Εορτολόγιο 15 Μαΐου: Ποιοι γιορτάζουν σήμερα

Δείτε ποιοι έχουν γιορτή σήμερα, 15 Μαΐου. Διαβάστε το συναξάρι των τιμώμενων αγίων της ημέρας και γνωρίστε τη ζωή και τη δράση τους.

Ποιοι γιορτάζουν σήμερα:

• Αχιλλέας
• Καλή
• Παχώμιος

Σήμερα τιμώνται από την Εκκλησία οι Οσιος Παχώμιος ο Μέγας, Αχίλλιος επίσκοπος Λαρίσης και Ιερομάρτυς Παχώμιος αρχιεπίσκοπος Τσέρνιγκωφ

Οσιος Παχώμιος ο Μέγας

Μία από τις σπουδαιότερες μορφές του πρώιμου μοναχισμού και θεμελιωτής του κοινοβιακού μοναχικού βίου. Εζησε τον 4ο αι. στην Αίγυπτο και διαδραμάτισε καθοριστικό ρόλο στη διαμόρφωση οργανωμένης μοναστικής κοινότητας, επηρεάζοντας βαθιά την εξέλιξη του χριστιανικού μοναχισμού τόσο στην Ανατολή όσο και στη Δύση.

Γεννήθηκε γύρω στο 292 στην Ανω Αίγυπτο, πιθανότατα στη Θηβαΐδα, από ειδωλολατρική οικογένεια. Σε νεαρή ηλικία επιστρατεύθηκε βίαια στον ρωμαϊκό στρατό, στις τάξεις του οποίου γνώρισε χριστιανούς συστρατιώτες που προσέφεραν ανιδιοτελή φροντίδα στους κρατούμενους. Η εμπειρία αυτή τον συγκλόνισε και τον οδήγησε να υποσχεθεί πως, όταν αποστρατευτεί, θα αφιερώσει τη ζωή του στην υπηρεσία του Θεού, υπόσχεση που κράτησε αρχίζοντας να ζει ασκητικά και επιδιώκοντας την πνευματική τελείωση.

Αρχικά μαθήτευσε κοντά στον ερημίτη Παλαμόνα, ζώντας σε αυστηρή άσκηση και προσευχή, με την καθημερινότητά του να χαρακτηρίζεται από νηστεία, αγρυπνία και σιωπή. Ωστόσο, κατά τη διάρκεια της ερημικής του ζωής, διαμορφώθηκε μέσα του η ιδέα ότι η τελειότητα δεν επιτυγχάνεται μόνο στην απομόνωση, αλλά και μέσα από την αδελφική κοινωνία. Σύμφωνα με την παράδοση, έλαβε θεία έμπνευση να ιδρύσει κοινότητα μοναχών, όπου οι αδελφοί θα ζούσαν μαζί και θα εργάζονταν και θα προσεύχονταν με κοινό κανόνα ζωής.

Περί το 320 ίδρυσε το πρώτο οργανωμένο κοινοβιακό μοναστήρι στην περιοχή Ταβέννη, όπου, σε αντίθεση με τον αναχωρητικό μοναχισμό, που είχε ως πρότυπο μορφές σαν τον Αντώνιο τον Μέγα, ο Παχώμιος διαμόρφωσε τρόπο ζωής βασισμένο στην κοινότητα. Οι μοναχοί ζούσαν σε ομάδες, υπάκουαν σε ηγούμενο, εργάζονταν χειρωνακτικά και τηρούσαν συγκεκριμένο κανονισμό. Η εργασία (κυρίως γεωργική και χειροτεχνική) συνδυαζόταν με τη λατρεία και την προσευχή, ενώ η υπακοή, η ταπείνωση και η αδελφική αγάπη αποτελούσαν βασικές αρετές. Συνέταξε επίσης κανονισμό (κανόνες) που ρύθμιζε λεπτομερώς την καθημερινή ζωή των μοναχών: ώρες προσευχής, εργασία, διατροφή, ενδυμασία, πειθαρχία και διοικητική οργάνωση. Το σύστημα ήταν οργανωμένο σε «οίκους» με υπευθύνους, ενώ υπήρχε κεντρική καθοδήγηση από τον ηγούμενο κάθε μονής. Η επιτυχία του εγχειρήματος υπήρξε εντυπωσιακή. Μέσα σε λίγες δεκαετίες ιδρύθηκαν πολλά ανδρικά και γυναικεία μοναστήρια υπό την πνευματική του καθοδήγηση, αριθμώντας χιλιάδες μοναχούς και μοναχές.

