Εορτολόγιο 12 Ιουνίου: Ποιοι γιορτάζουν σήμερα

Δείτε ποιοι έχουν γιορτή σήμερα, 12 Ιουνίου. Διαβάστε το συναξάρι των τιμώμενων αγίων της ημέρας και γνωρίστε τη ζωή και τη δράση τους.

Ποιοι γιορτάζουν σήμερα:

• Ονούφριος, Ονουφρία

Σήμερα τιμώνται από την Εκκλησία οι Οσιος Ονούφριος ο Αιγύπτιος, Οσιος Πέτρος ο Αθωνίτης και Οσιος Αρσένιος του Κόνεβιτς

Οσιος Ονούφριος ο Αιγύπτιος

Γεννημένος τον 4ο αι. στην Αίγυπτο, σύμφωνα με τα συναξάρια, ή στην Περσία σύμφωνα με τον βιογράφο του Παφνούτιο, ο Ονούφριος αποτελεί χαρακτηριστικό παράδειγμα ακραίου ασκητισμού, όχι σπάνιου τα χρόνια εκείνα στις ερημικές περιοχές της Ανω Αιγύπτου. Από τα νεανικά του χρόνια αποκάλυψε τη θέλησή του να αποτραβηχτεί από τα εγκόσμια και να αφιερωθεί απόλυτα στον ύμνο του Θεού. Αρχικά έγινε μέλος μιας αδελφότητας, στον κύκλο της οποίας είχε τις πρώτες εμπειρίες στην πνευματική υπακοή και τη σωματική άσκηση των οικειοθελών στερήσεων. Αργότερα θέλησε να αποτραβηχτεί στην έρημο, όπου συνάντησε τον ερημίτη Ερμία, με τη στήριξη του οποίου βρήκε τη δύναμη να ασκηθεί πνευματικά περισσότερο, να ενωθεί μέσω της προσευχής του στενότερα με τον Θεό και να αποκτήσει φήμη σοφού πνευματικού φέρνοντας πολλούς συνασκητές κοντά του. Εκοιμήθη σε βαθύ γήρας και ετάφη από τον μαθητή του, Παφνούτιο, κάτω από έναν πελώριο φοίνικα.

Οσιος Πέτρος ο Αθωνίτης

Θεωρείται από τους πρώτους οικιστές και ο ουσιαστικός θεμελιωτής του μοναχισμού στον Αθωνα, έζησε περί τον 8ο ή κατ’ άλλους τον 9ο αι. και προερχόταν από εύπορη και ευσεβή οικογένεια. Υπήρξε σχολάριος, στρατιώτης δηλαδή επίλεκτου τμήματος του βυζαντινού στρατού που επανδρωνόταν από τους γόνους των πλέον διακεκριμένων οικογενειών της βυζαντινής κοινωνίας, αλλά σε μια από τις πολλές συγκρούσεις με τους Αραβες αιχμαλωτίστηκε και κρατήθηκε σε φυλακή της Σαμάρρας, αρχαίας πόλης της Μεσοποταμίας κοντά στη Βαγδάτη. Στη διάρκεια της αιχμαλωσίας του υπέφερε πολλά και όταν απελευθερώθηκε με θαυμαστό τρόπο, όπως αναφέρει το συναξάρι του, αποφάσισε να αφιερωθεί ολοκληρωτικά στον Χριστό. Στην περίοδο της προετοιμασίας του για το τι έπρεπε να κάνει, επισκέφθηκε πολλά μέρη και τόπους, μεταξύ αυτών και τη Ρώμη όπου εκάρη μοναχός από τον Πάπα Γρηγόριο Δ΄, αλλά τελικά κατέληξε το Αγιον Ορος. Εκεί επέλεξε να εγκατασταθεί σε ερημική σπηλιά, όπου έζησε ασκητικά για 53 χρόνια, «ώσπου τυχαία κάποιος κυνηγός τον ανακάλυψε και πείσθηκε από την ασκητικότητα και αγιοσύνη του να εγκαταλείψει κι αυτός τα εγκόσμια και να επιστρέψει οριστικά να μονάσει μαζί του. Οταν, όμως, μετά την παρέλευση του απαιτούμενου χρόνου προετοιμασίας επέστρεψε μαζί με μικρή ομάδα ενδιαφερομένων να μονάσουν εκεί, βρήκαν τον όσιο ερημίτη τεθνεώτα με σημεία αγιότητας (επιτέλεση θαυμάτων, μυροβλυσία κ.λπ.)». Τα λείψανά του μεταφέρθηκαν αρχικά στη Μονή του Κλήμεντος (σημερινή Ιβήρων) και αργότερα στη Θράκη και στην Κωνσταντινούπολη, αλλά μετά την Αλωση η τύχη τους αγνοείται, αν και τμήματα φυλάσσονται σε διάφορες μονές. Τον 9ο αι. ο Ιωσήφ ο υμνογράφος συνέγραψε Κανόνα προς τιμήν του.

