Ο κόσμος μας σήμερα

Γράφει ο Γιώργος Πουλοκέφαλος

Με τούτα και με τα άλλα ο πλανήτης γη δεν περνά απλώς μια δύσκολη περίοδο! Περνά μια επικίνδυνη πολιτική καμπή! Και όποιος επιμένει να κοιτάζει τις εξελίξεις σαν να πρόκειται για μεμονωμένα επεισόδια, μάλλον δεν βλέπει τη μεγάλη εικόνα!

Από τη μία ο ανεκδιήγητος Τραμπ στη Μέση Ανατολή, ανακάτεψε το σύμπαν χωρίς λόγο! Συμμέτοχος σε μια γενοκτονία στη Γάζα και σε μια βίαιη δήθεν «ανατροπή» και αλλαγή στο Ιράν που μόνον αυτός είδε ! Και σήμερα με αποφάσεις και ενέργειες που αντί να λειτουργούν ως γέφυρες αποκλιμάκωσης, τροφοδοτούν έναν ήδη εύφλεκτο γεωπολιτικό χάρτη!

Η λογική «πρώτα η ισχύς και μετά η διπλωματία» μπορεί να παράγει εντυπωσιακές εικόνες στρατιωτικής ισχύος, δεν παράγει όμως κατ’ ανάγκη ειρήνη!

Από την άλλη, ο Πούτιν άλλη σύγχρονη τραγική φιγούρα, εξακολουθεί να αντιμετωπίζει την Ουκρανία σαν λάφυρο ενός πολέμου που πρέπει να κερδηθεί με την κατάκτηση εδαφών! Λές και λείπουν τα εδάφη στην απέραντη Ρωσία ! Η εμμονή του Κρεμλίνου να χαράξει τα σύνορα με τη δύναμη των όπλων δεν αφορά μόνο τους Ουκρανούς! Αφορά ολόκληρη την Ευρώπη. Γιατί όταν η αρπαγή εδάφους γίνεται αποδεκτή ως εργαλείο πολιτικής, τότε κανένα σύνορο δεν είναι πραγματικά ασφαλές!

Και μέσα σε αυτό το διεθνές περιβάλλον έρχεται η Γερμανία!

Η άνοδος της AfD δεν είναι μια ακόμη κομματική μεταβολή! Είναι πολιτικό καμπανάκι για μια Ευρώπη που βλέπει την ακροδεξιά να αξιοποιεί τον φόβο, την ανασφάλεια, τη μεταναστευτική πίεση, την οικονομική δυσφορία και την απογοήτευση από το πολιτικό σύστημα!

Και εδώ βρίσκεται ίσως το πιο επικίνδυνο σημείο! Στο αυγό του φιδιού !!!

Την ώρα που οι δημοκρατίες αισθάνονται ότι απειλούνται απ’ έξω, αρχίζουν να δοκιμάζονται και από μέσα!

Πόλεμοι στα σύνορα της Ευρώπης! Κρίσεις στη Μέση Ανατολή! Μεγάλες δυνάμεις που επιστρέφουν στη γλώσσα της ισχύος. Και στο εσωτερικό των ευρωπαϊκών κοινωνιών, πολιτικές δυνάμεις που επενδύουν στον φόβο και στην οργή!

Τυχαίο; Ίσως! Αδιάφορο; Σε καμία περίπτωση!!!

Το μεγάλο λάθος θα ήταν να συνηθίσουμε το ασυνήθιστο! Να θεωρήσουμε φυσιολογικό τον πόλεμο στην ευρωπαϊκή ήπειρο! Να θεωρήσουμε αναπόφευκτη τη στρατιωτική κλιμάκωση στη Μέση Ανατολή. Να αντιμετωπίσουμε την άνοδο της ακροδεξιάς ως μια απλή εκλογική στατιστική!

Δεν είναι στατιστική. Είναι προειδοποίηση!!!

Και η Ευρώπη οφείλει επιτέλους να αποφασίσει αν θα παραμείνει θεατής των εξελίξεων ή αν θα αποκτήσει τη δική της πολιτική φωνή! Με ποιες ηγετικές φυσιογνωμίες του σήμερα όμως!

Δεν αρκεί να καταδικάζει εκ των υστέρων! Δεν αρκεί να περιμένει τι θα αποφασίσει η Ουάσιγκτον. Δεν αρκεί να παρακολουθεί τι θα κάνει η Μόσχα. Και δεν αρκεί να φοβάται την ακροδεξιά χωρίς να αντιμετωπίζει τις πραγματικές κοινωνικές αιτίες που την τροφοδοτούν!

Χρειάζεται πολιτική! Χρειάζεται στρατηγική! Χρειάζεται Ευρώπη!

Γιατί αν οι δημοκρατικές δυνάμεις αφήσουν το πεδίο κενό, κάποιος άλλος θα το καταλάβει! Αν η Ευρώπη δεν μιλήσει με τη δική της φωνή, θα μιλούν άλλοι για λογαριασμό της. Και αν οι κοινωνίες χάσουν την εμπιστοσύνη τους στη δημοκρατία, τότε η ζημιά δεν θα διορθώνεται εύκολα με μια ακόμη εκλογική αναμέτρηση!

Γι’ αυτό ναι, πρέπει να είμαστε λιγότερο ήρεμοι!

Όχι τρομοκρατημένοι. Όχι πανικόβλητοι. Αλλά ξύπνιοι!

Γιατί η εποχή της αφέλειας τελείωσε πλέον !

Και ίσως το πραγματικό ερώτημα πλέον δεν είναι αν ο κόσμος γίνεται πιο επικίνδυνος!

Είναι αν εμείς έχουμε καταλάβει πόσο επικίνδυνος έχει ήδη γίνει!