Ο Παχώμιος διακρινόταν για τη διάκριση, τη διοικητική ικανότητα και την πνευματική αυστηρότητα συνδυασμένη με πατρική στοργή. Δεν επιδίωκε ακραίες μορφές άσκησης, αλλά ισορροπία μεταξύ προσευχής και εργασίας. Πίστευε ότι η κοινή ζωή βοηθά στην καλλιέργεια της ταπείνωσης και στην αποφυγή της πλάνης που μπορεί να γεννήσει η απομόνωση. Η φήμη του εξαπλώθηκε σε όλη την Αίγυπτο και πολλοί προσέρχονταν για να λάβουν πνευματική καθοδήγηση. Εκοιμήθη το 348, πιθανότατα από επιδημία που έπληξε τις μονές του, ενώ, μετά τον θάνατό του, το έργο του συνεχίστηκε από τους διαδόχους του και επηρέασε καθοριστικά τη μοναστική παράδοση. Η κοινοβιακή οργάνωση που θεμελίωσε αποτέλεσε πρότυπο για μεταγενέστερους μοναστικούς κανόνες, όπως εκείνον του Μ. Βασιλείου στην Ανατολή και, αργότερα, του Βενέδικτου της Νουρσίας στη Δύση.

Αχίλλιος επίσκοπος Λαρίσης

Εξέχουσα εκκλησιαστική μορφή του 4ου αι. και ένας από τους σημαντικότερους ποιμένες της Θεσσαλίας. Συνδέθηκε ιδιαίτερα με τον αγώνα κατά του Αρειανισμού και με την εδραίωση της ορθόδοξης πίστης στην περιοχή του, ενώ αποτελεί χαρακτηριστικό παράδειγμα επισκόπου της εποχής των Οικ. Συνόδων: θεολόγος, αγωνιστής της πίστης και ταυτόχρονα ποιμένας με φιλανθρωπικό έργο.

Γεννήθηκε κατά τον 3ο αι., πιθανότατα στην Καππαδοκία της Μ. Ασίας, από ευσεβή χριστιανική οικογένεια. Νεαρός ακόμη διακρίθηκε για τη φιλομάθεια και τον έντονο θρησκευτικό του ζήλο, έλαβε καλή παιδεία, αφιερώθηκε στη μελέτη των Αγίων Γραφών και επέλεξε αρκετά νωρίς τον ασκητικό τρόπο ζωής. Η φήμη της αρετής και της πνευματικότητάς του οδήγησε στην εκλογή του ως επισκόπου Λαρίσης, σε μια εποχή που η Εκκλησία αντιμετώπιζε σοβαρές δογματικές αναταράξεις. Καθοριστική στιγμή στη ζωή του υπήρξε η συμμετοχή του στην Α΄ Οικ. Σύνοδο, που συγκλήθηκε το 325 στη Νίκαια από τον αυτοκράτορα Μ. Κωνσταντίνο.

Επιστρέφοντας στη Λάρισα, ο Αχίλλιος αφιερώθηκε με ζήλο στην ποιμαντική του αποστολή. Φρόντισε για την ενίσχυση της πίστης, την καταπολέμηση των αιρέσεων, την εφαρμογή της φιλανθρωπίας και την ανέγερση ναών, στηρίζοντας παράλληλα τους φτωχούς και τους ασθενείς. Η παράδοση του αποδίδει πολλά θαύματα που σχετίζονται με θεραπείες και παρεμβάσεις υπέρ του λαού του, γι’ αυτό και τιμήθηκε ως θαυματουργός ήδη από τα πρώτα χριστιανικά χρόνια. Εκοιμήθη ειρηνικά περί τα μέσα του 4ου αι., ο τάφος του έγινε τόπος προσκυνήματος, ενώ αργότερα ανεγέρθηκε μεγαλοπρεπής ναός προς τιμήν του. Σήμερα, η Λάρισα τον τιμά ως πολιούχο και προστάτη της με λαμπρές εκδηλώσεις και λιτανεία των ιερών λειψάνων του.