Οσιος Αρσένιος του Κόνεβιτς

Ενας από τους μεγάλους Ρώσους ασκητές του 14ου αι., ο οποίος μετέφερε την πνευματική κληρονομιά του Αγίου Ορους στη βόρεια Ρωσία. Γεννήθηκε στο Νόβγκοροντ της Ρωσίας και από νεαρή ηλικία ασχολήθηκε με τη χειροτεχνία και συγκεκριμένα την κατασκευή χάλκινων σκευών. Εκάρη μοναχός στη Μονή Λισίτσι του Νόβγκοροντ, ζώντας με αυστηρή άσκηση για 11 χρόνια, και το 1373 αναχώρησε για τον Αθωνα, όπου έμεινε αρκετά χρόνια, μαθητεύοντας δίπλα σε έμπειρους γέροντες. Οταν το 1393 αποφάσισε να επιστρέψει στην πατρίδα του, ο ηγούμενος της μονής του (πιθανώς της Μονής Βατοπαιδίου) του έδωσε ως ευλογία μια εικόνα της Παναγίας, τη γνωστή Παναγία του Κόνεβιτς, και έναν μοναστικό κανόνα. Στη Ρωσία αναζήτησε έναν τόπο απόλυτης ησυχίας, που τον βρήκε στο νησί Κόνεβιτς, στη λίμνη Λάντογκα, και εκεί ίδρυσε μονή αφιερωμένη στο Γενέσιο της Θεοτόκου, η οποία με τον χρόνο κατέστη πνευματικός φάρος για όλη τη βόρεια Ρωσία. Εκοιμήθη ειρηνικά στις 12 Ιουνίου 1447, η επίσημη αγιοκατάταξή του έγινε το 1547 και τα λείψανά του αναπαύονται σήμερα στο καθολικό της Μονής Κόνεβιτς, η οποία αναστηλώθηκε μετά την πτώση του σοβιετικού καθεστώτος.

Η εικόνα της Παναγίας που έφερε από το Αγιον Ορος, γνωστή και ως «Παναγία με την περιστερά», θεωρείται θαυματουργή και είναι ένα σπάνιο κειμήλιο που συνδέει το Αγιον Ορος με τη ρωσική και φινλανδική παράδοση. Το πιο αναγνωρίσιμο στοιχείο της είναι ότι ο μικρός Χριστός κρατά στο αριστερό του χέρι ένα περιστέρι (ή δύο νεοσσούς σε κάποιες παραλλαγές) αντί για το παραδοσιακό ειλητάριο, και ανήκει στον εικονογραφικό τύπο της Οδηγήτριας, αλλά με μια πιο τρυφερή προσέγγιση, καθώς το βρέφος στρέφεται προς τον θεατή. Κατά τη δεκαετία του 1950, η εικόνα αναφέρεται ότι σταμάτησε αρκετές πυρκαγιές στη Φινλανδία, μάλιστα, ενώ τα πάντα γύρω της κάηκαν, η ίδια παρέμεινε άθικτη. Σήμερα, η πρωτότυπη εικόνα φυλάσσεται στη Μονή Νέου Βαλαάμ στη Φινλανδία, όπου μεταφέρθηκε για ασφάλεια κατά τη διάρκεια του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου.

Τιμάται επίσης η μνήμη: μάρτυρος Αντωνίνης, μαρτύρων Βασιλίδου, Κυρίνου, Ναβωρίου και Ναζαρίου, οσίου Ιουλιανού μάρτυρος Ιωάννου του στρατιώτου, Ζήνωνος επισκόπου Κυρηνείας, οσίου Αλυπίου, οσίου Ιωάννου του αγιορείτου, οσίου Στεφάνου του Οζέρο και Κομέλ της Ρωσίας, νεομάρτυρος Ιωάννου εκ Τραπεζούντος, οσίων Αυξεντίου και Ονουφρίου των ερημιτών της Βολογκντά, οσίου Ονουφρίου της Κατρόμα, οσίου Σεραπίωνος του θαυματουργού του εν Ιζμπόρσκ της Ρωσίας ασκήσαντος, οσίου Ονουφρίου του εκ Πρεβέζης, ιερομάρτυρος Βενεδίκτου του εκ Σερρών, οσιομάρτυρος Παύλου του εξ Ιωαννίνων, οσιομάρτυρος Συνεσίου του εκ Θεσσαλονίκης, οσιομάρτυρος Τιμοθέου του εκ Βεροίας.

Πηγή: kathimerini.gr