Εορτολόγιο 9 Αυγούστου: Ποιοι γιορτάζουν σήμερα

Διαβάστε το συναξάρι των τιμώμενων αγίων της ημέρας και γνωρίστε τη ζωή και τη δράση τους.

Σήμερα τιμώνται από την Εκκλησία οι Απόστολος Ματθίας, Δέκα Μάρτυρες, οι διά την αγία εικόνα του Χριστού εν Κωνσταντινουπόλει αθλήσαντες: Ιουλιανός, Μαρκιανός, Ιωάννης, Ιάκωβος, Αλέξιος, Δημήτριος, Φώτιος, Πέτρος, Λεόντιος και Μαρία η πατρικία και Κωνσταντίνος Α΄ Πατριάρχης Κωνσταντινουπόλεως

Απόστολος Ματθίας

Στην εβραϊκή γλώσσα το όνομά του σημαίνει «Δώρο Θεού». Ακολουθούσε τον Χριστό από την αρχή της δημόσιας δράσης Του, ακούγοντας όλους τους θεόπνευστους λόγους Του, βλέποντας τα θαύματά Του και συμπάσχοντας μαζί Του. Αρχικά δεν ανήκε στην ομάδα των πρώτων 12 Αποστόλων, αλλά ήταν μεταξύ των εβδομήκοντα, με τη θέση του να αλλάζει μετά την Ανάληψη και πριν από την Πεντηκοστή, όταν οι Απόστολοι θέλησαν να συμπληρώσουν την κενή θέση του Ιούδα του Ισκαριώτη. Στη συνάθροιση που περιγράφεται στο πρώτο κεφάλαιο των Πράξεων των Αποστόλων, μίλησε ο Πέτρος και είπε ότι από τη στιγμή που ο Ιούδας πρόδωσε τον Χριστό και αποκόπηκε από αυτούς, καλό είναι ένας άλλος μαθητής να πάρει τη θέση του, έτσι ώστε η δωδεκάδα των Αποστόλων να διατηρήσει τον συμβολισμό της πληρότητας. Μετά από διεξοδική συζήτηση προτάθηκαν ο Ιωσήφ Βαρσαββάς, ο επονομαζόμενος και Ιούστος, και ο Ματθίας. Εκρίθησαν ισάξιοι, αλλά για την επιλογή του ενός, μετά από δέηση αποφασίστηκε να γίνει κλήρωση από την οποία προέκυψε το όνομα του Ματθία. Η κλήρωση αποφασίστηκε, διότι εκείνη τη στιγμή δεν είχε γίνει ακόμα η Πεντηκοστή, οπότε οι Απόστολοι δεν είχαν λάβει το Αγιο Πνεύμα για να έχουν την άμεση «φώτιση» της καθοδήγησης, και χρησιμοποίησαν τον κλήρο ως την παραδοσιακή βιβλική μέθοδο για την αποκάλυψη της θείας βούλησης, ωστόσο, μετά την κάθοδο του Αγίου Πνεύματος, η Εκκλησία σταμάτησε να χρησιμοποιεί κλήρους για την εκλογή επισκόπων.

Μετά την Πεντηκοστή κήρυξε το Ευαγγέλιο στην Ιουδαία και, σύμφωνα με την παράδοση, στην Αιθιοπία, κατά τη διάρκεια δε των περιοδειών του του αποδίδονται πολλές θεραπείες ασθενών και τυφλών. Υπάρχουν δύο βασικές παραδόσεις για το τέλος του, ή ότι συνελήφθη στην Ιερουσαλήμ, λιθοβολήθηκε και στη συνέχεια αποκεφαλίστηκε με πέλεκυ από τους Ιουδαίους, ή ότι πέθανε από βασανιστήρια στη Σεβαστούπολη της Αιθιοπίας. Θεωρείται ότι τα λείψανά του μεταφέρθηκαν στη Ρώμη από την αγ. Ελένη και αργότερα ένα μέρος τους κατέληξε στην πόλη Τρηρ (Trier) της Γερμανίας, που κατέστη έτσι μεγάλο προσκυνηματικό κέντρο για τη Ρωμαιοκαθολική Εκκλησία.

