα Θεόφιλου (842) και την άνοδο στον θρόνο της εικονόφιλης αυτοκράτειρας Θεοδώρας, ως επιτρόπου του ανήλικου υιού της Μιχαήλ του Γ΄, η οποία οριστικά και αμετάκλητα όρισε την αναστήλωση των εικόνων το 843. Ο όσιος έζησε άλλα τρία χρόνια στη μονή του, διδάσκοντας και νουθετώντας τους μοναχούς, και εκοιμήθη ειρηνικά το 845 σε ηλικία 70 ετών.

Κλαύδιος επίσκοπος Μπεζανσόν (Besançon)

Γιος του τοπικού διοικητή, γεννήθηκε γύρω στο 603 στην περιοχή Φρανς-Κοντέ (Franche-Comté) της ανατολικής Γαλλίας, από ευγενή γαλλορωμαϊκή οικογένεια που, από νεαρή ηλικία, φρόντισε για τη μόρφωση αλλά και τη χριστιανική αγωγή του. Για κάποιο διάστημα υπηρέτησε στη φρουρά των συνόρων, αλλά το 627 χειροτονήθηκε πρεσβύτερος από τον επίσκοπο Μπεζανσόν Δονάτο και ενετάχθη στη μοναστική του αδελφότητα. Οι αρετές του και η ευσέβειά του τον κατέστησαν πρότυπο μοναχού, ενώ εντύπωση προκαλούσε ο κανόνας του, να τρώει δηλαδή μια μόνο φορά την ημέρα ένα εξαιρετικά λιτό δείπνο και το βράδυ να αγρυπνά, να μελετά και να προσεύχεται.

Αργότερα, μετακόμισε στη Μονή Κονταδίσκου, γνωστότερη ως Μονή του Αγ. Ευγενδίνου (Saint-Oyend), όπου συνέχισε τους αυστηρούς κανόνες βίου που ακολουθούσε. Εκεί, πολύ γρήγορα εισέπραξε την εκτίμηση των συμμοναστών του, σε σημείο να επιλεγεί ηγούμενος και να πετύχει τη λήψη δωρεάς από το χριστόφιλο βασιλικό ζεύγος Χλοδοβίκου Β΄ και της συζύγου του Βατθίλδης. Με αυτή τη δωρεά ο Κλαύδιος μπόρεσε να συντηρήσει και να επαυξήσει τη μονή του, να στηρίξει τους φτωχούς της περιοχής του και να φιλοξενεί οδοιπόρους και προσκυνητές. Οταν εκοιμήθη ο τοπικός επίσκοπος Γερβάσιος, ομόφωνα επιλέχθηκε ως διάδοχός του, ωστόσο, μετά από επτά χρόνια στον επισκοπικό θρόνο, το 693 αναγκάστηκε να εγκαταλείψει τα πάντα και να αποσυρθεί στη μονή της μετανοίας του, εξαιτίας της έκλυτης ζωής και εγωιστικής συμπεριφοράς των μοναχών και ιερωμένων της περιοχής του. Αυτή η πράξη, η εθελούσια παραίτηση από επισκοπικό θρόνο για χάρη της μοναστικής ζωής, ήταν σπάνια στην ιστορία της Εκκλησίας και αποτελεί απόδειξη της βαθιάς του ταπείνωσης. Εζησε ακόμη έξι χρόνια και κοιμήθηκε ειρηνικά το 699.

Μετά τον θάνατό του έγινε ένας από τους πιο λαοφιλείς αγίους της Γαλλίας. Τον 9ο αι., ο σχολαστικός φιλόσοφος και επίσκοπος Μαγνεντίας Ραβανός Μαύρος τον μνημονεύει στο Μαρτυρολόγιό του ως μεσίτη, ενώ το λείψανό του ανακαλύφθηκε το 1160 σε άφθαρτη κατάσταση. Κατά τη διάρκεια της Γαλλικής Επανάστασης, το σώμα του κάηκε τον Μάρτιο του 1794, διεσώθησαν, ωστόσο, ο βραχίονάς του και ο μικρός δάκτυλος του αριστερού χεριού και φυλάσσονται μέχρι σήμερα στον Καθεδρικό Ναό του Σεν-Κλοντ, ενώ θεωρείται προστάτης των ξυλουργών και τορναδόρων της περιοχής.

Οσιος Ατταλος ο Θαυματουργός

Χωρίς να είναι γνωστή η καταγωγή του και η περίοδος που έζησε, το συναξάρι του σημειώνει ότι ο όσιος εγκατέλειψε τα εγκόσμια, εκάρη μοναχός και υιοθέτησε ασκητική ζωή. Ετρωγε μια μόνο φορά κάθε δύο τρεις ημέρες, δεν κοιμόταν σε κρεβάτι αλλά όρθιος ή απλώς καθιστός «για να μη χάσει την επαφή με τον Θεό», όπως έλεγε, και χαριτώθηκε με τη θαυματουργία που εκδήλωνε τόσο στους ανθρώπους όσο και στα ζώα. Κοιμήθηκε ειρηνικά και πριν από την εκδημία του αντάλλαξε ασπασμό με όσους παρευρίσκονταν εκείνη τη στιγμή.

Τιμάται επίσης η μνήμη: μάρτυρος Ρωμύλου, παρθενομαρτύρων Αρχελαΐδος, Θέκλας και Σωσάννης των εν Σαλέρνο της Ιταλίας, πέντε παρθενομαρτύρων Βαλερίας, Κυρίας, Μάρθας, Μαρίας και Μαρκίας των εκ Καισαρείας της Παλαιστίνης, μάρτυρος Γελασίου, οσίου Αμούν του Σημειοφόρου, οσίου Φωτά, Ζαρλαθίου επισκόπου Τούαμ της Ιρλανδίας, Ιωνά επισκόπου της Μεγάλης Περμίας, οσίου Παϊσίου του Ούγκλιχ, οσίου Ιωνά του Κλιμέζσκ.

Πηγή: kathimerini.gr