Εορτολόγιο 6 Σεπτεμβρίου: Ποιοι γιορτάζουν σήμερα

Δείτε ποιοι έχουν γιορτή σήμερα, 6 Σεπτεμβρίου. Διαβάστε το συναξάρι των τιμώμενων αγίων της ημέρας και γνωρίστε τη ζωή και τη δράση τους.

Ποιοι γιορτάζουν σήμερα:

• Βιβή
• Ευδόξιος

Εορτολόγιο: Θαύμα του Αρχαγγέλου Μιχαήλ στις Χώνες, Νεοϊερομάρτυρας Μάξιμος Σάντοβιτς, Νεομάρτυς Λυγερή η Χιοπολίτις και ποιοι τιμώνται σήμερα από την Εκκλησία

Θαύμα του Αρχαγγέλου Μιχαήλ στις Χώνες

Γνωστό και ως «το εν Χώναις θαύμα», είναι ένα από τα πιο γνωστά θαύματα της εκκλησιαστικής παράδοσης. Το γεγονός έλαβε χώρα στην περιοχή των Κολοσσών της Φρυγίας στη Μικρά Ασία και οδήγησε στη μετονομασία της πόλης σε Χώνες, σημερινό Honaz της Τουρκίας. Στην περιοχή αυτή υπήρχε ιαματική πηγή, την οποία λέγεται ότι είχε αναβλύσει ο αρχάγγελος Μιχαήλ, και δίπλα στην πηγή κάποιος ευγνώμων χριστιανός, του οποίου η κωφάλαλη κόρη θεραπεύτηκε πίνοντας από το νερό, έχτισε περικαλλή ναό αφιερωμένο στον αρχάγγελο. Στον ναό αυτό εγκαταστάθηκε ως νεωκόρος και ασκητής ο όσιος Αρχιππος, ο οποίος έζησε εκεί για 60 χρόνια με αυστηρή άσκηση και προσευχή και με το κήρυγμά του πολλοί ειδωλολάτρες μεταστρέφονταν στον Χριστιανισμό. Οι φανατικοί ειδωλολάτρες της περιοχής, γεμάτοι φθόνο για τις θεραπείες και τις μεταστροφές, αποφάσισαν να καταστρέψουν τον ναό μαζί με την πηγή και να θανατώσουν τον όσιο, και επειδή ο ναός βρισκόταν σε κοιλάδα, οι ειδωλολάτρες σκέφτηκαν ένα έξυπνο σχέδιο. Εσκαψαν και εξέτρεψαν την πορεία δύο μεγάλων γειτονικών ποταμών, του Λυκόκαστρου και του Κούφου, κατευθύνοντας τα ορμητικά τους νερά προς το μέρος του ναού, ώστε να τον καταστρέψουν. Οταν αντιλήφθηκε την επερχόμενη καταστροφή, ο Αρχιππος δεν εγκατέλειψε τον χώρο, αλλά παρέμεινε μέσα στον ναό προσευχόμενος με δάκρυα. Και τη στιγμή που τα ορμητικά νερά πλησίαζαν, ο αρχάγγελος Μιχαήλ εμφανίστηκε ολοζώντανος, χτύπησε το έδαφος με το δόρυ του και αμέσως ένας τεράστιος βράχος σχίστηκε στα δύο, δημιουργώντας ένα μεγάλο υπόγειο βάραθρο, με αποτέλεσμα τα νερά των ποταμών να πέσουν εκεί μέσα και ο ναός να σωθεί. Το γεγονός αυτό ονομάστηκε «θαύμα εν Χώναις», επειδή τα νερά «χωνεύτηκαν» μέσα στο έδαφος.

