Εορτολόγιο 25 Ιουνίου: Ποιοι γιορτάζουν σήμερα

Δείτε ποιοι έχουν γιορτή σήμερα, 25 Ιουνίου. Διαβάστε το συναξάρι των τιμώμενων αγίων της ημέρας και γνωρίστε τη ζωή και τη δράση τους.

Ποιοι γιορτάζουν σήμερα:

• Έρως
• Φεβρωνία

Σήμερα τιμώνται από την Εκκλησία οι Παρθενομάρτυς Φεβρωνία η πολύαθλος, Οσιος Διονύσιος ο Αθωνίτης, κτήτωρ της Ι. Μονής του Τιμίου Προδρόμου και του διαδόχου αυτού Δομετίου και Νεομάρτυς Προκόπιος ο εν Σμύρνη αθλήσας

Παρθενομάρτυς Φεβρωνία η πολύαθλος

Η Φεβρωνία είναι μια αξιοσέβαστη προσωπικότητα της Εκκλησίας, γνωστή τόσο για την εξαιρετική ομορφιά της όσο και τη μοναχική ζωή και το φρικτό μαρτύριό της. Η καταγωγή της ήταν από τη Νίσιβη της Μεσοποταμίας και ζούσε εκεί κατά την περίοδο των διωγμών του Διοκλητιανού (305), περί τα τέλη του 3ου αιώνα. Ηταν 17 χρόνων περίπου όταν έγινε μοναχή σε μοναστήρι, ηγουμένη του οποίου ήταν η θεία της Βρυαίνη. Πάντα κατά τη διάρκεια των διωγμών του Διοκλητιανού, έπαρχος στη Νίσιβη ήλθε ο Σελήνος, επικεφαλής μονάδας στρατού με την εντολή να διώξει, ακόμη και να σκοτώσει αμετανόητους χριστιανούς. Μαζί του ήταν και ο πρωτανιψιός του Λυσίμαχος, γιος του αδελφού του, και μια από τις πρώτες ενέργειές του ήταν να πάει στη μονή όπου ήταν η Φεβρωνία μαζί με 50 συμμονάζουσες αδελφές της. Οι μοναχές, ειδοποιημένες για την έλευση του αιμοσταγούς Σελήνου, φρόντισαν να καταφύγουν σε ασφαλές χώρο και τόπο, εκτός από τη Φεβρωνία που ήταν άρρωστη, την ηγουμένη και μια φίλη μοναχή, τη Θωμαΐδα. Ο Σελήνος εντυπωσιάστηκε από την ομορφιά της, της πρότεινε να απαρνηθεί τον Χριστό και να επιστρέψει στα είδωλα και επιπλέον να παντρευτεί τον Λυσίμαχο, ώστε να απολαύσει πλούτη και τιμές. Η αγία αρνήθηκε και για αυτό τον λόγο υπέστη βασανιστήρια μέχρι του θανάτου της με αποκεφαλισμό. Ο Λυσίμαχος, εντυπωσιασμένος από την εξέλιξη λέγεται ότι βαπτίστηκε στη συνέχεια χριστιανός μαζί με αρκετούς στρατιώτες της μονάδας του Σελήνου, ενώ ο έπαρχος είχε τραγικό θάνατο λίγο καιρό μετά.

Οσιος Διονύσιος ο Αθωνίτης, κτήτωρ της Ι. Μονής του Τιμίου Προδρόμου και του διαδόχου αυτού Δομετίου

Γεννήθηκε περί το 1316 στο χωριό Κορησσό της Καστοριάς και ήταν το τελευταίο παιδί μιας οικογένειας χωρικών. Από πολύ νωρίς αγάπησε τον Χριστό και σε ηλικία 18 χρόνων προσήλθε στο Αγιο Ορος να συναντήσει τον μεγαλύτερο αδελφό του Θεοδόσιο, που είχε γίνει ηγούμενος στη Μονή Φιλοθέου. Λίγες μόνο ημέρες μετά την άφιξή του, εκάρη μοναχός αναλαμβάνοντας το διακόνημα του εκκλησιαστικού και σε ηλικία 30 χρόνων χειροτονήθηκε ιερομόναχος. Ωστόσο, το νέο του λειτούργημα, σε συνδυασμό με το πολύβουο της κίνησης του μοναστηριού, του στέρησε την ησυχία που τόσο ποθούσε για να δοξάζει τον Κύριο, κι έτσι αποχώρησε κρυφά από τη Μονή και αναζήτησε ένα απομονωμένο μέρος στον Αντιάθωνα, όπου τρεφόταν μόνο με άγρια χόρτα, ρίζες και λίγο ψωμί.

