Εορτολόγιο 23 Ιουνίου: Ποιοι γιορτάζουν σήμερα

Δείτε ποιοι έχουν γιορτή σήμερα, 23 Ιουνίου. Διαβάστε το συναξάρι των τιμώμενων αγίων της ημέρας και γνωρίστε τη ζωή και τη δράση τους.

Ποιοι γιορτάζουν σήμερα:

• Αγριππίνα
• Αριστοκλής
• Λούλα

Σήμερα τιμώνται από την Εκκλησία οι Μάρτυς Αγριππίνα και των συν αυτή Παύλης, Βάσσης και Αγαθονίκης, Μάρτυρες πρεσβύτερος Αριστοκλής, διάκονος Δημητριανός και αναγνώστης Αθανάσιος και Οσιος Νικήτας και οι τρεις μαθητές του, Θεόδωρος, Γρηγόριος και Δανιήλ

Μάρτυς Αγριππίνα και των συν αυτή Παύλης, Βάσσης και Αγαθονίκης

Η Αγριππίνα γεννήθηκε και μεγάλωσε στη Ρώμη προερχόμενη από οικογένεια ευγενούς καταγωγής. Από νεαρή ηλικία αφιερώθηκε στον Κύριο και με τις αρετές που τη διέκριναν μπόρεσε να πλησιάσει τις συνομήλικές της και να προτρέψει να αφιερωθούν και αυτές στον αληθινό Θεό, αφήνοντας τα είδωλα και τις θυσίες, και συνάμα να αποδεχθούν την παρθενία και την αγνότητα στη ζωή τους. Με το κήρυγμά της και τον παραδειγματικό βίο της προσείλκυσε πολλές νέες, αλλά και μεγαλύτερες σε ηλικία γυναίκες, που ακολουθούσαν πλέον την αγνεία. Ολη αυτή η δραστηριότητα προκάλεσε τον φθόνο των ειδωλολατρών οι οποίοι, στο πλαίσιο των διωγμών του αυτοκράτορα Βαλεριανού (257), την κατήγγειλαν με την κατηγορία της επανάστασης κατά του θεσμού του γάμου και για εξαπάτηση νεαρών κοριτσιών. Παραδόθηκε στις αρχές και με συνοπτικές διαδικασίες οδηγήθηκε στο μαρτύριο. Τη γύμνωσαν και τη μαστίγωσαν ανηλεώς, σε σημείο ώστε το αίμα της να τρέχει ακατάπαυστα. Απτόητη και με παρρησία στάθηκε απέναντι στους δημίους της εμμένοντας σταθερά στις θέσεις της, με αποτέλεσμα να πεθάνει κατά τη διάρκεια των βασανιστηρίων της. Τρεις από τις νεάνιδες που την ακολούθησαν στον θεάρεστο έργο της με κίνδυνο της ζωής τους, η Παύλα, η Βάσσα και η Αγαθονίκη μπόρεσαν να πάρουν το σκήνωμά της και, ύστερα από πολλές περιπέτειες, έφθασαν στη Σικελία και το έθαψαν σε μια περιοχή που ονομάζεται Μένης, όπου και ανήγειραν ναό στη μνήμη της. Αργότερα, ωστόσο, συνελήφθησαν και μαρτύρησαν και οι τρεις τους.

Μάρτυρες πρεσβύτερος Αριστοκλής, διάκονος Δημητριανός και αναγνώστης Αθανάσιος

Ο Αριστοκλής είχε την καταγωγή του από την Ταμασσό της Κύπρου και χειροτονήθηκε πρεσβύτερος για να υπηρετήσει τη χριστιανική κοινότητα της γενέτειράς του. Οταν άρχισαν πάλι οι διώξεις των χριστιανών επί Διοκλητιανού (305) κρύφτηκε σε σπηλιά ενός βουνού, αλλά προσευχόμενος άκουσε μια φωνή που του είπε να αφήσει το σπήλαιο και να πάει στη Σαλαμίνα, τη μητρόπολη της Κύπρου, όπου θα είχε την τιμή να πάρει το τρόπαιο της νίκης. Φθάνοντας εκεί και στον ναό του απ. Βαρνάβα, συνάντησε τον διάκονο Δημητριανό και τον αναγνώστη Αθανάσιο, οι οποίοι αποφάσισαν να τον ακολουθήσουν ακόμη και στο μαρτύριο. Στη Σαλαμίνα δεν κρύφτηκαν, αλλά σε σημείο εμφανές και κάπως υπερυψωμένο διακήρυξαν την πίστη τους. Συνελήφθησαν και οδηγήθηκαν ενώπιον του τοπικού διοικητή, ομολόγησαν ότι είναι χριστιανοί και τους έκλεισαν στη φυλακή όπου βρήκαν ήδη κρατούμενο τον Αγ. Φιλονείδη, επίσκοπο Κουρίου. Πρώτος βασανίστηκε και θανατώθηκε ο Αριστοκλής, με τους άλλους δύο να τον ακολουθούν στο μαρτύριο δι’ αποκεφαλισμού.

