Εορτολόγιο 5 Οκτωβρίου: Ποιοι γιορτάζουν σήμερα

Δείτε ποιοι έχουν γιορτή σήμερα, 5 Οκτωβρίου. Διαβάστε το συναξάρι των τιμώμενων αγίων της ημέρας και γνωρίστε τη ζωή και τη δράση τους.

Ποιοι γιορτάζουν σήμερα:

• Ερμογένης
• Χαρίτα, Χαριτίνη

Σήμερα τιμώνται από την Εκκλησία οι Μάρτυς Χαριτίνη, Ιωάννης ο Μαυρόπους Μητροπολίτης Ευχαΐτων, Ιερομάρτυς Ερμογένης και Οσία Μεθοδία η εν τη νήσω Κιμώλω ασκητικώς διαλάμψασα

Μάρτυς Χαριτίνη

Σημαντική μάρτυρας της Εκκλησίας, θεωρείται πρότυπο σωφροσύνης και θάρρους για την προάσπιση της πίστης της. Εζησε στη δύσκολη για τους χριστιανούς περίοδο των διωγμών του αυτοκράτορος Διοκλητιανού και καταγόταν από την Αμισό του Πόντου. Σε πολύ μικρή ηλικία έμεινε ορφανή από τους γονείς της και την ανατροφή της ανέλαβε ένας πλούσιος και ευσεβής χριστιανός ονόματι Κλαύδιος, ο οποίος τη φρόντισε σαν να ήταν θυγατέρα του. Οσο μεγάλωνε σε ηλικία, τόσο διακρινόταν στον περίγυρό της για τη σύνεση και την ταπεινότητα του χαρακτήρα της, μην παραλείποντας στις προσευχές της να ενδιαφέρεται και για εκείνους τους συμπολίτες της, άνδρες και γυναίκες, που ταλαντεύονταν στην πίστη τους στον Χριστό.

Ωστόσο, όλη αυτή η δραστηριότητα υπέπεσε στην αντίληψη των ειδωλολατρικών αρχών και ο τοπικός έπαρχος Δομετιανός διέταξε τη σύλληψή της και την προσαγωγή της σε αυτόν. Ο προστάτης της Κλαύδιος προσπάθησε να αποτρέψει τη σύλληψη και να στηρίξει τη Χαριτίνη, υποψιαζόμενος την κακή εξέλιξη, αλλά αυτή, αντιθέτως, στήριζε τον Κλαύδιο λέγοντάς του ότι είναι τιμή της να μαρτυρήσει για τον Ιησού. Ετσι, κλήθηκε να απαρνηθεί την πίστη της και η άρνησή της συνοδεύτηκε με αποτρόπαια βασανιστήρια. Σύμφωνα με το συναξάρι της, μεταξύ άλλων ρίχτηκε στη θάλασσα με μια πέτρα στον λαιμό, αλλά με θαυματουργικό τρόπο σώθηκε. Τελικά, όταν αποφασίστηκε να οδηγηθεί σε πορνείο για να ατιμασθεί, σύμφωνα με την επικρατούσα παράδοση, θέλοντας να προστατεύσει την παρθενία και την καθαρότητά της, άρχισε η αγία να προσεύχεται θερμά στον Θεό να πάρει την ψυχή της πριν προλάβουν οι ειδωλολάτρες να την αγγίξουν. Ο Θεός εισάκουσε την προσευχή της και έτσι παρέδωσε ειρηνικά το πνεύμα της το 304, αποφεύγοντας την ατίμωση.

Ιωάννης ο Μαυρόπους Μητροπολίτης Ευχαΐτων

Ενας από τους σημαντικότερους βυζαντινούς λογίους, ποιητές, ρήτορες και υμνογράφους του 11ου αι., γεννήθηκε περί το 1000, καταγόταν από την Παφλαγονία της Μικράς Ασίας, αλλά μεγάλωσε στην Κωνσταντινούπολη. Εκεί ίδρυσε φημισμένη ιδιωτική σχολή, προσελκύοντας πλήθος μαθητών, με κορυφαίους μαθητές του τον φιλόσοφο Μιχαήλ Ψελλό, τον μετέπειτα πατριάρχης Ιωάννη Η΄ Ξιφιλίνο και τον Κωνσταντίνο Λειχούδη.

