Εορτολόγιο 11 Αυγούστου: Ποιοι γιορτάζουν σήμερα

Δείτε ποιοι έχουν γιορτή σήμερα, 11 Αυγούστου. Διαβάστε το συναξάρι των τιμώμενων αγίων της ημέρας και γνωρίστε τη ζωή και τη δράση τους.

Ποιοι γιορτάζουν σήμερα:

• Εύπλοος

Σήμερα τιμώνται από την Εκκλησία οι Μεγαλομάρτυς Εύπλους ο διάκονος και Νήφων Β΄πατριάρχης Κωνσταντινουπόλεως

Μεγαλομάρτυς Εύπλους ο διάκονος

Ηταν διάκονος στην Κατάνη της Σικελίας και μαρτύρησε στις αρχές του 4ου αι. (304), κατά τη διάρκεια του μεγάλου διωγμού του Διοκλητιανού. Ο Εύπλους συνελήφθη ενώ διάβαζε το Ευαγγέλιο στους χριστιανούς που ήταν κρυμμένοι, σε μια εποχή που η κατοχή χριστιανικών βιβλίων ήταν απαγορευμένη και τιμωρούνταν με θάνατο. Οδηγήθηκε, μάλιστα, στον ηγεμόνα Καλβισιανό κρατώντας το Ευαγγέλιο στα χέρια του. Σε αντίθεση με πολλούς άλλους μάρτυρες της ίδιας περιόδου, για τον μάρτυρα Εύπλου έχουν διασωθεί τα αυθεντικά πρακτικά της δίκης του, τα οποία θεωρούνται από τους ιστορικούς ως εξαιρετικά αξιόπιστα και πολύτιμα κείμενα της πρωτοχριστιανικής γραμματείας. Τα πρακτικά περιγράφουν με δραματική ακρίβεια τις δύο ανακρίσεις που υπέστη στις 29 Απριλίου και στις 12 Αυγούστου του 304, κατά την ένατη Υπατία του Διοκλητιανού και την όγδοη του Μαξιμιανού. Κατά την πρώτη ανάκριση, ο ηγεμόνας Καλβισιανός τον ρωτά: «Γιατί κρατάς αυτά τα χαρτιά, ενώ ο αυτοκράτορας τα έχει απαγορεύσει;» και ο Εύπλους απαντά ότι περιέχουν τον νόμο του Κυρίου του. Οταν του ζητήθηκε να τα παραδώσει και να θυσιάσει στα είδωλα, εκείνος απάντησε: «Είμαι χριστιανός και επιθυμώ να πεθάνω για το όνομα του Χριστού. Αυτό το βιβλίο είναι η ζωή μου». Υπέστη φρικτά βασανιστήρια, αλλά καθ’ όλη τη διάρκειά τους συνέχισε να διαβάζει και να εξηγεί τις περικοπές του Ευαγγελίου στους παρευρισκομένους. Στη δεύτερη ανάκριση, επιμένοντας θαρραλέα στην πίστη του και αρνούμενος να θυσιάσει, καταγράφεται στα πρακτικά η τελική ετυμηγορία του Καλβισιανού: «Επειδή ο Εύπλους ομολόγησε ότι είναι χριστιανός και περιφρόνησε τα διατάγματα των αυτοκρατόρων, διατάσσω να αποκεφαλιστεί». Του κρέμασαν στον λαιμό τα Ευαγγέλια που είχε μαζί του κατά τη σύλληψή του, τον μετέφεραν στον τόπο της εκτέλεσής του και αφού προσευχήθηκε, ήρεμα έκλινε την κεφαλή του και ο δήμιος τον αποκεφάλισε.

Νήφων Β΄πατριάρχης Κωνσταντινουπόλεως

Εκκλησιαστική προσωπικότητα της μεταβυζαντινής περιόδου (15ος – 16ος αι.), γεννήθηκε στη Μεσημβρία της Θράκης, το κοσμικό του όνομα ήταν Νικόλαος και διετέλεσε τρεις φορές πατριάρχης Κωνσταντινουπόλεως (1486-1488, 1497-1498 και 1502). Εκείνος που τον επηρέασε ήταν ο μοναχός Αντώνιος, τον οποίο ακολούθησε στην Επίδαυρο και μετά στο Αγιον Ορος. Μόνασε στη Μονή Παντοκράτορος και στη Μονή Διονυσίου, όπου διακρίθηκε για την αρετή και τη σοφία του. Ως πατριάρχης αγωνίστηκε για την πνευματική αναγέννηση των χριστιανών μετά την Αλωση, την ενίσχυση της παιδείας και την αντιμετώπιση των αυθαιρεσιών των Οθωμανών. Μετά τη δεύτερη πατριαρχία του, προσκλήθηκε από τον ηγεμόνα της Βλαχίας Ράντου τον Μεγάλο (Radu cel Mare), για να οργανώσει την τοπική Εκκλησία. Εκεί ίδρυσε δύο επισκοπές και αναδιοργάνωσε τη μοναστική ζωή, συγκρούστηκε, ωστόσο, με τον ηγεμόνα όταν αρνήθηκε να ευλογήσει έναν αντικανονικό γάμο της αδελφής του και αναχώρησε πικραμένος. Επέστρεψε στη Μονή Διονυσίου ινκόγκνιτο, εργαζόμενος ως απλός υποτακτικός (φορτωτής), χωρίς να αποκαλύψει την πατριαρχική του ιδιότητα και αναγνωρίστηκε λίγο πριν από την κοίμησή του.

