Γράφει ο Αλληγορικός (αν μη τι άλλο)

Αγαπητό μου Notospress,

Διάβασα το εύστοχο άρθρο σου με τίτλο «Οι Σπαρτιάτες στα πρόθυρα συνδρόμου κατωτερότητας - Ποιός και πότε θα εξηγήσει την παρακμή;» [11/2/24] και πραγματικά με προβλημάτισε, αλλά συγχρόνως μου υπενθύμισε μια τοποθέτηση που είχα κάνει σε ένα συνέδριο, από τα πολλά που γίνονται στην πόλη μας, και δυστυχώς οι ελάχιστοι, οι ίδιοι και οι ίδιοι παρακολουθούν.

Θα μου επιτρέψεις να προσθέσω κάτι στο άρθρο σου μεταφέροντας αυτήν την τοποθέτηση που έκανα πριν από ελάχιστους μήνες.

Διακατεχόμαστε ήδη από το σύνδρομο του αδικημένου (the underprivileged complex) όπως προσωπικά έχω ονομάσει.

Τι ορίζω μέσα από αυτό; Ας το δούμε πιο αναλυτικά.

Είμαστε απόγονοι ψυχικά κατακερματισμένων προγόνων. Εμποτισμένοι στον ανερμάτιστο, και ιδιόμορφο όμως, δικαιωματισμό τους - και όχι αυτόν ακριβώς των ημερών μας όπως εύστοχα τον σχολιάζουν σύγχρονοι στοχαστές και φιλοσοφούντες - αλλά στον δικαιωματισμό του τόπου μας, της κοινωνίας μας, της κοινότητας, της οικογένειας και του προσώπου μας.

Ο δικαιωματισμός καταργεί την αίσθηση του δικαίου του (συν)όλου, παύει την καθολικότητα, ενώ συγχρόνως προβάλλει τις αξιώσεις ως δικαιώματα, καταπατώντας και μηδενίζοντας τα πέριξ από εμάς πρόσωπα και πράγματα. Είναι το απόγειο του μηδενισμού του Νίτσε. Είναι όμως και η κατάργηση του κοινωνιοκεντρισμού και η επιβολή του ατομοκεντρισμού.

Για να δούμε λίγο τώρα τα καθ’ ημάς καθώς διαφέρει η φάση μας!

Ως συμπλεγματικά και ψευδαισθητικώς αδικημένοι, διακηρύσσουμε αυτήν την αδικία μας ευθαρσώς και ασυστόλως προς πάσα κατεύθυνση, ανενδοιάστως μάλιστα και τούτο το τελευταίο είναι και το χειρότερο καθώς ή μας βολεύει να το παίζουμε οι αδικημένοι της παρτίδας ή όντως το πιστεύουμε πως όντως είμαστε αδικημένοι. Έχουμε με απλά λόγια λοιπόν, το σύνδρομο του αδικημένου και θεωρούμε πως αφού έχουμε αδικηθεί όλοι οι άλλοι μας χρωστάνε.

Άκου και δες λοιπόν, απλά και λαϊκά στο εξής !

Λέμε πως:

Ζούμε σε έναν τόπο γενναίων προγόνων! Από Λεωνίδα σε Παλαιολόγο και πάει λέγοντας.

Όμως, στεκόμαστε μάλλον ως οι κομπάρσοι της ιστορίας τούτου του τόπου, θέτοντας τσιτάτα του τύπου «άξιοι απόγονοι ηρώων προγόνων» κλπ. Βρε φίλε μου Notospress, πες μου γιατί ποτέ δεν ασχοληθήκαμε με την ιστορία μας όπως θα έπρεπε για να την αναδείξουμε και να αναδειχθούμε; Ξέρεις τι πιστεύω, πως νομίζουμε πως είμαστε τόσο ανώτεροι των άλλων ώστε να είναι εκείνοι υποχρεωμένοι να ασχοληθούν με αυτήν. Μας το χρωστάνε οι άλλοι να την αναδείξουν γιατί εμείς είμαστε αδικημένοι από αυτούς /και σε σχέση με αυτούς!

Έχουμε τα καλύτερα εδάφη που διασφαλίζουν την καλύτερη ποιότητα σε προϊόντα του πρωτογενούς τομέα (λάδι έξτρα παρθένο, πορτοκάλια, μανταρίνια κλπ)

Όμως, ό,τι και να κάνουμε θα μας αδικούν οι άλλοι, γιατί τους υποστηρίζουν οι μεγάλοι. Τρελά πράγματα και αν κάνουμε, υποτιθέμενες εκτάσεις, συνεταιρισμούς καταχρασμένους, ελλειμματική προβολή των προϊόντων μας, μηδαμινή αναβάθμιση σε επίπεδο συνεταιριστικό αλλά και ατομικό. Πάλι φταίνε οι άλλοι οι άδικοι και όχι εμείς! Διότι πάντα θα επιλέγουμε να είμαστε αδικημένοι, να καθόμαστε στο κόμπλεξ μας.

Είμαστε υπερασπιστές και προασπιστές της ανάπτυξης και αναβάθμισης του τόπου. Θέλουμε περισσότερο και ποιοτικότερο τουρισμό.