Μέσω του Ψελλού, εισήλθε στον στενό κύκλο του αυτοκράτορα Κωνσταντίνου Θ΄ Μονομάχου (1042 – 1055), υπηρετώντας ως αυλικός ρήτορας και σύμβουλος, συμβάλλοντας από τη θέση αυτή καθοριστικά στην αναδιοργάνωση του Πανεπιστημίου της Κωνσταντινούπολης. Γύρω, όμως, στο 1050, για αδιευκρίνιστους λόγους, ο κύκλος των λογίων έχασε την εύνοια του αυτοκράτορα, ο Ιωάννης απομακρύνθηκε από την πρωτεύουσα και, παρά τη θέλησή του, χειροτονήθηκε Μητροπολίτης Ευχαΐτων του Πόντου. Στις επιστολές του περιγράφει τη μετάθεση αυτή ως «έντιμη εξορία» σε έναν τόπο αφιλόξενο, θέση από την οποία, ύστερα από πολλά χρόνια, υπέβαλε την παραίτησή του και κατάφερε να επιστρέψει στην αγαπημένη του Κωνσταντινούπολη. Αποσύρθηκε ως μοναχός στη Μονή Προδρόμου της Πέτρας και εκοιμήθη ειρηνικά σε προχωρημένη ηλικία, πιθανότατα κατά τη δεκαετία του 1070.

Στον Μαυρόποδα αποδίδεται η θέσπιση της κοινής εορτής των Τριών Ιεραρχών στις 30 Ιανουαρίου, η οποία καθιερώθηκε για να σταματήσει η φιλονικία μεταξύ των πιστών για το ποιος από τους τρεις αγίους ήταν ο σημαντικότερος. Εκτός αυτού, άφησε πίσω του πλούσιο έργο που περιλαμβάνει 99 ποιήματα (θρησκευτικά και κοσμικά), 77 επιστολές και δεκάδες λόγους, συνέθεσε δε πολυάριθμους εκκλησιαστικούς κανόνες, εκ των οποίων ξεχωρίζει ο κανόνας στον Φύλακα Aγγελο.

Ιερομάρτυς Ερμογένης

Ιδιαίτερα αγαπητός άγιος της Εκκλησίας της Κύπρου, ο οποίος, αν και αγνοείται από τους κλασικούς αρχαίους συναξαριστές, διασώθηκε στη συνείδηση των πιστών μέσω της θαυμαστής εύρεσης των λειψάνων του. Γεννήθηκε από ευσεβείς χριστιανούς γονείς στη Φοινικούντα της Αττάλειας και σε ώριμη ηλικία μετέβη στην Αίγυπτο και έπειτα στην Κωνσταντινούπολη, όπου λόγω της πνευματικότητάς του χειροτονήθηκε επίσκοπος Σάμου. Εκεί δίδαξε με θάρρος το Ευαγγέλιο, στήριξε τον λαό απέναντι στις αιρέσεις και επιτελούσε πολλά θαύματα. Oμως, κατά τη διάρκεια τοπικού διωγμού, ο ειδωλολάτρης ηγεμόνας της περιοχής εξοργίστηκε από την τεράστια απήχηση της δράσης του Ερμογένους, με αποτέλεσμα να συλληφθεί και να ανακριθεί, όπου ομολόγησε με θάρρος τον Χριστό. Υποβλήθηκε σε φρικτά βασανιστήρια, αλλά επειδή παρέμεινε ακλόνητος στην πίστη του, ο ηγεμόνας διέταξε τον αποκεφαλισμό του.

