Οι 200 της Καισαριανής και ακόμη άλλοι και άλλοι τόσοι
Γράφει ο Γιώργος Πουλοκέφαλος
Η συλλογική μνήμη φορτίστηκε ξανά με την επαναφορά στο προσκήνιο μιας άλλης, κοντινής σε εμάς εποχής, με την δημοσίευση των φωτογραφιών από τον τόπο της θυσίας και του εγκλήματος των 200 της Καισαριανής! Ιστορική μνήμη και εθνικός αναστοχασμός, έννοιες αλληλένδετες πολλές φορές όταν μάλιστα ο χρόνος αμβλύνει τις διαχωριστικές γραμμές του παρελθόντος και τα πάθη αφήνουν τη θέση στην ψύχραιμη και εξορθολογισμένη προσέγγιση.
Βέβαια κάποια ψήγματα από ακραίες φωνές εξακολουθούν να βλέπουν τα γεγονότα πίσω από τους παραμορφωτικούς φακούς της Ιστορίας και να δηλητηριάζουν αναίσχυντα τη γενικότερη εικόνα, αφού παραμένουν αυτοθέλητα στην πολική τους νύχτα! Στην βολική για αυτούς καταχώριση των «καθαρών» από τη μια μεριά και των «μιασμάτων» από την άλλη.
Το κοντέρ τους κολλημένο στο απόλυτο μηδέν! Τι και αν κύλησε ο χρόνος , αυτοί φαντάζονται και βλέπουν πίσω από το φιμέ γυαλί τους! Είναι οι οπαδοί της μυωπικής αντίληψης!
Αυτοί ζούνε στο φάσμα του μισανθρωπισμού! Δεν θα ασχοληθούμε μαζί τους έτι περεταίρω!
Οι 200 λέει ήτανε κουμουνιστές! Ε και ; Δεν ήταν άνθρωποι ;
Όπως άνθρωποι ήταν οι 118 του Μονοδενδριού της Σπάρτης, οι 45 Κροκεάτες , οι 212 της Βίγλας της Μεγαλόπολης, οι 1460 των Καλαβρύτων, οι 229 του Διστόμου, οι 235 των Κερδυλίων, οι 174 του Χορτιάτη, οι 154 της Μουσιώτιτσας, οι 117 του Δομένικου, οι 317 του Βιάννου Ιεράπετρας, του Κάνδανου και τόσων ακόμη - ακόμη εκτελέσεων από τους ναζί κατακτητές! Ο συνολικός αριθμός των εκτελεσθέντων από τους Γερμανούς εγκληματίες στην πατρίδα μας ανέρχεται στους 56.225 συνανθρώπους μας!
Όλοι αυτοί ήταν άνθρωποι! Να μην το ξεχνάμε ποτέ ! Αθώοι άνθρωποι που στήθηκαν μπροστά στα εκτελεστικά αποσπάσματα των ναζί, των καθαρμάτων του αγκυλωτού σταυρού!
Η Εθνική Αντίσταση απέναντι στους ναζί κατακτητές είναι αναμφισβήτητη, αναγνωρισμένη και δεν επιδέχεται πολλαπλές ερμηνείες ! Ανήκει στο Λαό μας και στους συντελεστές της! Για τους δοσίλογους της εποχής εκείνης, ας μην κάνουμε καμία νύξη ! Καμία αναφορά στα ξεφτίδια της Ιστορίας !
Αλλά ας πάμε παρακάτω ! Πάντα στα γεγονότα εκείνης της εποχής!
Από την απελευθέρωση από τον κατακτητή , στον Εμφύλιο ! Ότι πιο σκληρό για έναν Λαό ! Έναν Λαό σημαδεμένο από τη Μοίρα του! « …..Η διχόνοια που κρατάει ένα σκήπτρο η δολερή……» για να θυμηθούμε και λίγο τον Εθνικό μας ποιητή!
Που τελείωσε όπως τελείωσε το 1949 και αυτή η σελίδα του τόπου μας. Ας μην ξύσουμε μνήμες από αυτό το παρελθόν! Δεν είναι άλλωστε αυτός ο στόχος αυτού του σημειώματος!
Θα σταθούμε όμως σε ένα από τα πιο μελανά σημεία!
Στις εκτελέσεις των ηττημένων! Από τα δικά μας έκτακτα Στρατοδικεία- θανατοδικεία , των συνοπτικών διαδικασιών!
Μόνο από το έκτακτο Στρατοδικείο της Τρίπολης , εκδόθηκαν τα έτη 1948-49 πάνω από 370 θανατικές καταδίκες! Στήθηκαν στα έξι μέτρα στον Αη Θανάση , στις παρυφές της πόλης της Τρίπολης, εκεί που εκτελούσαν προηγούμενα και οι ναζί, αγόρια και κορίτσια 22 και 28 χρονών στην πλειονότητα τους γιατί αυτή ήταν η απόφαση του αστικού μας κράτους! Και πραγματικά δεν υπήρχε τότε στην μεταεμφυλιακή Ελλάδα μια ψύχραιμη φωνή να πει, στοπ στις εκτελέσεις! Τι κάνουμε ρε! Εκτελούμε νέα παιδιά!!! Γιατί ήταν λέει αντάρτες! Ας τους έστελναν για «αναμόρφωση» στα ξερονήσια μαζί με τόσους άλλους , Μακρόνησος και Ικαρία ήταν στα «πάνω» τους, τότε άλλωστε! Τουλάχιστον θα ζούσαν!
Όταν μάλιστα όλα είχαν κριθεί στα πεδία των μαχών και ο Εμφύλιος είχε τελειώσει!
Υ.Γ. Αυτές οι τελευταίες παράγραφοι είναι μια δική μου προσέγγιση και σκέψη που ήθελα καιρό τώρα, να την εκφράσω δημόσια.