Νεοϊερομάρτυρας Μάξιμος Σάντοβιτς

Ορθόδοξος ιερέας που αναγνωρίζεται ως ο πρωτομάρτυρας των Λέμκων, μιας σλαβικής εθνοτικής ομάδας των Καρπαθίων, καθώς μαρτύρησε στις αρχές του Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου λόγω της άρνησής του να εγκαταλείψει την Ορθοδοξία και να προσχωρήσει στην Ουνία. Γεννήθηκε την 1η Φεβρουαρίου 1886 στο χωριό Ζντίνια (Zdynia) της Καρπαθορωσίας, που τότε ανήκε στην Αυστροουγγρική Αυτοκρατορία και σήμερα βρίσκεται στα σύνορα Πολωνίας και Σλοβακίας. Οι γονείς του, Τιμόθεος και Χριστίνα, ήταν αγρότες και ανήκαν στην Ελληνοκαθολική (Ουνιτική) Εκκλησία, στην οποία ο πατέρας του υπηρετούσε ως ψάλτης. Επιθυμώντας να γίνει ιερέας, εισήλθε ως δόκιμος μοναχός στο ουνιτικό μοναστήρι του Κρέχοφ, αλλά εκεί απογοητεύτηκε βαθιά από την προσπάθεια εκλατινισμού του ανατολικού τυπικού και της αλλοίωσης της εθνικής ταυτότητας των Ρώσων και, μετά από τρεις μήνες, έφυγε κρυφά και πέρασε τα σύνορα προς τη Ρωσική Αυτοκρατορία.

Εκεί κατέφυγε στη φημισμένη Λαύρα του Ποτσάεφ στην Ουκρανία, όπου η ευσέβειά του τράβηξε την προσοχή του αρχιεπισκόπου Αντωνίου Χραποβίτσκι, ο οποίος τον έστειλε να σπουδάσει στο Ορθόδοξο Σεμινάριο του Ζιτόμιρ. Ολοκλήρωσε τις σπουδές του το 1911, παντρεύτηκε την ορθόδοξη Πελαγία Γκριγκοριούκ, χειροτονήθηκε ιερέας και επέστρεψε στην πατρίδα του για να διακονήσει τα χωριά των Λέμκων Hrab, Vysovatka και Dovhe. Την εποχή εκείνη υπήρχε μαζικό κίνημα των κατοίκων της περιοχής, οι οποίοι εγκατέλειπαν την Ουνία και επέστρεφαν στην Ορθοδοξία των προγόνων τους, με την ιεραποστολική δράση του Μαξίμου να έχει τεράστια επιτυχία, γεγονός που θορύβησε τις αυστριακές αρχές, οι οποίες, θεωρώντας ότι η επιστροφή στην Ορθοδοξία συνδεόταν με φιλορωσική πολιτική κατασκοπεία, τον συνέλαβαν το 1912. Παρέμεινε φυλακισμένος για δύο χρόνια κάτω από άθλιες συνθήκες στο Λβοφ, αλλά στη μεγάλη δίκη που ακολούθησε, παρά τις πιέσεις, δεν βρέθηκε κανένα στοιχείο ενοχής, με τον ίδιο να δηλώνει: «Η μόνη μου πολιτική είναι το Ευαγγέλιο».

Στις 6 Ιουνίου 1914 αθωώθηκε, αφέθηκε ελεύθερος και επέστρεψε στο χωριό του για να συνεχίσει να λειτουργεί, ακόμα και κάτω από τον ανοιχτό ουρανό, καθώς οι ορθόδοξοι ναοί είχαν σφραγιστεί. Τον Αύγουστο του 1914 κηρύχθηκε ο Α΄ Παγκόσμιος Πόλεμος μεταξύ Αυστροουγγαρίας και Ρωσίας, με τις αυστριακές αρχές να εξαπολύουν μαζικές συλλήψεις εναντίον των Ορθοδόξων πληθυσμών των Καρπαθίων. Στις 4 Αυγούστου 1914, ο Μάξιμος συνελήφθη ξανά στο σπίτι του, μαζί με την έγκυο σύζυγό του και τον ηλικιωμένο πατέρα του, και το πρωί της 6ης Αυγούστου 1914 (24 Αυγούστου με το παλαιό ημερολόγιο) οδηγήθηκε στην αυλή των φυλακών της πόλης Γκορλίτσε (Gorlice) μπροστά στο εκτελεστικό απόσπασμα. Ο Αυστριακός αξιωματικός τού έδεσε τα μάτια και σημάδεψε με κιμωλία το στήθος του, στο μέρος της καρδιάς, ενώ ο μάρτυρας φώναξε με δυνατή φωνή: «Ζήτω η Αγία Ορθοδοξία!». Δέχθηκε τέσσερις σφαίρες, ο αξιωματικός έδωσε τη χαριστική βολή στο κεφάλι και οι αρχές αρνήθηκαν χριστιανική ταφή, με αποτέλεσμα ο πατέρας του να τον θάψει μόνος του στο νεκροταφείο του χωριού. Η σύζυγός του Πελαγία στάλθηκε στο διαβόητο στρατόπεδο συγκέντρωσης Τάλερχοφ, όπου μέσα σε φρικτές συνθήκες γέννησε τον γιο τους που ονόμασε στη μνήμη του Μάξιμο. Ο γιος αυτός σπούδασε αργότερα θεολογία στη Βαρσοβία και χειροτονήθηκε και ο ίδιος Ορθόδοξος ιερέας, συνεχίζοντας το έργο του πατέρα του. Στις 10 Σεπτεμβρίου 1994, η Ορθόδοξη Εκκλησία της Πολωνίας τον κατέταξε επίσημα στο αγιολόγιό της ως ιερομάρτυρα, ενώ το 2007 τα ιερά του λείψανα μεταφέρθηκαν από το χωριό του στον Ιερό Ναό της Αγίας Τριάδος στο Γκορλίτσε, όπου φυλάσσονται μέχρι σήμερα.