Μετά το μαρτύριο, οι χριστιανοί της Σάμου παρέλαβαν κρυφά το τίμιο σώμα του και, για να το προστατεύσουν από τη βεβήλωση των ειδωλολατρών, το έντυσαν με τα αρχιερατικά του άμφια, το τοποθέτησαν μέσα σε μια ξύλινη λάρνακα και το έριξαν στη θάλασσα. Η λάρνακα ταξίδεψε θαυματουργικά στα κύματα της Μεσογείου και εκβράστηκε στις νότιες ακτές της Κύπρου, κοντά στην αρχαία πόλη του Κουρίου, στη σημερινή περιοχή της Επισκοπής Λεμεσού. Οι ντόπιοι χριστιανοί βρήκαν τη λάρνακα στην ακτή, την άνοιξαν, αντίκρισαν το άφθαρτο λείψανό του και το ενταφίασαν με μεγάλες τιμές κοντά στην παραλία Στο σημείο εκείνο ανεγέρθηκε αργότερα, περί τον 8ο αι., το παρεκκλήσι του Αγίου, το οποίο σώζεται και λειτουργεί μέχρι σήμερα, αποτελώντας ένα από τα πιο δημοφιλή παραθαλάσσια προσκυνήματα της Λεμεσού. Στη λαϊκή παράδοση της Κύπρου, θεωρείται εξαιρετικά θαυματουργός, με ιδιαίτερη χάρη στη θεραπεία των ανθρώπων που υποφέρουν από έντονους πυρετούς και κρυολογήματα.

Οσία Μεθοδία η εν τη νήσω Κιμώλω ασκητικώς διαλάμψασα

Σύγχρονη Αγία της Ορθόδοξης Εκκλησίας, καθώς έζησε στο γύρισμα του 19ου προς τον 20ό αι., εξαιρετικά αγαπητή στην ιδιαίτερη πατρίδα της, την Κίμωλο, και γενικότερα στις Κυκλάδες. Γεννήθηκε στις 10 Νοεμβρίου 1861, τρίτο παιδί από οκτώ αδέλφια, το κοσμικό της όνομα ήταν Ειρήνη και οι ευσεβείς γονείς της ήταν ο Ιάκωβος και η Μαρία Σάρδη. Από νωρίς εξέφρασε τη βούλησή της να γίνει μοναχή, αλλά έπειτα από επιμονή των δικών της παντρεύτηκε κάποιον ναυτικό από τη Χίο. Ωστόσο, ύστερα από λίγο χρονικό διάστημα ο σύζυγός της πνίγηκε σε ναυάγιο στο Αιγαίο και η οσία, αποδεσμευμένη από τα δεσμά του γάμου, αφιερώθηκε ολοκληρωτικά στη λατρεία της χριστιανικής πίστης και εκάρη μοναχή με το όνομα Μεθοδία.

Δεν εντάχθηκε σε κάποια αδελφότητα ή μονή, αλλά επέλεξε ένα μικρό πενιχρό κελί, το οποίο στην τοπική διάλεκτο ονομάζεται «Στιάδι», στο «Κάστρο» της Κιμώλου, δίπλα στον ναό της Γέννησης του Χριστού, γενόμενη ασκήτρια μέσα στην κοινωνία και όχι ερημίτισσα. Πολύ γρήγορα έγινε πνευματικό σημείο αναφοράς όχι μόνο για τις συμπατριώτισσές της, δεχόμενη όχι μόνο γυναίκες, αλλά και όσες έρχονταν να ζητήσουν στήριξη, πνευματική ή και υλική. Δίδασκε, κατηχούσε, μοίραζε βοήθεια στους φτωχούς και προσευχόταν για όλους. Κοιμήθηκε σχετικά νωρίς, στις 5 Οκτωβρίου 1908, σε ηλικία μόλις 43 ετών, και το λείψανό της φυλάσσεται στον ιερό ναό της Παναγίας της Οδηγήτριας στην Κίμωλο, το οποίο ευλαβούνται πολλοί προσκυνητές. Το Οικουμενικό Πατριαρχείο προχώρησε στην αγιοκατάταξή της το 1991 και τιμάται ιδιαίτερα από τους συμπολίτες της, που τη θεωρούν προστάτιδα της Κιμώλου.

Τιμάται επίσης η μνήμη: μάρτυρος Μαμέλχθα, οσίου Ευδόκιμου του εκ της εν Άθω Ιεράς Μονής Βατοπαιδίου, οσίων Δαμιανού του Ιαματικού, Ιερεμίου και Ματθαίου της Λαύρας των Σπηλαίων του Κιέβου, οσίας Χαριτίνης του Νόβγκοροντ και οσίου Γρηγορίου εκ Χάντστας της Γεωργίας.

Πηγή: kathimerini.gr