Ιερομάρτυς Παχώμιος αρχιεπίσκοπος Τσέρνιγκωφ

Από τις λαμπρές μορφές της Ρωσικής Ορθόδοξης Εκκλησίας κατά τον 20ό αι., ανήκει στο πλήθος των νεομαρτύρων που θυσιάστηκαν κατά τους διωγμούς του αθεϊστικού καθεστώτος. Η ζωή και το μαρτύριό του αποτελούν μαρτυρία ακλόνητης πίστης, ποιμαντικής αυταπάρνησης και ομολογίας του Χριστού «άχρι θανάτου». Γεννήθηκε το 1876 και από νεαρή ηλικία έδειξε κλίση προς την πνευματική ζωή και τη θεολογική παιδεία. Φοίτησε σε εκκλησιαστικές σχολές και αργότερα στη Θεολογική Ακαδημία του Καζάν, όπου διακρίθηκε για τη σοβαρότητα, τη φιλομάθεια και το εκκλησιαστικό του ήθος.

Επιλέγοντας τον μοναχικό βίο λαμβάνει το όνομα Παχώμιος, το 1889 χειροτονήθηκε διάκονος και πρεσβύτερος, ενώ το 1916 εξελέγη επίσκοπος Σταροντούμπ της επαρχίας Τσέρνιγκωφ, για να αναδειχθεί αρχιεπίσκοπος Τσέρνιγκωφ το επόμενο έτος. Επειδή η ποιμαντορία του συνέπεσε με τα πρώτα χρόνια της σοβιετικής εξουσίας, όταν η Εκκλησία βρέθηκε υπό σκληρό και συστηματικό διωγμό, ως αρχιεπίσκοπος διακρίθηκε για τη σταθερή προσήλωσή του στην κανονική Εκκλησία, την αντίθεσή του στα σχίσματα και τη μέριμνά του για τον δοκιμαζόμενο κλήρο και λαό, ενώ, ταυτόχρονα, ενίσχυε τους πιστούς με λόγο παρηγορητικό, καλώντας τους σε υπομονή, μετάνοια και εμπιστοσύνη στην πρόνοια του Θεού.

Η αμετακίνητη στάση του υπέρ της πίστεως τον κατέστησε στόχο των σοβιετικών αρχών. Συνελήφθη επανειλημμένα, ανακρίθηκε και υπέστη πιέσεις ώστε να αποκηρύξει την εκκλησιαστική του θέση ή να συνεργαστεί με κρατικά ελεγχόμενες εκκλησιαστικές δομές, αλλά ο Παχώμιος αρνήθηκε κάθε συμβιβασμό που θα αλλοίωνε την πίστη και την κανονική τάξη της Εκκλησίας. Εν τέλει, κατηγορήθηκε με ψευδείς πολιτικές κατηγορίες, όπως συνέβαινε συχνά με τους επισκόπους και τους κληρικούς της εποχής, καταδικάστηκε σε θάνατο και εκτελέστηκε το 1937.

Τιμάται επίσης η μνήμη: μαρτύρων Τορκουάτου, Κτησιφώντος, Σεκούνδου, Ινδαλετίου, Καικιλίου, Ησυχίου και Ευφρασίου, μάρτυρος Σιμπλικίου, οσίας Καλής, οσίου Σιλβανού του Ταβεννησιώτου, οσίου Ιλαρίου, οσίου Βαρβάρου του μυροβλύτου, οσίου Πανηγυρίου του εκ Κύπρου, Ησαΐου επισκόπου Ροστώβ του θαυματουργού, οσίου Ησαΐου του εν τη Λαύρα του Κιέβου ασκήσαντος του θαυματουργού, οσίου Ανδρέου του ερημίτου του θαυματουργού, οσίου Παχωμίου του αναχωρητού του εκ Ρωσίας, οσίου Ευφροσύνου ηγουμένου της μονής Πσκωφ της Ρωσίας του θαυματουργού, οσίου Σεραπίωνος του Πσκωφ της Ρωσίας, Δημητρίου του θαυματουργού πρίγκηπος του Ούγκλιχ και της Μόσχας, οσίου Παχωμίου του Κένο, ιερομάρτυρος Νικολάου πατρός ιερομαρτύρων Αβερκίου και Παχωμίου, ιερομάρτυρος Αβερκίου.

Πηγή: kathimerini.gr