Υστερα από τρία χρόνια ησυχαστικής ζωής, επέτρεψε να κτίσει κοντά του ένα μικρό κελλί ένας άλλος ερημίτης μοναχός, με αποτέλεσμα και άλλοι μοναχοί να προστεθούν γύρω από το σπήλαιό του. Γι’ αυτό αποφάσισε και πρότεινε σε όλους να κτίσουν σε χώρο που να βολεύει περισσότερο μια σκήτη αφιερωμένη στον Τίμιο Πρόδρομο, τελικά, όμως, λόγω του αριθμού των μοναχών, αποφασίστηκε η ανέγερση μεγάλης μονής (1366), επιθυμία που κατέστη δυνατή με τη βοήθεια του αδελφού του Θεοδοσίου, που είχε εκλεγεί Μητροπολίτης Τραπεζούντας, και τις επανειλημμένες δωρεές του αυτοκράτορα Αλέξιου Γ΄ Κομνηνού. Οι δωρεές δόθηκαν με αντάλλαγμα την εσαεί μνημόνευση του αυτοκράτορα, της οικογένειας και της δυναστείας του στις καθημερινές λειτουργίες. Ο όσιος εκοιμήθη σε ηλικία 70 χρόνων περί το 1389 και η μονή μεταγενέστερα έλαβε το όνομά της από εκείνον.

Νεομάρτυς Προκόπιος ο εν Σμύρνη αθλήσας

Ελληνικής καταγωγής από τη σημερινή Βάρνα της Βουλγαρίας, σε ηλικία 20 χρόνων άφησε την οικογένειά του και ήρθε στο Αγιο Ορος για να γίνει μοναχός ως υποτακτικός ενός γέροντα στην Ιβηρίτικη Σκήτη του Προδρόμου. Στη διάρκεια της παραμονής εκεί κέρδισε την εκτίμηση των συμμοναστών του για την ταπεινότητά του, την απλότητα, την υπακοή και την αυστηρή τήρηση των ασκητικών κανόνων. Ολα αυτά μέχρι που, για άγνωστη αιτία, πήρε την απόφαση να απαρνηθεί τα πάντα και να επιστρέψει στα εγκόσμια. Οταν έφυγε από το Αγιο Ορος, πήγε στη Σμύρνη, αλλά, μάλλον λόγω φτώχειας, έφτασε σε απόγνωση και μεταστράφηκε στο Ισλάμ. Η περιτομή, όμως, έκανε τη συνείδησή του να αντιδράσει και άρχισε να σκέφτεται τη μεταστροφή του στον Χριστό. Κρυφά από τον γενίτσαρο, στην υπηρεσία του οποίου είχε ορισθεί, πήγε και βρήκε έναν ιερέα, στον οποίο εξομολογήθηκε τα πάντα και ζήτησε τη βοήθειά του για να ακολουθήσει την οδό του μαρτυρίου και να εξιλεωθεί για το αμάρτημά του. Αυτός τον συμβούλεψε να επιστρέψει στον αγιορείτη γέροντά του, τονίζοντάς του ότι μόνο το έλεος του Θεού σβήνει το αμάρτημα. Ο Προκόπιος συνέχισε, ωστόσο, να πιέζει τον ιερέα, κι έτσι, ύστερα από 15ήμερη προσευχή και νηστεία, πήρε την ευλογία του και παρουσιάστηκε ενώπιον των δικαστών. Πέταξε το σαρίκι, φόρεσε τον μοναχικό σκούφο, ομολόγησε ότι εξαπατήθηκε από τον δαίμονα και δήλωσε απερίφραστα ότι είναι χριστιανός. Οι Τούρκοι τότε τον έδεσαν, τον βασάνισαν και με συνοπτική δίκη τον καταδίκασαν σε θάνατο δι’ αποκεφαλισμού. Χαρούμενος βάδιζε προς τον τόπο του μαρτυρίου του, χαιρετώντας τον κόσμο στο διάβα του, με τη χαρά του να τρομάζει τους δημίους του, ώστε κανείς να μην αναλαμβάνει τη θανάτωσή του, μέχρι που βρέθηκε ένας εξωμότης χριστιανός που πήρε το σπαθί και τον αποκεφάλισε.

Τιμάται επίσης η μνήμη: μαρτύρων Ορεντίου, Φαρμακίου, Ερωτος, Φίρμου, Φιρμίνου, Κυριακού και Λογγίνου εν Γεωργία μαρτυρησάντων, οσιομαρτύρων Ευτροπίας, Λεωνίδος και Λιβύης εν Παλμύρα της Συρίας αθλησασών, μάρτυρος Γαλλικανού, Προσπέρου του εξ Ακουιτανίας της Γαλλίας, οσίου Σίμωνος, οσίου Μεθοδίου του εν Νηβρύτω της Κρήτης, οσίου Αδελβέρτου αρχιδιακόνου του εν Ολλανδία, οσίων Δαβίδ και Ευφροσύνης των Ρώσων, οσίου Δομετίου του Διονυσιάτου, ιερομάρτυρος Νίκωνος της Οπτινα.

Πηγή: kathimerini.gr