Ζοχράν Μαμντάνι

Γράφει ο Παναγιώτης Τζουνάκος

Από την 1η Ιανουαρίου 2026 ο 34χρονος Ζοχράν Κουάμε Μαμντάνι είναι ο νέος Δήμαρχος της Ν. Υόρκης. Είναι ο νεότερος μουσουλμάνος δήμαρχος στην ιστορία της αμερικανικής μεγαλούπολης. Γεννήθηκε στην Ουγκάντα και έζησε για λίγο στη Νότια Αφρική. Σε ηλικία 7 ετών οι γονείς του και οι δύο ινδικής καταγωγής μετανάστευσαν στις ΗΠΑ και εγκαταστάθηκαν στην Ν. Υόρκη. Φοίτησε στο Bronx High School of Science και αργότερα πήρε πτυχίο στις Αφρικανικές Σπουδές από το Bowdoin College. Ήταν μέλος του Δημοκρατικού Κόμματος, επιλέχθηκε επίσημα ως υποψήφιος του κόμματος και εκλέχθηκε με ποσοστό 50,6%. Ορκίστηκε στο Κοράνι, το οποίο κρατούσε η σύζυγός του.

Πριν από ένα χρόνο ήταν ένας νέος βουλευτής, μέλος της πολιτειακής Βουλής, άγνωστος στο ευρύ κοινό και αποφάσισε να διεκδικήσει το Δήμο με μια καμπάνια που στηρίχθηκε στα προβλήματα της καθημερινότητας και κυρίως στο κόστος διαβίωσης. Παρά τον πακτωλό χρημάτων που έπεσαν για να στηρίξουν τον αντίπαλό του, την αντι-αριστερή και αντι-ισλαμική προπαγάνδα από τον ίδιο τον Τραμπ, τους Ρεπουμπλικανούς και τμήμα των ΜΜΕ κατάφερε να νικήσει.

Δήλωσε «Δημοκρατικός Σοσιαλιστής» και υποσχέθηκε, μεταξύ άλλων, δωρεάν χρήση των μέσων μαζικής μεταφοράς, δωρεάν νηπιαγωγεία, δημοτικά παντοπωλεία, πάγωμα ενοικίων και δημιουργία μονάδων κοινωνικών κατοικιών -η μεγάλη πληγή της σύγχρονης Νέας Υόρκης- δωρεάν φύλαξη για τα παιδιά κάτω των 6 ετών, αύξηση του κατώτατου ωρομισθίου στα 30 δολάρια ως το 2030 και δημιουργία δημοτικών λαχανόκηπων για την καλλιέργεια λαχανικών σε προσιτές τιμές. Ολόκληρο το πρόγραμμά του είναι κοινωνικού και οικονομικού χαρακτήρα, βασίζεται στη διεύρυνση των προγραμμάτων προσιτής κατοικίας και στην αύξηση της φορολογίας των υψηλών εισοδημάτων. Είναι χαρακτηριστική η εικόνα από την ορκωμοσία του, όπου κυριάρχησε το σύνθημα «φορολογία στους πλούσιους». Το ετήσιο κόστος αυτών των πρωτοβουλιών ανέρχεται στα 7 δις δολάρια και ο Μαμντάνι θα χρειαστεί την υποστήριξη της πολιτείας σε μια περίοδο δραστικών περικοπών των ομοσπονδιακών κονδυλίων, σύμφωνα με τους New York Times.

Τάχθηκε εναντίον των Ισραηλινών στη Γάζα και καταδίκασε την επιχείρηση των αμερικανών κομάντος στη Βενεζουέλα. Παρότι ο Τραμπ εκτόξευσε την απειλή για περικοπή των ομοσπονδιακών κονδυλίων προς του Νεοϋορκέζους προκειμένου να ψηφίσουν «σωστά», φαίνεται ότι τα νέα ρεκόρ πτωχεύσεων στην Αμερική λόγω της πολιτικής των δασμών του Προέδρου έπαιξαν το ρόλο τους. Όμως, συναντήθηκαν δύο βδομάδες μετά την εκλογή του Μαμντάνι, με τον Αμερικανό Πρόεδρο να πλέκει το εγκώμιο του νεοεκλεγέντα δημάρχου. Αλλά και ένα μέρος των Δημοκρατικών που είναι διαπλεκόμενοι με μεγάλα οικονομικά συμφέροντα, φοβούνται μια ενδεχόμενη στροφή προς τα αριστερά. Γι’ αυτό κατά βάθος δεν βλέπουν με καλό μάτι την επιτυχία του.