Οσιος Νικήτας και οι τρεις μαθητές του, Θεόδωρος, Γρηγόριος και Δανιήλ

Γεννήθηκε στη Θήβα της Βοιωτίας στις αρχές του 11ου αιώνα και από την παιδική του ηλικία επέδειξε ιδιαίτερη έφεση στα γράμματα και γενικότερα στην παιδεία, επιδεικνύοντας συνάμα ταπεινοφροσύνη, καθαρότητα ψυχής και βαθιά πίστη στον Χριστό. Μεγαλώνοντας έβαλε στόχο να γίνει μοναχός παρά την αντίδραση των γονέων του. Ετσι, όταν έγινε 16 ετών, έφυγαν κρυφά με τον αδελφό του και αρχικά έγιναν δεκτοί στη Μονή του Θεοκλήτου, αλλά, αν και ήταν εξαιρετικό υπόδειγμα μοναχού, επιθυμούσε περισσότερη ησυχία για την προσευχή του και την προσέγγισή του με τον Θεό. Μαζί με τον αδελφό του βρήκαν ένα σπήλαιο σε βουνό σε σχήμα κώνου, όπου οργάνωσαν μια υποτυπώδη μοναστηριακή εγκατάσταση. Εκεί έζησε δέκα χρόνια ημίγυμνος με ένα μόνο χιτώνα, με λίγο ψωμί και νερό, μένοντας ατέλειωτες ώρες, ακόμη και ημέρες, άυπνος και συμβουλεύοντας πνευματικά τους πολλούς επισκέπτες του κελλιού του. Οι επισκέπτες του δεν ήταν μόνο απλοί άνθρωποι, ήταν και ιερωμένοι, επίσκοποι και πρεσβύτεροι, αξιωματούχοι και διοικητικοί παράγοντες. Στη διάρκεια αυτής της μοναστικής του επαφής με πάρα πολλά άτομα, τρεις ξεχώρισαν και έγιναν μαθητές του μεταφέροντας τη γνώση που είχαν από τον όσιο. Ηταν ο Θεόδωρος, εφημέριος ενός κοντινού στο σπήλαιο χωριού, ο Γρηγόριος που είχε την καταγωγή του από τον Μυστρά και ο Δανιήλ με προέλευση την Πάτρα. Ο όσιος κοιμήθηκε ειρηνικά το 1079.

Τιμάται επίσης η μνήμη: Ευστοχίου πρεσβυτέρου και των συν αυτώ Γαΐου, ανεψιού αυτού, και των τριών τέκνων αυτού Λολλίας, Πρόβης και Ουρβανού, οσίου Ησυχίου της Βάτου εν Σινά, οσίας Εθελδρέδης της βασιλίσσης, οσίου Βαρβάρου του μυροβλήτου, Ειρήνης πριγκιπίσσης του Μούρωμ, Δημητρίου πρίγκιπος Περεγιασλάβλ και Βλαδιμίρ της Ρωσίας, Ευδοξίας πριγκιπίσσης του Βλαδιμίρ, Γεωργίου και Θεοδοσίας των εκ Ρωσίας, Αρτεμίου του εν Βέρκολα της Ρωσίας, οσίου Κορνηλίου του εκ Ρωσίας, ιερομάρτυρος Καλλινίκου του εκ Βεροίας, ιερομαρτύρων Γερασίμου Κρήτης, Κνωσού Νεοφύτου, Χερσονήσου Ιωακείμ, Λάμπης Ιεροθέου, Σητείας Ζαχαρίου, Πέτρας Ιωακείμ, Ρεθύμνης Γερασίμου, Κυδωνίας Καλλινίκου, Κισάμου Μελχισεδέκ, Διοπόλεως Καλλινίκου και των συν αυτοίς αθλησάντων κληρικών και λαϊκών, πάντων των αγίων των εν Βλαδιμίρ της Ρωσίας.