Η αποκάλυψη της ταυτότητάς στη Μονή Διονυσίου είναι μια από τις πιο συγκινητικές ιστορίες του Αγίου Ορους, καθώς αναδεικνύει την άκρα ταπεινοφροσύνη του. Οι μοναχοί, μη γνωρίζοντας την ταυτότητά του, του ανέθεσαν το διακόνημα του αχθοφόρου και του βουρδουνάρη, του φροντιστή δηλαδή των υποζυγίων. Σύμφωνα με την παράδοση, ο Θεός αποκάλυψε στον τότε ηγούμενο της Μονής Διονυσίου ότι ο απλός εργάτης που εκινείτο ανάμεσά τους ήταν ο πρώην Οικουμενικός Πατριάρχης, και εκείνος διέταξε όλους τους μοναχούς να βγουν στην πύλη της μονής με κεριά και θυμιάτα για να τον υποδεχθούν. Ο Νήφων, επιστρέφοντας εκείνη την ώρα από το δάσος φορτωμένος ξύλα, προσπάθησε να κρυφτεί, νομίζοντας ότι η υποδοχή αφορούσε κάποιον επίσημο επισκέπτη, αλλά ο ηγούμενος τον πλησίασε, γονάτισε μπροστά του και του ζήτησε την ευλογία του, αποκαλώντας τον με το όνομά του. Ο Νήφων, βλέποντας ότι το μυστικό του αποκαλύφθηκε, έπεσε στα πόδια του ηγούμενου ζητώντας συγχώρεση για την απόκρυψη και από εκείνη τη στιγμή, οι μοναχοί τον κράτησαν στη μονή με τις ανάλογες τιμές, αλλά εκείνος συνέχισε να ζει με απόλυτη απλότητα μέχρι την κοίμησή του. Σήμερα, στο σημείο που έγινε η αποκάλυψη έξω από τη μονή υπάρχει μικρό προσκυνητάρι που θυμίζει το γεγονός.

Εκοιμήθη ειρηνικά στις 11 Αυγούστου 1508, η κάρα και το δεξί του χέρι φυλάσσονται στη Μονή Διονυσίου, ενώ μέρος των λειψάνων του δωρήθηκε αργότερα στη Μονή Κουρτέα ντε Αρτζες (Curtea de Argeș) στη Ρουμανία, όπου τιμάται ως εθνικός άγιος. Ο Νήφων δεν άφησε πίσω του εκτενή συγγράμματα ή θεολογικές πραγματείες, καθώς η δράση του ήταν κυρίως ποιμαντική και αναδιοργανωτική. Ωστόσο, του αποδίδονται ορισμένα σημαντικά κείμενα που αντικατοπτρίζουν την πνευματικότητά του, με διδασκαλίες προς τους μοναχούς και τον λαό που επικεντρώνονται στην ταπείνωση και την τήρηση των κανόνων της Εκκλησίας. Κατά τη διάρκεια της παραμονής του στη Βλαχία, συνέβαλε στη σύνταξη και οργάνωση κανόνων για τη λειτουργία της τοπικής Εκκλησίας, προκειμένου να σταματήσουν οι αυθαιρεσίες των ηγεμόνων και να επανέλθει η εκκλησιαστική τάξη, ενώ στην παράδοση της Μονής Διονυσίου αναφέρεται μια ιδιαίτερη συγχωρητική ευχή που συνέθεσε ο ίδιος, την οποία διάβαζε στους μοναχούς που προσέρχονταν στην εξομολόγηση. Το σημαντικότερο έργο του θεωρείται η αναδιοργάνωση της Εκκλησίας της Βλαχίας, καθώς ήταν εκείνος που έθεσε τα θεμέλια για τη μεταλαμπάδευση της βυζαντινής παράδοσης στις παραδουνάβιες περιοχές, γεγονός που του χάρισε τον τίτλο του φωτιστή των Ρουμάνων.

Τιμάται επίσης η μνήμη: Αναστασίου Πανερά και Δημητρίου του Μπεγιάζη, Νεοφύτου, Ζήνωνος, Γαΐου, Μάρκου, Μακαρίου και Γαϊανού, οσίου Πασσαρίωνος, οσίου Θεοδοσίου του εν Σπηλαίω και οσιομαρτύρων Βασιλείου και Θεοδώρου των εν τω Σπηλαίω.

Πηγή: kathimerini.gr