Εορτολόγιο 31 Ιουλίου: Ποιοι γιορτάζουν σήμερα

Δείτε ποιοι έχουν γιορτή σήμερα, 31 Ιουλίου. Διαβάστε το συναξάρι των τιμώμενων αγίων της ημέρας και γνωρίστε τη ζωή και τη δράση τους.

Ποιοι γιορτάζουν σήμερα:

• Ευδόκιμος
• Ιωσήφ, Ιωσηφίνα, Σήφης
• Φρειδερίκη, Φρειδερίκος

Εορτολόγιο: Προεόρτια της Προόδου του Τιμίου Σταυρού, Ευδόκιμος ο Δίκαιος, Νεομάρτυς Διονύσιος ο Βατοπαιδινός, Γερμανός Επίσκοπος Οσέρ (Saint Germain d’Auxerre) και ποιοι τιμώνται σήμερα από την Εκκλησία

Προεόρτια της Προόδου του Τιμίου Σταυρού

Μία ημέρα πριν από την επίσημη εορτή της 1ης Αυγούστου, η Εκκλησία προετοιμάζει τους πιστούς για την «πρόοδο» (έξοδο/περιφορά) του Τιμίου Ξύλου, μια παράδοση που συνδέεται με τον αγιασμό του αέρα και την προστασία από ασθένειες. Σύμφωνα με την παράδοση, στην Κωνσταντινούπολη το Τίμιο Ξύλο μεταφερόταν από το σκευοφυλάκιο της Μεγάλης Εκκλησίας (Αγία Σοφία) και λιτανευόταν σε όλη την πόλη για τον αγιασμό των κατοίκων και την προστασία τους από ασθένειες που «θέριζαν» κατά τους καλοκαιρινούς μήνες. Την ίδια ημέρα, εορτάζεται επίσης η Ανάμνηση των Εγκαινίων του Ναού της Θεοτόκου στις Βλαχέρνες, δημιουργώντας έτσι διπλή εορταστική ημέρα.

Ευδόκιμος ο Δίκαιος

Έζησε τον 9ο αι., επί της βασιλείας του εικονομάχου αυτοκράτορα Θεοφίλου, και αποτελεί ένα από τα σπανιότερα παραδείγματα αγιότητας ανθρώπου που κατείχε συγχρόνως υψηλά αξιώματα στην αυτοκρατορική αυλή. Γεννήθηκε στην Καππαδοκία από ευγενείς και πλούσιους γονείς, τον Βασίλειο και την Ευδοκία και, λόγω της μόρφωσης και της αρετής του, ο αυτοκράτορας τον διόρισε στρατιωτικό διοικητή («κανδιδάτο») και αργότερα δούκα της Χαρσιανής (περιοχή της Καππαδοκίας).

Παρά το υψηλό του αξίωμα, ο Ευδόκιμος ζούσε με άκρα ταπεινοφροσύνη, ήταν δίκαιος δικαστής, προστάτης των ορφανών και των χηρών, και χρησιμοποιούσε την περιουσία του αποκλειστικά για φιλανθρωπίες. Λέγεται, μάλιστα, ότι κανείς δεν τον είδε ποτέ να οργίζεται ή να υπερηφανεύεται. Σε ηλικία 33 ετών, όμως, προσεβλήθη από σοβαρή ασθένεια και, αφού προετοιμάστηκε, συγκέντρωσε τους οικείους του, τους ζήτησε να ταφεί με τα ρούχα που φορούσε εκείνη τη στιγμή, χωρίς καμία επισημότητα, τους συμβούλεψε πνευματικά, προσευχήθηκε γονατιστός και παρέδωσε ειρηνικά το πνεύμα του το 840.

Μετά την ταφή του, στο μνήμα του άρχισαν να συμβαίνουν θαύματα και ιάσεις και, όταν η μητέρα του ήρθε από την Κωνσταντινούπολη και άνοιξαν τον τάφο, το σώμα του βρέθηκε άφθαρτο και ευωδιαστό, σαν να κοιμόταν. Τα λείψανά του μεταφέρθηκαν αργότερα στην Κωνσταντινούπολη και τοποθετήθηκαν σε ναό της Θεοτόκου που είχε χτίσει η οικογένειά του. Ονομάζεται «Δίκαιος» διότι απέδειξε ότι μπορεί κανείς να φτάσει στην αγιότητα ακόμη και μέσα στον κόσμο και έχοντας εξουσία, αρκεί να την ασκεί με δικαιοσύνη και αγάπη προς τον πλησίον.

