Οι 4 ερωτήσεις που πρέπει να κάνετε στον εαυτό σας για να μην ζείτε με τύψεις

Πόσες φορές έχετε σκεφτεί μια παλιά σχέση, μια επαγγελματική απόφαση ή μια κουβέντα που ειπώθηκε πάνω στα νεύρα και αναρωτηθήκατε: «Κι αν είχα κάνει κάτι διαφορετικό;»

Οι τύψεις συχνά εμφανίζονται όταν η καθημερινότητα ηρεμεί -συνήθως το βράδυ- και μπορούν να γίνουν ένας φαύλος κύκλος σκέψεων που δύσκολα σταματά.

Σύμφωνα με το Psychology Today, όμως, οι τύψεις δεν είναι μόνο βάρος. Μπορούν να γίνουν και ένα πολύτιμο εργαλείο αυτογνωσίας.

Όταν οι τύψεις γίνονται μάθημα ζωής

Ο David Richo, ψυχοθεραπευτής, εξηγεί ότι το συναίσθημα της μετάνοιας συνδέεται στενά με τη διαδικασία του πένθους.

Όταν κάνουμε ένα λάθος ή βιώνουμε μια απώλεια, η φυσιολογική ψυχολογική πορεία είναι:

1. λύπη
2. νοσταλγία
3. αποδοχή και απελευθέρωση

Όταν όμως αυτή η διαδικασία «μπλοκάρει», τότε ο άνθρωπος μένει κολλημένος σε έναν φαύλο κύκλο σκέψεων. Αναπαράγει ξανά και ξανά την ίδια κατάσταση στο μυαλό του, χωρίς ποτέ να την επεξεργάζεται πραγματικά.

Η ενσυνειδητότητα μπορεί να βοηθήσει σε αυτό το σημείο. Δηλαδή να αναγνωρίσουμε ότι αρχίζουμε να ανακυκλώνουμε σκέψεις και να επιστρέψουμε στη στιγμή, δίνοντας προσοχή στην αναπνοή και στο σώμα μας.

Το «εργαλείο» που προτείνουν οι ειδικοί: το προσωπικό ημερολόγιο

Ένας ακόμη τρόπος για να κατανοήσει κανείς τις τύψεις του είναι η καταγραφή σκέψεων σε ημερολόγιο.

Όπως εξηγεί ο David Richo, το να γράφει κανείς τις εμπειρίες του βοηθά να εντοπίσει επαναλαμβανόμενα μοτίβα στη ζωή του, όπως:

• σχέσεις
• θάρρος
• αυθεντικότητα
• ανάγκη για ελευθερία

Ο ίδιος προτείνει μάλιστα ένα μικρό «τελετουργικό» πριν ξεκινήσει κανείς να γράφει:

«Τώρα θα αναγνωρίσω την πιο δύσκολη πλευρά του εαυτού μου, μόνο για μένα»

Με αυτόν τον τρόπο μπορεί κάποιος να καταγράψει με ειλικρίνεια πράγματα που μετανιώνει ότι έκανε ή ότι δεν τόλμησε να κάνει.

Οι 4 ερωτήσεις που βοηθούν να ξεπεράσουμε τις τύψεις

Για να μετατραπεί η μετάνοια σε εργαλείο αυτογνωσίας, ο ψυχοθεραπευτής προτείνει να θέσουμε στον εαυτό μας τέσσερις απλές ερωτήσεις:

1. Τι ήταν αυτό που πραγματικά ήθελα να ζήσω εκείνη τη στιγμή;

2. Ποια σημαντική αξία μου δεν σεβάστηκα;
(π.χ. σεβασμός, ειλικρίνεια, δημιουργικότητα, τρυφερότητα)

3. Υπάρχει κάτι που μπορώ να διορθώσω σήμερα, έστω και λίγο;

4. Τι έχω ήδη μάθει από αυτή την εμπειρία για τον εαυτό μου και τα όριά μου;

Αυτές οι ερωτήσεις βοηθούν να δούμε το παρελθόν όχι ως αποτυχία, αλλά ως πληροφορία για το μέλλον.

Πώς να μειώσουμε τις μελλοντικές τύψεις

Δεν έχουν όλες οι τύψεις την ίδια σημασία.

Ο David Richo διαχωρίζει δύο βασικές κατηγορίες:

1. Χρήσιμες τύψεις

Εμφανίζονται όταν υπάρχει απόσταση ανάμεσα στις πράξεις μας και στις αξίες μας. Σε αυτή την περίπτωση μπορούν να οδηγήσουν σε:

• μια συγγνώμη
• μια αλλαγή συμπεριφοράς
• μια νέα προσπάθεια

2. Τοξικές τύψεις

Σε άλλες περιπτώσεις, η κατάσταση δεν μπορεί πλέον να αλλάξει. Παρ’ όλα αυτά, ο άνθρωπος συνεχίζει να βασανίζει τον εαυτό του με το ίδιο σενάριο.

Ο ψυχοθεραπευτής προτείνει τότε να «μεταφέρουμε το βλέμμα στο μέλλον»: αντί να μένουμε στην αυτοκριτική, να εστιάσουμε στο τι μάθαμε από την εμπειρία.

Οι μεγαλύτερες τύψεις στη ζωή έχουν ένα κοινό στοιχείο

Έρευνες δείχνουν ότι, όταν οι άνθρωποι κοιτούν πίσω στη ζωή τους, οι μεγαλύτερες τύψεις συνδέονται συνήθως με πράγματα που δεν τόλμησαν να κάνουν.

Για να παίρνουμε πιο συνειδητές αποφάσεις, κάποιοι χρησιμοποιούν τον λεγόμενο κανόνα «10-10-10», που έγινε γνωστός από τη δημοσιογράφο Suzy Welch.

Η μέθοδος είναι απλή: πριν πάρουμε μια απόφαση, σκεφτόμαστε πώς θα νιώθουμε για αυτήν:

• σε 10 λεπτά
• σε 10 μήνες
• σε 10 χρόνια

Ο στόχος δεν είναι να βρούμε την «τέλεια» επιλογή, αλλά μια επιλογή που ταιριάζει με τις αξίες μας εκείνη τη στιγμή.

Τι πρέπει να κρατήσουμε

Οι άνθρωποι θα συνεχίσουν να κάνουν λάθη - αυτό είναι αναπόφευκτο.

Όμως μέσα από αυτή τη διαδικασία μπορούμε να πάψουμε να βλέπουμε τον εαυτό μας ως θύμα του παρελθόντος και να αρχίσουμε να λειτουργούμε ως μαθητές του παρελθόντος.