Εορτολόγιο 12 Σεπτεμβρίου: Ποιοι γιορτάζουν σήμερα

Διαβάστε το συναξάρι των τιμώμενων αγίων της ημέρας και γνωρίστε τη ζωή και τη δράση τους.

Σήμερα τιμώνται από την Εκκλησία οι Ιερομάρτυς Αυτόνομος, Ιερομάρτυς Δοσίθεος μητροπολίτης Τιφλίδος και Νεομάρτυς Αλέξιος Βοροσίν (Aleksei Ivanovich Voroshin)

Ιερομάρτυς Αυτόνομος

Επίσκοπος στην Ιταλία, έζησε κατά τη διάρκεια των διωγμών του αυτοκράτορα Διοκλητιανού στα τέλη του 3ου αι. Οταν ξέσπασε ο διωγμός ο Αυτόνομος εγκατέλειψε την επισκοπή και ταξίδεψε στη Βιθυνία, στην περιοχή Σωρεοί κοντά στη Νικομήδεια, όπου φιλοξενήθηκε από τον ευσεβή Κορνήλιο, τον οποίο χειροτόνησε ιερέα και ανήγειρε ναό προς τιμήν του αρχαγγέλου Μιχαήλ. Δεν περιορίστηκε στη Βιθυνία, αλλά συνέχισε να κηρύττει το Ευαγγέλιο στη Λυκαονία, την Ισαυρία και τις παραλιακές πόλεις του Ευξείνου Πόντου, όπου ανέπτυξε πλούσιο ιεραποστολικό έργο και βάπτισε πλήθος ειδωλολατρών. Κατά την επιστροφή του στους Σωρεούς, ειδωλολάτρες εισέβαλαν στον ναό κατά τη διάρκεια της Θείας Λειτουργίας, τον συνέλαβαν και τον θανάτωσαν με λιθοβολισμό γύρω στο 313. Την ίδια τύχη είχε και ο μαθητής του Κορνήλιος.

Ιερομάρτυς Δοσίθεος μητροπολίτης Τιφλίδος

Διαπρεπής ιεράρχης της Γεωργιανής Ορθόδοξης Εκκλησίας και Μητροπολίτης, μαρτύρησε με τραγικό τρόπο τον Σεπτέμβριο του 1795 από τα περσικά στρατεύματα, επειδή αρνήθηκε να εγκαταλείψει το ποίμνιό του και να απαρνηθεί την πίστη του. Χειροτονήθηκε Μητροπολίτης Τιφλίδος περίπου το 1788 και υπήρξε πνευματικός και εξομολογητής της βασίλισσας Νταρετζάν Νταντιάνι, συζύγου του βασιλιά της Γεωργίας Ηρακλείου Β΄. Το 1795, ο ηγεμόνας της Περσίας Αγά Μοχάμαντ Χαν Κατζάρ εισέβαλε στη Γεωργία με πολυάριθμο στρατό και, μετά τη φονική μάχη του Κρτσάνισι, οι Πέρσες κατέλαβαν την πρωτεύουσα Τιφλίδα, προχωρώντας σε σφαγές, λεηλασίες και πυρπολήσεις ναών. Κατά τη διάρκεια της καταστροφής, μια ομάδα στρατιωτών εισέβαλε στον Καθεδρικό Ναό, όπου βρήκαν τον ηλικιωμένο Μητροπολίτη να προσεύχεται γονατιστός μπροστά στην εικόνα της Παναγίας. Οι εισβολείς τότε τον μετέφεραν μαζί με άλλους αιχμάλωτους κληρικούς στις όχθες του ποταμού Κύρο (Μτκβάρι), όπου, παρά τα βασανιστήρια, κανένας κληρικός δεν δέχθηκε να αλλαξοπιστήσει. Οι στρατιώτες έδεσαν και έριξαν τους ιερείς στον ορμητικό ποταμό και στον Δοσίθεο, λόγω του αρχιερατικού του αξιώματος, έδωσαν το «προνόμιο» να ριχτεί στο νερό χωρίς να τον δέσουν. Μαρτύρησε έτσι από πνιγμό στις 12 Σεπτεμβρίου 1795.