Νεομάρτυς Διονύσιος ο Βατοπαιδινός

Ένας από τους μάρτυρες της περιόδου της Ελληνικής Επανάστασης, παράδειγμα των πολλών αγιορειτών μοναχών που εγκατέλειψαν την ησυχία του Άθωνα για να στηρίξουν τον υπόδουλο ελληνισμό και σφράγισαν την προσφορά τους με το αίμα τους. Γεννήθηκε στο χωριό Ρουσσοσπίτι του Ρεθύμνου στην Κρήτη και σε νεαρή ηλικία έφυγε για το Άγιο Όρος, εισήλθε στην Ιερά Μονή Βατοπαιδίου και εκεί εκάρη μοναχός και χειροτονήθηκε διάκονος, διακρινόμενος για την ευσέβεια και την υπακοή του.

Το 1822, ο Διονύσιος στάλθηκε από τη Μονή του στην Κρήτη, συνοδεύοντας την Αγία Ζώνη της Παναγίας και άλλα κειμήλια, προκειμένου να ενισχυθεί το φρόνημα των αγωνιζόμενων Κρητικών και να ζητηθεί οικονομική βοήθεια για το μοναστήρι. Κατά τη διάρκεια της παραμονής του εκεί, συνελήφθη από τους Οθωμανούς στην περιοχή του Ηρακλείου, που τον πίεσαν με βασανιστήρια να απαρνηθεί τον Χριστό και να ασπαστεί το Ισλάμ. Εκείνος, όμως, παρέμεινε ακλόνητος στην πίστη του, γι’ αυτό και θανατώθηκε δι’ απαγχονισμού από τους Τούρκους τη Δευτέρα της πρώτης εβδομάδας της Μ. Τεσσαρακοστής.

Γερμανός Επίσκοπος Οσέρ (Saint Germain d’Auxerre)

Μία από τις πιο επιδραστικές προσωπικότητες της Γαλλίας και της Βρετανίας κατά τον 5ο αι., που συνδύαζε την ιδιότητα του ανώτερου κρατικού λειτουργού με εκείνη του φωτισμένου ιεράρχη. Γεννήθηκε στο Απουανί (Appoigny) γύρω στο 380 από αριστοκρατική γαλατική οικογένεια, σπούδασε ρητορική και δίκαιο στη Ρώμη και ακολούθησε λαμπρή καριέρα ως δικηγόρος, αργότερα όμως, το 410, λόγω των ικανοτήτων του, διορίστηκε κυβερνήτης της περιοχής του, ζώντας με μεγάλη πολυτέλεια και δόξα.

Η αλλαγή στη ζωή του έγινε με τρόπο σχεδόν αναγκαστικό. Όταν το 418 πέθανε ο επίσκοπος της Ωσέρ, ο κλήρος και ο λαός της «άρπαξαν» τον Γερμανό, τον έκειραν μοναχό και τον χειροτόνησαν επίσκοπο παρά τη θέλησή του, εκείνος δε αποδέχτηκε αυτή την τροπή ως θέλημα Θεού, μεταμορφώνοντας τη ζωή του σε πρότυπο ασκητισμού και φιλανθρωπίας. Είναι επίσης γνωστός για τις δύο αποστολές του στη Βρετανία (429 και 447) με σκοπό την καταπολέμηση της αίρεσης του Πελαγιανισμού. Σύμφωνα με την παράδοση, ηγήθηκε των Βρετανών εναντίον των επιδρομέων Σαξόνων και Πίκτων και, όταν διέταξε τον στρατό να φωνάξει τρεις φορές «Αλληλούια», η ιαχή αντήχησε στα βουνά με τέτοια δύναμη, που οι εχθροί τρομοκρατήθηκαν και τράπηκαν σε φυγή χωρίς να πέσει ούτε ένα βέλος.