Χωρίς αμφιβολία το φαινόμενο Μαμντάνι έδωσε μια νέα προοπτική όχι μόνο για τα εκατομμύρια των καταπιεσμένων και εκμεταλλευόμενων στις ΗΠΑ, αλλά σε ολόκληρο τον κόσμο. Παρά την απόλυτη επικράτηση της πιο σκληρής μορφής του καπιταλισμού, του νέο-φιλελευθερισμού σε παγκόσμιο επίπεδο, μια ίσκα ελπίδας διαφάνηκε στον ορίζοντα. Οι προοδευτικές-σοσιαλιστικές ιδέες επανέρχονται και ενισχύονται, αφού το οικονομικό σύστημα που εφαρμόζεται άφησε έξω τις μεγάλες πλειονότητες των λαών.

Μετά από τη δημιουργία τεχνητών εντάσεων περί ασύμμετρων απειλών και την παραγωγή νέων πιο καταστροφικών οπλικών συστημάτων, που σκοπό έχουν να εξοντώσουν ανθρώπους, πολιτισμούς και πατρίδες, οι λαοί άρχισαν να αντιλαμβάνονται και να κατανοούν, ότι οι ισχυροί είναι απρόβλεπτοι και ασύδοτοι. Και ότι η εξάρτηση, η ανέχεια και η εξαθλίωση των λαών είναι έργο αυτών που έχουν το πάνω χέρι στην πραγματική εξουσία, με εκτελεστές τα πολιτικά τους ανδρείκελα. Επιβεβαιώνεται και η θέση του Φουκουγιάμα λίγα χρόνια αργότερα από «το τέλος της ιστορίας», ότι τα αριστερά-σοσιαλιστικά κόμματα θα επανέλθουν και μάλιστα πιο δυναμικά, όταν είδε τα «κατορθώματα» του καπιταλισμού, χωρίς αντίπαλο.

Είναι πολύ δύσκολο όλες οι εξαγγελίες του Μαμντάνι να πραγματοποιηθούν, γιατί το παντοδύναμο οικονομικό κατεστημένο στη μητρόπολη του καπιταλισμού, δεν θα επιτρέψει παρεκκλίσεις και αμφισβήτηση της ιδεολογικής κυριαρχίας του. Ωστόσο, και μόνο η εκλογή του είναι μια ρωγμή στην κοινωνική και πολιτική διαμορφωμένη κατάσταση, αλλά ταυτόχρονα και ένα ξεκίνημα-κίνημα προκειμένου οι καταπιεσμένες κοινωνίες των λαών απαλλαγούν από τα πλοκάμια της εκμετάλλευσης, της αρπαχτής και της βαρβαρότητας.

Το Ισλάμ αναφέρεται στις μετρήσεις με περίπου 2 δις πιστούς (Σουνίτες, Σιίτες και άλλες ομάδες) και είναι η μοναδική θρησκεία με θεαματική άνοδο (υπερδιπλασιασμό) μεταξύ του 19ου και του 20ού αιώνα. Διευκρινίζεται ότι σε αντίθεση με τις άλλες θρησκείες, που είναι σε φθίνουσα πορεία, ο ισλαμικός φονταμενταλισμός καταγράφεται από ειδικούς ότι είναι η εκδήλωση μιας οπισθοδρομικής οργάνωσης, που γίνεται ολοένα και περισσότερο επικίνδυνη για τον ελεύθερο κόσμο. Με τη θεωρητική αντίληψη του κράτους, τον αποκλεισμό των γυναικών από τη δημόσια ζωή, την αυστηρή σεξουαλική ηθική και την ανελέητη εχθρότητα προς τους αλλόθρησκους, ο ισλαμισμός αποβλέπει στην ανατροπή όλης της πορείας της νεότερης ιστορίας.

Η άνοδος του ισλαμιστή Μαμντιάνι στη Δημαρχεία της Ν.Υόρκης και η παγκόσμια προβολή του έχουν θετική απήχηση στον μουσουλμανικό κόσμο. Η εξέλιξη αυτή πρέπει να προσεχθεί από τη χώρα μας, που πιέζεται από τον Τουρκικό μουσουλμανικό επεκτατισμό. Η Ελλάδα, είναι φανερό ότι τα τελευταία χρόνια έχει αποτύχει στην εξωτερική της πολιτική, αφού έχει εγκαταλείψει την πολυδιάστατη μορφή της, που είχε όλα τα προηγούμενα χρόνια και έχει απομονωθεί από τους γείτονές της, σε αντίθεση με την Τουρκία, η οποία συνάπτει διαρκώς νέες διακρατικές συμφωνίες με Αίγυπτο, Λιβύη, αλλά και με Αλβανία και Β. Μακεδονία. Σε όλη την Ευρώπη έχουν δημιουργηθεί οργανωμένες δυναμικές μουσουλμανικές κοινότητες που πολλές φορές, όπως στη Γερμανία, έχουν φέρει σε δύσκολη θέση ακόμη και την κεντρική Κυβέρνηση. Είναι ανάγκη η ΕΕ να πάρει αυστηρά μέτρα για την περιστολή των μουσουλμανικών μειονοτήτων, προτού μολύνουν ακόμη παραπέρα τους λαούς και τις νεολαίες των κρατών μελών της.