Δέκα Μάρτυρες, οι διά την αγία εικόνα του Χριστού εν Κωνσταντινουπόλει αθλήσαντες: Ιουλιανός, Μαρκιανός, Ιωάννης, Ιάκωβος, Αλέξιος, Δημήτριος, Φώτιος, Πέτρος, Λεόντιος και Μαρία η πατρικία

Το μαρτύριο αυτών των Δέκα Αγίων συντελέστηκε στην εποχή του αυτοκράτορα Λέοντα του Γ’ του Ισαυρου, ένθερμου εικονομάχου, ο οποίος με διάταγμά του που εξέδωσε το 728 απαγόρευε αυστηρά τη λατρεία των αγίων εικόνων, όχι μόνο στις εκκλησίες αλλά και οπουδήποτε αλλού. Στο διάταγμα αυτό αντέδρασε ο Πατριάρχης Γερμανός, αλλά ο αυτοκράτορας συγκάλεσε σύνοδο που καταδίκασε την αντίδραση του Πατριάρχη. Ο Γερμανός παραιτήθηκε από τον θρόνο, αλλά ο διάδοχός του, αν και υπήρξε μαθητής του ανέλαβε να υλοποιήσει στο ακέραιο το διάταγμα κατά των εικόνων. Στο κλίμα των ημερών, κάποιος αξιωματικός με πολύ προκλητικό τρόπο πήρε τσεκούρι και ξήλωσε την εικόνα του Χριστού που υπήρχε σε πόρτα των προπυλαίων των ανακτόρων, με την πράξη του αυτή να προκαλεί την αντίδραση των απλών ανθρώπων που εξοργίστηκαν και προπηλάκισαν τον αξιωματικό, ο οποίος έπεσε από τη σκάλα όπου είχε ανεβεί και σκοτώθηκε. Η φρουρά που έστειλε ο αυτοκράτορας σκότωσε πολλούς από τους αγανακτισμένους πολίτες και μεταξύ αυτών και τους δέκα μάρτυρες των οποίων τιμάται η μνήμη τους.

Κωνσταντίνος Α΄ Πατριάρχης Κωνσταντινουπόλεως

Οι ιστορικές πηγές είναι δυστυχώς πολύ περιορισμένες, καθώς η θητεία του ήταν σύντομη και επισκιάστηκε από τα μεγάλα γεγονότα της εποχής. Πριν γίνει πατριάρχης, κατείχε το εξαιρετικά τιμητικό και υπεύθυνο αξίωμα του Σκευοφύλακα της Αγίας Σοφίας, ήταν δηλαδή υπεύθυνος για τη φύλαξη των ιερών κειμηλίων, των θησαυρών και των σκευών του μεγαλύτερου ναού της αυτοκρατορίας, θέση που δινόταν μόνο σε πρόσωπα απόλυτης εμπιστοσύνης και ήθους. Ανήλθε στον πατριαρχικό θρόνο μετά τον θάνατο του Πατριάρχη Ιωάννη Ε΄, επί αυτοκράτορος Κωνσταντίνου Δ΄ του Πωγωνάτου, και η θητεία του διήρκεσε από το 675 έως το 677. Αν και ο ίδιος δεν πρόλαβε την ΣΤ΄ Οικουμενική Σύνοδο (680), η πατριαρχία του θεωρείται η «γέφυρα» προς αυτήν, καθώς συνεργάστηκε στενά με τον αυτοκράτορα για να ηρεμήσουν τα πνεύματα από την αίρεση του Μονοθελητισμού, προετοιμάζοντας έτσι το έδαφος για την αποκατάσταση της ορθόδοξης διδασκαλίας. Εκοιμήθη ειρηνικά στις 9 Αυγούστου 677 και είναι ενδιαφέρον ότι, παρά τη σύντομη θητεία του, θεωρείται ένας από τους «φύλακες» της δογματικής ορθότητας, με την Εκκλησία να τον τιμά κυρίως για την οσιότητα του βίου του και την ακλόνητη προσήλωσή του στην παράδοση σε μια περίοδο έντονων πολιτικών και θρησκευτικών αναταραχών.

Τιμάται επίσης η μνήμη: Αντωνίνου από την Αλεξάνδρεια, Ευθυμίου Μητροπολίτου Ρόδου ιερομάρτυρος και του οσίου Γερμανού του εν Αλάσκα.

Πηγή: kathimerini.gr