Εορτολόγιο 16 Ιουνίου: Ποιοι γιορτάζουν σήμερα

Δείτε ποιοι έχουν γιορτή σήμερα, 16 Ιουνίου. Διαβάστε το συναξάρι των τιμώμενων αγίων της ημέρας και γνωρίστε τη ζωή και τη δράση τους.

Ποιοι γιορτάζουν σήμερα:

• Μνημόνιος

Σήμερα τιμώνται από την Εκκλησία οι Τύχων ο Θαυματουργός επίσκοπος Αμαθούντος Κύπρου, Οσιος Σιμιλιανός (Saint Similien) και Κουρίγγος (Curig) επίσκοπος Λάνμπανταρν (Llanbadarn)

Τύχων ο Θαυματουργός επίσκοπος Αμαθούντος Κύπρου

Γεννήθηκε στην Αμαθούντα της Κύπρου και προερχόταν από χριστιανική οικογένεια. Ο πατέρας του ήταν αρτοποιός και του είχε αναθέσει να πουλά τα ψωμιά στην αγορά, αλλά ο νεαρός Τύχων διέθετε δωρεάν τα περισσότερα ψωμιά στους φτωχούς, προκαλώντας έτσι την αγανάκτησή του. Εκείνος του απαντούσε ότι ο Κύριος θα επιστρέψει πλουσιοπάροχα τη δωρεά, επιδεικνύοντας έτσι την καλή γνώση των Γραφών και το ήθος του χαρακτήρα του. Σε νεαρή ηλικία και εκτιμώντας τις σπάνιες αρετές του, ο επίσκοπος Μνημόνιος τον χειροτόνησε διάκονο και μετά την κοίμησή τον διαδέχθηκε στον θρόνο του. Από τη νέα του θέση, ως επίσκοπος τακτοποίησε τα διοικητικά της περιοχής του, πρόσφερε σημαντικό φιλανθρωπικό έργο, κήρυξε τον λόγο του Θεού και διέδωσε τη χριστιανική θρησκεία ακόμη και σε πολλούς ειδωλολάτρες. Εχοντας επίσης το χάρισμα της θαυματουργίας, θεράπευσε πολλούς και στήριξε ακόμη περισσότερους με τις συμβουλές και την καθοδήγησή του.

Οσιος Σιμιλιανός (Saint Similien)

Υπήρξε ο τρίτος επίσκοπος της Νάντης (Nantes) στη Γαλλία κατά τον 4ο αι. και έζησε την περίοδο που ο Χριστιανισμός άρχιζε να εδραιώνεται στη Γαλατία, λίγο μετά το Διάταγμα των Μεδιολάνων (313). Διαδέχθηκε τον Εννιο στον επισκοπικό θρόνο και θεωρείται ένας από τους θεμελιωτές της τοπικής Εκκλησίας, ενώ του αποδίδεται ο τίτλος του «Ομολογητή», διότι υπέφερε διωγμούς και κακουχίες για την πίστη του, πιθανότατα κατά τις τελευταίες αναλαμπές των ειδωλολατρικών διωγμών. Ο Σιμιλιανός είναι στενά συνδεδεμένος με τους Μάρτυρες της Νάντης Δονατιανό και Ρογατιανό, αφού ήταν εκείνος που βάπτισε τον Ρογατιανό και, μετά το μαρτύριό τους, φρόντισε για την ταφή και την τιμή της μνήμης τους, μετατρέποντας τον τόπο του μαρτυρίου τους σε πνευματικό κέντρο. Εκοιμήθη ειρηνικά γύρω στο 310, πάνω από τον τάφο του χτίστηκε αρχικά ένα παρεκκλήσι, το οποίο αργότερα εξελίχθηκε στη μεγάλη Βασιλική του Αγίου Σιμιλιανού (Basilique Saint-Similien) στη Νάντη, και το όνομά του είναι ιδιαίτερα διαδεδομένο στην περιοχή της Βρετάνης, καθώς θεωρείται προστάτης της πόλης. Στην τέχνη συχνά απεικονίζεται ως επίσκοπος που κρατά ένα ομοίωμα εκκλησίας ή βαπτίζει τους δύο μάρτυρες αδελφούς.