Νεομάρτυς Λυγερή η Χιοπολίτις

Εζησε και μαρτύρησε κατά τη διάρκεια της Ελληνικής Επανάστασης, αποτελώντας σύμβολο πίστης και αυτοθυσίας για το νησί της Χίου. Γεννήθηκε περίπου το 1804 στο ιστορικό και καστροχτισμένο χωριό Ανάβατος, μεγάλωσε σε οικογένεια απλών και ευσεβών χριστιανών και έλαβε βαθιά ορθόδοξη πίστη. Μάλιστα, σε ηλικία 18 ετών, φημιζόταν σε όλο το νησί για το σπάνιο σωματικό και πνευματικό της κάλλος. Η ομορφιά όμως της Λυγερής τράβηξε την προσοχή του Τούρκου πασά της περιοχής, ο οποίος την ερωτεύτηκε και της υποσχέθηκε πλούτη, δόξα και τιμές αν δεχόταν να τον παντρευτεί, αλλά η Λυγερή αρνήθηκε κατηγορηματικά να αλλάξει την πίστη της και να παντρευτεί έναν αλλόπιστο. Για μεγάλο χρονικό διάστημα άντεξε έντονες ψυχολογικές πιέσεις, αντλώντας δύναμη από την προσευχή, αλλά το δράμα της κορυφώθηκε κατά το μαρτυρικό έτος της Σφαγής της Χίου. Στις 6 Σεπτεμβρίου 1822, το χωριό Ανάβατος είχε πανηγύρι για το «εν Χώναις θαύμα» του Αρχαγγέλου Μιχαήλ και, ενώ οι χωριανοί γιόρταζαν, έφτασε ένοπλο τουρκικό απόσπασμα σταλμένο από τον πασά προκαλώντας πανικό και αρπάζοντας βίαια τη Λυγερή. Κατά τη μεταφορά της, η νεαρή κοπέλα αντιστάθηκε με όλες της τις δυνάμεις για να προστατεύσει την τιμή και την πίστη της και τότε οι διώκτες της, εξοργισμένοι από την ακλόνητη άρνησή της, την εκτέλεσαν, «προσφέροντάς» της το στεφάνι του μαρτυρίου.

Τιμάται επίσης η μνήμη: μαρτύρων Ρωμύλου, Ευδοξίου, Ζήνωνος, Μακαρίου και των 1.104 στρατιωτών συν αυτοίς, μαρτύρων Φαύστου και Βίβου ιεροδιακόνων, Διονυσίου αναγνώστη, Κυριάκου, Ανδρονίκου του στρατιώτου, Θεοκτίστου του ναυκλήρου, Μακαρίου του πολιτικού, Ανδρέα του κουρέα, Σαραπάβωνος του βουλευτού, Κυριάκου του δημότη, Ανδροπελαγίας και Θέκλας των παρθένων και Καλοδότης της κυοφορούσης.

Πηγή: kathimerini.gr