Ο Γεώργιος Μαυρομιχάλης, Μανιάτης, Φιλικός, αγωνιστής του 1821 εκτελέστηκε ως υπέυθυνος για την δολοφονία του Ιωάννη Καποδίστρια

ΛΑΚΩΝΙΑ. Ο Γεώργιος Μαυρομιχάλης, γεννήθηκε στη Μάνη και ήταν ο τριτότοκος γιος του Πετρόμπεη Μαυρομιχάλη. Έζησε στην Κωνσταντινούπολη για μεγάλο διάστημα, καθώς είχε σταλεί εκεί ως όμηρος για την εγγύηση πίστης του πατέρα του προς το Σουλτάνο, όμως λίγο πριν το ξέσπασμα της Επανάστασης του 1821 δραπέτευσε στη Μάνη. Από το 1818 μάλιστα είχε μυηθεί στη Φιλική Εταιρεία.

Έλαβε μέρος σε διάφορες μάχες με κυριότερη τη μάχη των Δερβενακίων. Το 1822, ταξίδεψε μαζί με τον Παλαιών Πατρών Γερμανό στη Βερόνα της Ιταλίας. Το 1825 αιχμαλωτίστηκε στο Νεόκαστρο από τον Ιμπραήμ, αλλά σύντομα αφέθηκε ελεύθερος υποσχόμενος την υποταγή της Μάνης, υπόσχεση την οποία φυσικά δεν τήρησε.

Αργότερα χρησιμοποιήθηκε από τον Καποδίστρια για να μεταβεί στο Ναύπλιο ο θείος του, Κατσής Μαυρομιχάλης, ο οποίος με την άφιξή του εκεί, φυλακίστηκε. Μετά από αυτό το γεγονός, αλλά και επειδή ο Καποδίστριας επιδίωκε να ελέγξει τα προνόμια των προυχόντων, ο Γεώργιος Μαυρομιχάλης και όλη η σημαντική οικογένεια των Μαυρομιχαλαίων τάχτηκε δημόσια εναντίον του, με αποτέλεσμα να τεθεί υπό αστυνομική επιτήρηση.

Στις 27 Σεπτεμβρίου 1831 μαζί με το θείο του Κωνσταντίνο Μαυρομιχάλη κατηγορήθηκε για την δολοφινία του Κυβερνήτη Ιωάννη Καποδίστρια έξω από την εκκλησία του Αγίου Σπυρίδωνα στο Ναύπλιο. Κατέφυγε στη γαλλική πρεσβεία, η οποία τον προστάτεψε από τον κόσμο που τον καταδίωκε, αλλά στη συνέχεια υποχρεώθηκε να τον παραδώσει στις Αρχές για να δικαστεί. Ο θείος του, έπεσε νεκρός από τις πιστολιές της προσωπικής φρουράς και μετά διαμελίστηκε και ρίχτηκε στη θάλασσα από το έξαλλο πλήθος.

Ο Γεώργιος Μαυρομιχάλης καταδικάστηκε για την πράξη του και τουφεκίστηκε στις 10 Οκτωβρίου 1831 (22 Οκτωβρίου σύμφωνα με το Γρηγοριανό ημερολόγιο) στο Ιτς-Καλέ, παρουσία του πατέρα του, Πετρόμπεη, που ήταν εκεί φυλακισμένος από τον Καποδίστρια.

Όταν* ο Μαυρομιχάλης τοποθετήθηκε μπροστά στο εκτελεστικό απόσπασμα, ένας στρατιώτης ,αφού διαβάστηκε μέσα σε απόλυτη σιγή η καταδικαστική απόφαση, πλησίασε τον κατάδικο και επιχείρησε να του δέσει τα μάτια μ΄ ένα μαντήλι. Εκείνος δήλωσε ότι δε θέλει, μόνο παρακάλεσε τον επικεφαλής του αποσπάσματος ανθυπασπιστή Σκυλίτση να τον αφήσει να διατάξει μόνος του το «Πυρ».

Σαν όλα ήταν έτοιμα, ο Γιωργάκης Μαυρομιχάλης, στράφηκε πρώτα προς τον πατέρα που βρισκόταν ακόμη στην Ακροναυπλία και τον αποχαιρέτησε τρείς φορές με το χέρι του. Έπειτα κοίταξε τον κόσμο και φώναξε: «Αδέλφια ! Ομόνοια, αγάπη !…». Και έδωσε αμέσως, μόνος του, το παράγγελμα: «Πύρ».

Έπεσε χτυπημένος από έντεκα σφαίρες.

Το λείψανο του Γιωργάκη Μαυρομιχάλη τοποθετήθηκε προσωρινά στη μικρή εκκλησιά των Αγίων Πάντων και αργότερα μεταφέρθηκε από τον αποφυλακισθέντα πατέρα του στη Μάνη και ετάφη στον εκεί οικογενειακό τάφο.

(*) Πηγή: Σπηλιάδη, «Απομνημονεύματα»