Κουρίγγος (Curig) επίσκοπος Λάνμπανταρν (Llanbadarn)

Κέλτης επίσκοπος και όσιος που έζησε στην Ουαλία κατά τον 6ο αι., ο οποίος, λόγω της νορμανδικής κατάκτησης, που θέλησε να διακόψει την αυτόχθονη κελτική αγιολογική παράδοση, συχνά ταυτίζεται ή συγχέεται με τον παιδομάρτυρα Αγ. Κήρυκο (Cyricus) λόγω της ομοιότητας των ονομάτων τους. Σύμφωνα με την παράδοση, ο Κουρίγγος ήταν ξένος προσκυνητής που αποβιβάστηκε στις ακτές του Αμπεριστγουιθ (Aberystwyth), ενώ κάποιες πηγές τον περιγράφουν ως πολεμιστή, κατά τη βασιλεία του Μαέλγκουν Γκουίνεντ (Maelgwn Gwynedd), που αργότερα μεταστράφηκε στον Χριστιανισμό και έγινε μοναχός και επίσκοπος. Ενα από τα στοιχεία που σχετίζονται με αυτόν ήταν η ποιμαντική ράβδος του, με πλούσιο διάκοσμο από χρυσό και ασήμι, γνωστή την εποχή εκείνη για τις θαυματουργικές θεραπείες ασθενών, ιδιαίτερα για την ίαση όγκων.

Ο «Υμνος του Αγίου Κουρίγγου» είναι ένα από τα σωζόμενα λειτουργικά κείμενα της Κελτικής Εκκλησίας, γνωστός έως τον 15ο αι. και με εμφανή τη σύγχυση του Αγίου με τον Αγ. Κήρυκο, περιλαμβάνει ένα ανάγνωσμα και πέντε ευχές απευθυνόμενες στον Κύριο Ιησού Χριστό «εν ονόματι του αγίου Κουρίγγου του μάρτυρα και της μητέρας του Ιουλίττης και όλων των αγίων ανδρών και γυναικών του Παραδείσου». Ο άγιος παρουσιάζεται ως νήπιο αλλά και ως ενήλικος, «εξαίρετα συνετός από την παιδική του ηλικία… πολύ σοφός και διδάσκαλος ουράνιων πραγμάτων». Θεωρείται ότι μετανάστευσε στη Βρετάνη στο τέλος της ζωής του, εκοιμήθη στη Λαντερνό (Landerneau) και τάφηκε στο Λοκμαριακέ (Locmariaquer), ενώ στο Πλουμανάκ (Ploumanac’h) υπάρχει άγαλμά του από πέτρα του 13ου αι., που τον απεικονίζει με ιερατική ενδυμασία κρατώντας κρόσσια στο ένα χέρι και ανοιχτό βιβλίο στο άλλο, ενώ στο Περρός Γκιρέκ (Perros-Guirec) απεικονίζεται με μίτρα να κρατά κρόσσια με το ένα χέρι και ευλογώντας με το άλλο.

Τιμάται επίσης η μνήμη: Μνημονίου επισκόπου Αμαθούντος της νήσου Κύπρου, ιερομάρτυρος Μάρκου επισκόπου Απολλωνιάδος, μάρτυρος Ελάππα, ιερομαρτύρων Φερραιόλου και Φερρουκίου των εν Γαλατία, πέντε μαρτύρων των εν Νικομηδεία, τεσσαράκοντα μαρτύρων των Ρωμαίων, παρθενομαρτύρων Ακτινέας και Γρεσινιάνας, οσίου Κολμανού του εξ Ιρλανδίας, οσίου Ισμαήλ του εξ Ουαλλίας, Αυρηλιανού επισκόπου Αρελάτης, οσίου Σάββα της Μόσχας, οσίου Τύχωνος του εν Μεντύν της Ρωσίας, οσίου Τύχωνος του εν τω Λούκωφ της Ρωσίας του θαυματουργού, οσίων Νίκωνος, Βασιλείου και Τύχωνος των εν Σολόκοβο της Ρωσίας, οσίου Τύχωνος του εν τω Καράτσεβ της Ρωσίας του θαυματουργού, μάρτυρος Κουαϊκχόσρου του Ιβηρίτου μοναχού εν Ιερουσαλήμ, οσίου Μωυσέως της Οπτινα, ιερομάρτυρος Ερμογένους επισκόπου Τομπόλσκ της Ρωσίας.