Αν σήμερα ένας νέος, χωρίς πολιτικές καταβολές και «μπαρμπάδες» στην Κορώνη, θελήσει να αναζητήσει τον όρο «λαϊκή Δεξιά» και τι αυτός ο όρος σημαίνει, θα διαβάσει το εξής:

«Στην Ελλάδα «λαϊκή Δεξιά» αναφέρεται σε ένα ρεύμα της συντηρητικής παράταξης που ιστορικά απευθύνεται στα χαμηλότερα κοινωνικά στρώματα, συνδυάζοντας εθνικιστικά, θρησκευτικά και πατριωτικά στοιχεία με μια πιο παρεμβατική οικονομική προσέγγιση

Βασικά Χαρακτηριστικά:

Ιδεολογική Ταυτότητα: Θεωρείται μια πιο «καθαρόαιμη» ή «παραδοσιακή» μορφή δεξιάς, η οποία έρχεται συχνά σε αντίθεση με τον φιλελευθερισμό.

Κοινωνική Βάση: Ιστορικά έχει ρίζες στη Βόρεια Ελλάδα και στην περιφέρεια, εκφράζοντας τα συντηρητικά λαϊκά στρώματα.

Πυλώνες: Στηρίζεται έντονα στην Ορθοδοξία, την εθνική ταυτότητα και τις πατριωτικές αξίες.

Προσεγγίσεις: Μερικοί αναλυτές, όπως ο Μ. Βορίδης, υποστηρίζουν ότι η «λαϊκή» διάσταση είναι εγγενές στοιχείο της Δεξιάς, συνδέοντας την παράταξη με την κοινωνική βάση.

Ιστορικό Πλαίσιο και Εξέλιξη:

Ο όρος χρησιμοποιήθηκε κατά τις δεκαετίες του '80 και '90 για να διαφοροποιήσει αυτή την τάση από την πιο φιλελεύθερη πτέρυγα της Νέας Δημοκρατίας.

Σήμερα, ορισμένοι θεωρούν ότι ο όρος είναι «τεχνητός» ή «μύθος», επιβεβλημένος για να περιγράψει μια συγκεκριμένη εσωκομματική δυναμική.

Άλλες αναλύσεις συσχετίζουν τη λαϊκή δεξιά με τάσεις δεξιού λαϊκισμού ή πιο συντηρητικές εκφάνσεις στην ελληνική πολιτική σκηνή.

Εν κατακλείδι, η «λαϊκή Δεξιά» είναι ένα ρεύμα που επιδιώκει να κρατήσει την παράταξη κοντά στις παραδοσιακές αξίες και τη λαϊκή βάση, διαφοροποιούμενη από την κεντροδεξιά ή την πιο φιλελεύθερη προσέγγιση.»

Σε κομματική εκδήλωση της Νέας Δημοκρατίας, στη Λακωνία, με έμφαση ακούστηκε ότι η ΝΔ δεν είναι κόμμα αλλά είναι μια Λαϊκή Παράταξη, προφανώς η Λαϊκή Δεξιά. Το ερώτημα, που θα έθετε ο νέος της αναζήτησης στην ιστορία μας, είναι αν τελικά η ΝΔ είναι το αμιγώς φιλελεύθερο κόμμα και μάλιστα με αρχηγικά χαρακτηριστικά, το οποίο εμπεριέχεται μέσα στη Λαϊκή Παράταξη, αιμοδοτείται από αυτήν και Κυβερνά, ή αν πρόκειται για δύο όμορους ιδεολογικούς χώρους που συνεργάζονται για να πετύχουν την εκλογή στην Κυβέρνηση, ανεξάρτητα από το κατά πόσο η Διακυβέρνηση έχει, τελικά λαϊκά χαρακτηριστικά.

Είναι προφανές ότι τα Ινστιτούτα Πολιτικής και Κομματικής Ιδεολογίας πρέπει να αναλάβουν την ευθύνη τους και να ρίξουν λευκό φως πάνω στον ιδεολογικό αχταρμά που είτε εκούσια είτε ακούσια διαμορφώνεται στην πολιτική ζωή.

Γιατί ο νέος που πλέον αναζητά την αλήθεια όχι στα αμφιθέατρα και στα κομματικά γραφεία αλλά στις πηγές που τον μάθαμε να καταφεύγει και στην καθημερινότητά του, πρέπει να γνωρίζει…

Ακολουθήστε το notospress.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις