Εορτολόγιο 6 Ιουλίου: Ποιοι γιορτάζουν σήμερα

Δείτε ποιοι έχουν γιορτή σήμερα, 6 Ιουλίου. Διαβάστε το συναξάρι των τιμώμενων αγίων της ημέρας και γνωρίστε τη ζωή και τη δράση τους.

Ποιοι γιορτάζουν σήμερα:

• Λύκιος, Λυκία
• Σισώης

Σήμερα τιμώνται από την Εκκλησία οι Όσιος Σισώης ο Μέγας, Λουκία η παρθενομάρτυς και Νεομάρτυς Κύριλλος ο εν Θεσσαλονίκη

Όσιος Σισώης ο Μέγας

Τα στοιχεία για τη νεότητά του είναι ελάχιστα, πράγμα σύνηθες για τους Πατέρες της Ερήμου, οι οποίοι δεν είχαν βιογραφία προς επίδειξη αλλά αποφθέγματα προς διδαχή. Καταγόταν από την Αίγυπτο και από νεαρή ηλικία αφιερώθηκε στον Θεό, μαθητεύοντας αρχικά κοντά στον αββά Ωρ και, αργότερα, στον τόπο που μόναζε ο άγ. Αντώνιος σε ατμόσφαιρα απομόνωσης, ολιγάρκειας και προσευχής. Η επιλογή αυτή δεν ήταν τυχαία, αλλά επιθυμία πνευματικής συνέχειας και μίμησης του μεγαλύτερου ασκητή και «καθηγητή της ερήμου».

Αν έπρεπε να επιλεγεί μία λέξη που να χαρακτηρίζει τον Σισώη, αυτή θα ήταν η ταπεινοφροσύνη, μια ταπεινοφροσύνη που δεν ήταν τεχνητή ή επιδεικτική, αλλά οντολογική, ως βαθιά αίσθηση της αναξιότητάς του μπροστά στον Θεό και στους ανθρώπους. Ο Σισώης δεν έγραψε τίποτα, η διδαχή του διασώθηκε μέσα από τα «Αποφθέγματα των Πατέρων» (Apophthegmata Patrum – Γεροντικόν), την κλασική συλλογή σύντομων λογίων και ιστοριών των ερημιτών. Τα πιο χαρακτηριστικά αποφθέγματά του είναι:

Για τη μετάνοια μέχρι το τέλος: Όταν ο όσιος ήταν ετοιμοθάνατος, οι μαθητές του τον είδαν να συνομιλεί με κάποιον αόρατο και τον ρώτησαν με ποιον μιλούσε και εκείνος απάντησε: «Οι άγγελοι ήρθαν να με πάρουν και τους παρακαλώ να με αφήσουν λίγο ακόμη για να μετανοήσω». Οι μαθητές του, έκπληκτοι, του είπαν: «Μα εσύ, πάτερ, δεν έχεις ανάγκη από μετάνοια», και τότε αποκρίθηκε: «Πιστέψτε με, δεν ξέρω αν έβαλα καν αρχή μετανοίας». Για την πτώση και την έγερση: Ένας μοναχός τον ρώτησε: «Αββά, τι να κάνω; Έπεσα σε αμαρτία». «Σήκω», του είπε ο Σισώης απλά. «Σηκώθηκα, αλλά πάλι έπεσα», ξαναείπε ο μοναχός. «Πάλι σήκω», απάντησε ο Άγιος. «Και μέχρι πότε θα γίνεται αυτό»; «Μέχρι να σε βρει ο θάνατος, είτε στην πτώση, είτε στην έγερση». Για την καταλαλιά (το κουτσομπολιό): Κάποιος αδελφός τον ρώτησε πώς μπορεί να φυλάξει την καρδιά του. Ο Σισώης του απάντησε: «Πώς μπορεί να φυλάξει κανείς την καρδιά του, όταν η γλώσσα του είναι σαν ανοιχτή πόρτα και μπαίνει ο καθένας;». Για την αυτομεμψία: Όταν κάποιος τον ρώτησε πώς μπορεί να σωθεί, ο Σισώης έδωσε έναν σύντομο αλλά πολύ δύσκολο κανόνα: «Να θεωρείς τον εαυτό σου κατώτερο από όλους τους ανθρώπους. Αυτό είναι το κλειδί της ταπείνωσης». Για τη διάκριση: Ένας μοναχός ρώτησε αν πρέπει να κρατάει πολύ αυστηρή νηστεία. Ο Σισώης του είπε: «Μην επιβάλλεις στον εαυτό σου μεγαλύτερο κόπο από αυτόν που μπορεί να αντέξει η φύση σου, για να μη λυγίσεις και εγκαταλείψεις τα πάντα».

Με τα χρόνια, ο Σισώης έγινε ο πιο σεβαστός γέρων της αιγυπτιακής ερήμου, παρόλο που ο ίδιος θεωρούσε τον εαυτό του τον χειρότερο από όλους, γι’ αυτό από παντού τον επισκέπτονταν για να τον συμβουλευτούν νέοι μοναχοί που αναζητούσαν κατεύθυνση, έμπειροι ασκητές που ζητούσαν καθοδήγηση, λαϊκοί που αντιμετώπιζαν πειρασμούς και κληρικοί που αγωνιούσαν για το ποίμνιό τους. Από τις πιο γνωστές εικόνες της ορθόδοξης τέχνης, ιδίως στη μεταβυζαντινή παράδοση, απεικονίζει τον Σισώη να στέκεται μπροστά στον τάφο του Μ. Αλεξάνδρου εκφωνώντας το περίφημο θρηνητικό απόφθεγμα: «Ορών σε τάφε εκπλήσσομαι και δακρύω όταν νοώ τον θάνατον τον πάσιν οφειλόμενον. Πώς σε κατέλυσεν ο θάνατος, Αλέξανδρε; Τις δώσει μοι μετάνοιαν πριν εξέλθω εκ του κόσμου τούτου;». Η εικόνα του ασκητή μπροστά στον τάφο του ισχυρότερου βασιλιά που γνώρισε ο κόσμος αποτελεί ένα από τα πιο δυνατά μηνύματα για τη ματαιότητα της επίγειας εξουσίας και δόξας. Ακόμα και ο Μ. Αλέξανδρος, ο άνθρωπος που κατέκτησε τον τότε γνωστό κόσμο, έγινε σκόνη. Μόνο, λοιπόν, η μετάνοια έχει αξία μπροστά στον θάνατο.

Ο Σισώης εκοιμήθη σε βαθιά γεράματα, περί το 429, αφού έζησε στην έρημο περίπου εβδομήντα χρόνια, με τη ζωή του να είναι υπενθύμιση ότι η αγιότητα δεν είναι κατάσταση που φθάνεις και αναπαύεσαι, αλλά είναι διαρκής κίνηση προς τον Θεό, διαρκής μετάνοια, διαρκής ταπείνωση.

Λουκία η παρθενομάρτυς

Έζησε κατά την εποχή των πιο σκληρών διωγμών του αυτοκράτορα Διοκλητιανού (305). Συνελήφθη στην Καμπανία από τον τοπικό ηγεμόνα Ρήξο (Rixius), ο οποίος εντυπωσιάστηκε από την ομορφιά και τη σταθερότητα της πίστης της, με αποτέλεσμα να πιστέψει στον Χριστό, να εγκαταλείψει τα αξιώματά του και να βαπτιστεί χριστιανός. Τότε, οδηγήθηκαν στη Ρώμη για να δικαστούν, εκεί υπέστησαν φρικτά βασανιστήρια για να απαρνηθούν την πίστη τους και, τελικά, αποκεφαλίστηκαν μαζί με άλλους 24 μάρτυρες. Η παρθενομάρτυς δεν πρέπει να συγχέεται με την πιο γνωστή Λουκία τη Συρακουσία.

Νεομάρτυς Κύριλλος ο εν Θεσσαλονίκη

Κατά κόσμον Κυριάκος, γεννήθηκε στο χωριό Κασσανδρεία της Χαλκιδικής γύρω στο 1754, αλλά σε νεαρή ηλικία, κάτω από άγνωστες συνθήκες πίεσης ή φόβου, αρνήθηκε τον Χριστό και εξισλαμίστηκε. Σύντομα, ωστόσο, συνειδητοποίησε το σφάλμα του, μετάνιωσε πικρά και κατέφυγε στο Άγιον Όρος, στη Μονή Χιλανδαρίου, όπου εκάρη μοναχός με το όνομα Κύριλλος και προετοιμάστηκε πνευματικά, ζητώντας από τον Θεό τη χάρη να ξεπλύνει την άρνησή του με το αίμα του. Έτσι, το 1813 ο Κύριλλος επέστρεψε στη Θεσσαλονίκη, παρουσιάστηκε με θάρρος ενώπιον των οθωμανικών αρχών, πέταξε το τουρκικό σαρίκι και ομολόγησε ότι γεννήθηκε χριστιανός και θέλει να πεθάνει χριστιανός. Παρά τις υποσχέσεις και τα φρικτά βασανιστήρια που υπέστη για να επιστρέψει στο Ισλάμ, παρέμεινε ακλόνητος, με αποτέλεσμα στις 6 Ιουλίου 1813 οι Τούρκοι να τον οδηγήσουν στην πυρά. Θεωρείται προστάτης των «μετανοησάντων» και η μνήμη του είναι ιδιαίτερα ζωντανή στη Θεσσαλονίκη, στον δε ναό του Αγίου Αντωνίου, κοντά στον ναό της Αγίας Σοφίας φυλάσσονται τμήματα των ιερών του λειψάνων, τα οποία λέγεται ότι αναδίδουν ευωδία. Το μαρτύριό του καταγράφηκε από τον άγ. Νικόδημο τον Αγιορείτη, ο οποίος περιέλαβε τον βίο του στο «Νέον Μαρτυρολόγιον».

Τιμάται επίσης η μνήμη: μάρτυρος Ρήξου του βικαρίου εν Καμπανία, ιερομάρτυρος Αστείου επισκόπου Δυρραχίου, μάρτυρος Απολλωνίου, μάρτυρος Αλεξανδρίωνος, μάρτυρος Επιμάχου και νεομάρτυρος Κυρίλλου εν Θεσσαλονίκη.

Πηγή: kathimerini.gr