Όμως, τί να το κάνεις να σου έρθει ο ποιοτικότερος τουρισμός και εσύ να μην έχεις φροντίσει να έχεις αναβαθμίσει τις δικές σου υποδομές. Να θες όλοι να μείνουν ικανοποιημένοι με έναν άθλιας ποιότητας αγοραστό Τζάτζικο και τον χθεσινό σου Σούβλακο. Άρα , δεν θέλουμε ποιοτικότερο τουρισμό, τον θέλουμε απλώς πλουσιότερο, για να μας τα σκάει, να γεμίζουν οι τσέπες μας, να μην κάνει και κριτική. Να βολεύεται σε ένα δωμάτιο που το χρεώνουμε 90€ με τις κουβέρτες και τις κουρτίνες από το πανηγύρι του Μυστρά μην σου πω από το κινέζικο της διπλανής μας πόλης και το Κυριακάτικο παζάρι του Σχιστού. Θέλουμε ποσότητα στον τουρισμό αλλά συγχρόνως μετράμε τις οδοντογλυφίδες στο τραπέζι μην τυχόν και μας χαλάσουν καμία παραπάνω! Θέλουμε τουρισμό και επισκεψιμότητα περισσότερη αλλά ποτέ δεν κοιτάξαμε να συνεργαστούμε όλοι μαζί ως σύλλογοι πχ Ξενοδόχων, ως Εμπορικοί, ως Γυναικών, Πολιτιστικοί να δούμε πως θα βελτιωθούμε. Φτάνει να φέρουμε καμία φίρμα να ανέβει στις εξέδρες του καλοκαιριού συνοδεία πάντοτε της μπουζοπούλας. Αρκεί ο άρτος και τα θεάματα, από εμάς για εμάς!

Δες λοιπόν πως ακόμα και εδώ εκδηλώνεται αυτό το κόμπλεξ του αδικημένου! Δεν έχουμε κάτι παραπάνω, και λέμε ρε Notospress πως το αξίζουμε αλλά μας το στερούν οι "άλλοι". Γιατί μας αδικεί η Περιφέρεια και δεν έχουμε δρόμους, μας αδικεί το κράτος και δεν έχουμε αεροδρόμιο, μας αδικεί το υπουργείο που δεν μας τα σκάει για να κάνουμε διαφήμιση των υποδομών μας να γεμίσουν οι τσέπες μας. Μας αδικεί η κοινότητα γιατί είναι ατημέλητη στην καθαριότητα, αλλά εμείς ούτε τα σκουπίδια μέσα στον κάδο δεν θα βάλουμε, μάλιστα θα γεμίσουμε και τις ρεματιές. Μας αδικεί ο δήμος που θέλει να εξωραΐσει την πόλη και το χωριό μας, την στιγμή που ποτέ δεν μας ένοιαξε η άβαφη επί δεκαετίες πρόσοψη του σπιτιού μας. Μας αδικεί η γειτονιά, μας αδικεί η πολυκατοικία, μας αδικεί η οικογένεια και η καταγωγή μας και πάει λέγοντας.

Μπορώ να αναφέρω ποσά άλλα ακόμα αλλά δεν χρειάζεται.

Αγαπητό μου Notospress

Συνοψίζω:

Δεν είμαστε στα πρόθυρα του συνδρόμου κατωτερότητας αλλά δέσμιοι σε αυτό, είμαστε ψυχικά και παθολογικά διαγνωσμένοι ως κομπλεξικοί! Μας βολεύει να είμαστε συμπλεγματικά αδικημένοι και να λέμε πως μας θεωρούν "κατώτερα παιδιά" του λαού τούτου, γιατί απλά έτσι δένουμε μόνοι μας τα χέρια μας και προβάλουμε προφάσεις για να μην κάνουμε εν τέλει ΤΙΠΟΤΑ! Μόνοι μας αδικούμαστε! Μόνοι μας καταδικαζόμαστε! Μόνοι μας δεν αναπτύσσουμε ιδιωτικές πρωτοβουλίες. Μόνοι μας σκοτώνουμε τα όνειρα των άλλων.

Εσείς οι μεγάλοι καλά τα κάνατε τόσα χρόνια! Απαξάπαντες σε όλους τους φορείς και τα σωματεία, σε όλες τις αρχές και τις εξουσίες καλά τα καταφέρατε! Μας διώξατε και εξακολουθείτε να συνεχίζετε να μας διώχνετε! Φροντίστε λοιπόν μήπως και βάλετε μυαλό και σταματήστε να καταδικάζετε και τις νεότερες γενιές από εσάς! Φαιά ουσία άλλη για εδώ τον τόπο μας δεν δαπανώ άλλη!

Και όπως είπα και στον Δήμαρχο της πρωτεύουσας του νομού μας, «είσαι καταδικασμένος να κάνεις μόνο καλό έργο γιατί παρακάτω δεν πάει».

Αν και πάλι πάει παρακάτω η κατάσταση...

Έχετε γεια βρυσούλες, λόγγοι, βουνά, ραχούλες!

Έχε γειά λοιπόν Notospress,

Έχε γειά Σπάρτη!

Έχε γειά Λακωνία!

Έχε γειά Ελλάδα!

Με ευχές για κάτι καλύτερο.

Ακολουθήστε το notospress.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις