Εορτολόγιο 3 Ιουλίου: Ποιοι γιορτάζουν σήμερα

Δείτε ποιοι έχουν γιορτή σήμερα, 3 Ιουλίου. Διαβάστε το συναξάρι των τιμώμενων αγίων της ημέρας και γνωρίστε τη ζωή και τη δράση τους.

Ποιοι γιορτάζουν σήμερα:

• Ζουμπουλία
• Υάκινθος, Υακίνθη

Σήμερα τιμώνται από την Εκκλησία οι Μάρτυς Υάκινθος, Ανατόλιος Πατριάρχης Κωνσταντινουπόλεως και Νεομάρτυς Γεράσιμος ο Νέος ο Καρπενησιώτης

Μάρτυς Υάκινθος

Γνωστός και με την επωνυμία ο Κουβικουλάριος (θαλαμηπόλος), γεννήθηκε στην Καισάρεια της Καππαδοκίας στα τέλη του 1ου αι. από ευσεβείς χριστιανούς και εργαζόταν ως υπηρέτης των κοιτώνων στην αυλή του αυτοκράτορα Τραϊανού (98-117). Η φανέρωση της πίστης του έγινε κατά τη διάρκεια μιας ειδωλολατρικής γιορτής, καθώς αρνήθηκε να φάει «ειδωλόθυτα», τα κρέατα δηλαδή από ζώα που είχαν θυσιαστεί στα είδωλα, επιλέγοντας να μείνει νηστικός. Καταγγέλθηκε από άλλον υπηρέτη, με τον Τραϊανό να προσπαθεί, αρχικά με υποσχέσεις και μετά με απειλές, να τον πείσει να απαρνηθεί τον Χριστό, αλλά ο Υάκινθος απάντησε: «Χριστιανός είμαι, Χριστόν ομολογώ, Αυτόν σέβομαι και Αυτόν προσκυνώ». Ο εγκλεισμός του στη φυλακή συνοδεύτηκε από την εντολή να μην του δοθεί καμία τροφή, παρά μόνο ειδωλόθυτα, με αποτέλεσμα τον θάνατό του από ασιτία σε ηλικία μόλις 20 ετών. Στο συναξάρι του αναφέρεται πως, όταν οι δεσμοφύλακες μπήκαν στο κελί του, βρήκαν το σώμα του να ευωδιάζει και αγγέλους να το περιβάλλουν.

Στη σύγχρονη εποχή, και ιδιαίτερα στην Κρήτη, με την πρωτοβουλία του μουσικού Λουδοβίκου των Ανωγείων, ο οποίος, σε μια προσπάθεια συνδυασμού της ορθόδοξης πίστης με την κρητική παράδοση και τέχνη ανήγειρε πέτρινο ναό προς τιμήν του στην περιοχή Φούρνοι Ανωγείων, καθιερώθηκαν το 1998 τα Υακίνθεια, πολιτιστικές δηλαδή εκδηλώσεις που περιλαμβάνουν συναυλίες, θεατρικές παραστάσεις, εκθέσεις και ομιλίες. Σε αυτό το πλαίσιο ο Υάκινθος προβάλλεται ως ο προστάτης του καθαρού και ανιδιοτελούς έρωτα, σε αντίθεση με την εμπορευματοποιημένη εκδοχή του Αγ. Βαλεντίνου, διότι, όπως αναφέρει ο Λουδοβίκος, είναι ο άγιος «που πέθανε από αγάπη για την πίστη του».

Ανατόλιος Πατριάρχης Κωνσταντινουπόλεως

Κομβική προσωπικότητα για την Ορθοδοξία, καθώς η θητεία του συνδέθηκε με τη σταθεροποίηση του εκκλησιαστικού δόγματος και την ανύψωση του κύρους του Οικουμενικού Θρόνου. Γεννήθηκε στην Αλεξάνδρεια της Αιγύπτου στα τέλη του 4ου αι., υπηρέτησε ως διάκονος δίπλα στον Κύριλλο Αλεξανδρείας και συμμετείχε στη Γ΄ Οικουμενική Σύνοδο το 431. Μετά τη «Ληστρική» Σύνοδο του 449 και τον θάνατο του Φλαβιανού, με την υποστήριξη του Διόσκορου Αλεξανδρείας που ήλπιζε ότι θα γινόταν πειθήνιο όργανό του, ο Ανατόλιος εξελέγη Πατριάρχης Κωνσταντινουπόλεως. Παρά τις προσδοκίες, ωστόσο, των Μονοφυσιτών, επέδειξε σθεναρή ορθόδοξη στάση, καθώς δέχθηκε την επιστολή («Τόμο») του Πάπα Λέοντα Α΄ και καταδίκασε τις αιρετικές δοξασίες του Ευτυχούς και του Νεστορίου.

Υπό την προεδρία του, η Δ΄ Οικ. Σύνοδος θέσπισε τον περίφημο 28ο Κανόνα, ο οποίος αναγνώρισε στον θρόνο της Κωνσταντινούπολης «ίσα πρεσβεία τιμής» με αυτά της Ρώμης, καθιστώντας τον έτσι δεύτερο τη τάξει μετά τη Ρώμη αλλά πρώτο στην Ανατολή, και συνεργάστηκε στενά με τον Ιουβενάλιο Ιεροσολύμων, στηρίζοντας την ανύψωση και αναβάθμιση του θρόνου της πόλης που έπαθε, ετάφη και αναστήθηκε ο Χριστός. Θεωρείται ένας από τους πρώτους μεγάλους υμνογράφους της Εκκλησίας, καθώς του αποδίδονται πολλά τροπάρια, ανάμεσα στα οποία και τα «Στιχηρά Ανατολικά», και ήταν αυτός που έστεψε τον αυτοκράτορα Λέοντα Α΄, εγκαινιάζοντας την παράδοση να στέφεται ο αυτοκράτορας από τον Πατριάρχη. Κοιμήθηκε ειρηνικά το 458.

Νεομάρτυς Γεράσιμος ο Νέος ο Καρπενησιώτης

Γνωστός και ως Μεγαλοχωρίτης, είναι ένας από τους πιο αγαπητούς Ευρυτάνες αγίους, καθώς γεννήθηκε στο Μεγάλο Χωριό κοντά στο Καρπενήσι με το κοσμικό όνομα Γεώργιος. Σε ηλικία 11 ετών, πήγε στην Κωνσταντινούπολη για να εργαστεί σε παντοπωλείο, όπου συνέβη το ακόλουθο περιστατικό. Μια μέρα, ενώ μετέφερε ένα δίσκο με γιαούρτια, γλίστρησε και τα πήλινα δοχεία έπεσαν και έσπασαν. Καθώς, όμως, έκλαιγε στον δρόμο φοβισμένος, μια Τουρκάλα αρχόντισσα τον πήρε στο σπίτι της, τον παρηγόρησε και τελικά τον έπεισε να εξισλαμιστεί. Αργότερα, ωστόσο, μετάνιωσε πικρά για την πράξη του, διέφυγε κρυφά και επέστρεψε στην πατρίδα του, όπου για τρία χρόνια προσευχόταν και έκλαιγε ζητώντας από τον Χριστό συγχώρεση. Εν τέλει, αποφάσισε να γίνει μοναχός και κατέφυγε στη Σκήτη της Αγίας Αννας στο Αγιον Ορος, όπου και έλαβε το όνομα Γεράσιμος. Αλλά η τύπτουσα συνείδησή του δεν τον άφηνε σε ησυχία και επιθυμούσε να «ξεπλύνει» την άρνησή του με το αίμα του, γι’ αυτό, με τις ευλογίες των γεροντάδων του, επέστρεψε στην Κωνσταντινούπολη, παρουσιάστηκε στις οθωμανικές αρχές, ομολόγησε με θάρρος τη χριστιανική του πίστη και, μετά από σκληρά βασανιστήρια, αποκεφαλίστηκε στις 3 Ιουλίου 1812.

Στο Μεγάλο Χωριό Ευρυτανίας υπάρχει ομώνυμος περικαλλής ναός, καθώς θεωρείται ο προστάτης του χωριού, ενώ τα θαύματά του, σύμφωνα με μαρτυρίες, ξεκίνησαν αμέσως μετά το μαρτύριό του και συνεχίζονται μέχρι σήμερα, καθιστώντας τον προστάτη των Ευρυτάνων. Τη νύχτα μετά τον αποκεφαλισμό του αυτόπτες μάρτυρες ανέφεραν ότι ένα υπερφυσικό φως κατέβηκε από τον ουρανό και περιέλουσε το λείψανό του, πολλές περιπτώσεις ανθρώπων που, ενώ οι γιατροί δεν τους έδιναν ελπίδες, θεραπεύτηκαν αφού προσευχήθηκαν στον άγιο ή αφού σταυρώθηκαν με λάδι από το καντήλι του, πολλοί υποστηρίζουν ότι έχουν δει τον άγιο στον ύπνο τους να τους καθοδηγεί σε δύσκολες στιγμές της ζωής τους ή να τους προειδοποιεί για κινδύνους, κατά τη μεταφορά τμημάτων των λειψάνων του ή κατά τη διάρκεια λιτανειών πολλοί πιστοί αναφέρουν μια έντονη και άρρητη ευωδία να πλημμυρίζει τον χώρο, και, τέλος, κάτοικοι του Μεγάλου Χωριού διηγούνται ότι πολλές φορές, ενώ ο ναός είναι κλειστός, ακούγονται ψαλμωδίες ή φαίνεται ένα αμυδρό φως στο εσωτερικό του, πιστεύοντας ότι ο άγιος «λειτουργεί» και προστατεύει τον τόπο του.

Τιμάται επίσης η μνήμη: μαρτύρων Θεοδότου, Θεοδότης, Γολινδούχ, Διομήδους, Ευλαμπίου και Ασκληπιάδου, μαρτύρων Μάρκου και Μωκίου, οσίου Ησαΐου του αναχωρητού, οσίου Ιωακείμ μονής Νοτεινών Αχαΐας, Βασιλείου και Κωνσταντίνου ηγεμόνων Γιαροσλάβλ, οσίου Ανατολίου του εγκλείστου της Λαύρας των Σπηλαίων, οσίου Ιωάννου της Μόσχας του διά Χριστόν σαλού, οσίου Νικοδήμου της λίμνης Κόζα, οσίων Ιωάννου και Λογγίνου των θαυματουργών της Ζάρενγκα και οσίου Γεωργίου του εγκλείστου εν Θαυμαστώ όρει.