Πέθανε στη Ραβέννα το 448, όπου είχε μεταβεί για να μεσιτεύσει στον αυτοκράτορα υπέρ του λαού της Βρετάνης, το σώμα του μεταφέρθηκε στην Ωσέρ, όπου χτίστηκε προς τιμήν του το περίφημο Αβαείο του Saint-Germain που σώζεται μέχρι σήμερα, και θεωρείται ένας από τους προστάτες της Γαλλίας, καθώς είναι ο άγιος που ανακάλυψε και καθοδήγησε την αγ. Γενεβιέβη, την προστάτιδα του Παρισιού, όταν εκείνη ήταν ακόμη παιδί.

Το Αβαείο είναι ένα από τα σημαντικότερα αρχιτεκτονικά μνημεία της Γαλλίας, με εντυπωσιακές υπόγειες κρύπτες του 9ου αι. και τοιχογραφίες του 850, που απεικονίζουν τη ζωή και το μαρτύριο του αγ. Στεφάνου. Παρέμεναν κρυμμένες για αιώνες κάτω από στρώματα σοβά και ανακαλύφθηκαν μόλις το 1927, αυτό, ωστόσο, βοήθησε στο να διατηρηθούν τα χρώματά τους σε πολύ καλή κατάσταση. Χρησιμοποιήθηκε μια περιορισμένη αλλά εντυπωσιακή παλέτα χρωμάτων (ώχρα, κόκκινο της γης, λευκό και μαύρο), οι μορφές έχουν κίνηση και εκφραστικότητα που προαναγγέλλει τη ρομανική τέχνη, ενώ διατηρούν στοιχεία από την ύστερη ρωμαϊκή παράδοση. Εκτός από τη σκηνή του λιθοβολισμού, απεικονίζονται άγγελοι και αρχιτεκτονικά στοιχεία που θυμίζουν αρχαίες ρωμαϊκές πόλεις, και μάλιστα με την τεχνική των οπτικών ψευδαισθήσεων (Trompe-l’œil), τεχνική που στοχεύει στην οφθαλμαπάτη, κάνοντας δισδιάστατες επιφάνειες να φαίνονται τρισδιάστατες. Χρησιμοποιώντας προοπτική, σκιές και λεπτομέρειες, «ξεγελά» τον θεατή ώστε να αντιλαμβάνεται ζωγραφισμένα αντικείμενα ή χώρους ως πραγματικούς. Κατά τον 9ο αι. το αβαείο έγινε ένα από τα κορυφαία πνευματικά κέντρα της «Καρολίδειας Αναγέννησης», έδρα της Σχολής της Ωσέρ.

Η σχέση του με την αγ. Γενεβιέβη (Sainte Geneviève) θεωρείται μια από τις πιο συγκινητικές στιγμές της εκκλησιαστικής ιστορίας της Γαλλίας. Το 429, καθώς ο Γερμανός κατευθυνόταν προς τη Βρετανία, σταμάτησε στο χωριό Ναντέρ (Nanterre‎‎) και μέσα στο πλήθος που είχε συγκεντρωθεί, διέκρινε ένα επτάχρονο κορίτσι, που με τη διορατική του χάρη κατάλαβε τη μελλοντική πορεία της. Κάλεσε τότε τους γονείς της και τους προφήτευσε ότι η κόρη τους θα γινόταν σπουδαία ενώπιον του Θεού και αμέσως στράφηκε σ’ εκείνη, τη ρώτησε αν ήθελε να αφιερωθεί στον Χριστό και, όταν εκείνη απάντησε θετικά, την οδήγησε στο ναό και της έδωσε ένα χάλκινο νόμισμα με το σύμβολο του σταυρού, ζητώντας της να το φοράει στο λαιμό της ως μοναδικό κόσμημα και να μην φορέσει ποτέ χρυσάφι ή πολύτιμους λίθους. Η Γενεβιέβη έγινε αργότερα η προστάτιδα του Παρισιού σώζοντας την πόλη από την επιδρομή του Αττίλα.

Τιμάται επίσης η μνήμη: Ιωσήφ του από Αριμαθαίας, μαρτύρων Δημοκρίτου, Σεκούνδου και Διονυσίου εκ Συνάδδων της Φρυγίας, Ιωάννου του εξάρχου, Φρειδερίκου της Ουτρέχτης και οσίου Αρσενίου του Ιβηρίτου.

Πηγή: kathimerini.gr