Νεομάρτυς Αλέξιος Βοροσίν (Aleksei Ivanovich Voroshin)

Γνωστός και ως Αλέξιος ο Ελνάτσκι, ήταν Ρώσος ευσεβής χριστιανός που έζησε κατά τη διάρκεια των σκληρών διωγμών του σοβιετικού καθεστώτος και ακολούθησε τον δύσκολο πνευματικό δρόμο του «διά Χριστόν σαλού». Γεννήθηκε το 1886 στο χωριό Καούρτσιχα της επαρχίας Κοστρομά της Ρωσίας, ο δε πατέρας του ήταν επίτροπος στον ναό του γειτονικού χωριού Ελνάτ, γεγονός που τον έφερε από νωρίς κοντά στην Εκκλησία. Σε νεαρή ηλικία επρόκειτο να παντρευτεί, ωστόσο, όταν ζήτησε από τη μνηστή του να μη συμμετέχει σε κοσμικές γιορτές της νεολαίας που κατέληγαν σε ανήθικες συμπεριφορές, εκείνη αρνήθηκε και, θεωρώντας ότι δεν θα μπορούσαν να χτίσουν μια χριστιανική οικογένεια, ακύρωσε τον γάμο και αποσύρθηκε για έναν χρόνο ως δόκιμος σε μοναστήρι.

Επιστρέφοντας στο σπίτι του, έχτισε με τη βοήθεια του πατέρα του μικρό ασκητικό κελί στον κήπο, όπου περνούσε τον χρόνο του με προσευχή και μελέτη. Μετά τη Ρωσική Επανάσταση του 1917, οι συγχωριανοί του, εκτιμώντας την απόλυτη τιμιότητα και τον χαρακτήρα του, τον εξέλεξαν ομόφωνα πρόεδρο του τοπικού σοβιέτ (συμβουλίου). Ο Αλέξιος δέχθηκε, αλλά διοικούσε το χωριό χωρίς να εγκαταλείπει τα θρησκευτικά του καθήκοντα, επιλύοντας μάλιστα τα προβλήματα των πολιτών μέσα στον ναό. Ενα χρόνο μετά, οι αρχές τον αντικατέστησαν με κομματικό στέλεχος, κι έτσι, το 1928 εγκατέλειψε το κελί του, φόρεσε κουρέλια και άρχισε να περιπλανιέται, ζώντας ως «σαλός», με πολλές παράδοξες ενέργειές του να αποδεικνύονται προφητικές. Πριν από την υποχρεωτική κολεκτιβοποίηση των αγροκτημάτων από το καθεστώς, τον έβλεπαν να περπατά στα χωράφια με ένα ραβδί μετρώντας τη γη, ενώ άλλες φορές μετρούσε τα σπίτια των χωρικών, προμηνύοντας τις επικείμενες κατασχέσεις και συλλήψεις.

Το 1937, κατά την περίοδο του Μεγάλου Τρόμου του Στάλιν, ο Αλέξιος συνελήφθη από τις σοβιετικές αρχές και κατά τη διάρκεια των ανακρίσεων υποβλήθηκε σε φρικτά βασανιστήρια, μεταξύ άλλων αναγκάστηκε να σταθεί ξυπόλητος πάνω σε πυρακτωμένα τούβλα. Παρά τα βασανιστήρια, όμως, δεν λύγισε, ενώ προφήτευσε και την επερχόμενη καταστροφή στο σπίτι του βασανιστή του. Εξαντλημένος από τις κακουχίες και τα βασανιστήρια, πέθανε στη φυλακή της Κινεσμά στις 12 Σεπτεμβρίου 1937. Η Ορθόδοξη Εκκλησία της Ρωσίας τον κατέταξε επίσημα στη χορεία των Νεομαρτύρων το έτος 2000, τα δε λείψανά του φυλάσσονται σήμερα στην Ιερά Μονή Εισοδίων της Θεοτόκου στην πόλη Ιβάνοβο.

Τιμάται επίσης η μνήμη: ιερομάρτυρος Κουρνούτου επισκόπου Ικονίου, ιερομάρτυρος Θεοδώρου επισκόπου Αλεξανδρείας, ιερομάρτυρος Ιουλιανού εν Γαλατία, μαρτύρων Μακεδονίου, Θεοδούλου και Τατιανού, μάρτυρος Ωκεανού, οσίου Ανδρονίκου εν Ατρώα Βιθυνίας, οσίου Δανιήλ εν τω Θασίω, οσίου Αθανασίου του πρεσβυτέρου ηγουμένου μονής Βυσότσκ και του μαθητή αυτού Αθανασίου του νέου και οσίου Βασσιανού παρά τον ποταμόν Τίκσνα.

Πηγή: kathimerini.gr