Επίδομα γέννησης: Καινοτομία που κάποιοι επιμένουν να αγνοούν (Δήμος Ευρώτα)

Γράφει ο Ηλίας Παναγιωτακάκος

Να ακούς πάντα αυτόν
που δεν έχει να κερδίσει
κάτι από 'σένα.
Αριστοτέλης

Το 2018 κατέθεσα δημόσια με αρθρογραφία, αλλά και θεσμικά την πρόταση για επίδομα γέννησης στους δήμους, ξεκινώντας από τον Δήμο Ευρώτα. Όχι ως σύνθημα. Ως συγκεκριμένο εργαλείο αντιμετώπισης του δημογραφικού, με αριθμούς, με παραδείγματα, με κοινωνική λογική.

Η απάντηση από τότε έως σήμερα;
Χλευασμός. Ειρωνεία. Υποτίμηση.
Σαν να μιλούσαμε για πολυτέλεια. Σαν να μην άδειαζαν τα σχολεία. Σαν να μην γερνούσε η κοινωνία. Σαν να μην έφευγαν οι νέοι.

Σήμερα, η ίδια πρόταση είναι πρωτοβουλία πολλών δήμων και πλέον θεσμοθετείται από την πολιτεία. Δήμοι όπως το Δοξάτο, η Νάουσα, ο Αποκόρωνας, ο Πύλος-Νέστορος, τα Σέρβια, ο Δήμος Ακτίου-Βόνιτσας, το Ηράκλειο Αττικής ο Δήμος Νότιου Πηλίου , ο Δήμος Αγράφων κ.ά εφαρμόζουν το μέτρο με ποσά που φτάνουν έως και 5.000 € ανά παιδί, δίνοντας ανάσα σε νέες οικογένειες και στέλνοντας μήνυμα ότι η τοπική αυτοδιοίκηση μπορεί να επενδύσει στο μέλλον.

Άλλοι δήμοι, όπως ο Δήμος Λυκόβρυσης-Πεύκης, η Καλλιθέα και ο Μινώα-Πεδιάδας, βρίσκονται σε πορεία συζητήσεων. Η κοινωνική πίεση και η ανάγκη στήριξης των γονέων τους ωθούν να εξετάσουν σοβαρά τη δυνατότητα εφαρμογής του επιδόματος.

Κι όμως, στον Δήμο Ευρώτα, παρά τις συνεχείς προτάσεις και τις εισηγήσεις ΚΑΙ της αντιπολίτευσης, η στάση παραμένει κατηγορηματικό ΌΧΙ. Όσο οι άλλοι προχωρούν, ο Δήμος Ευρώτα επιλέγει να μείνει πίσω. Κι αυτό το ΌΧΙ δεν κοστίζει στον δήμο μόνο σε πολιτικό κύρος — το πληρώνουν οι πολίτες, οι οικογένειες, τα παιδιά, το μέλλον.

Η θεσμική κατοχύρωση από την πολιτεία επιβεβαιώνει ότι η στήριξη των νέων γονέων είναι αναγκαίο κοινωνικό μέτρο, όχι προαιρετικό. Όποιος επιμένει να αγνοεί την πραγματικότητα, δεν αρνείται απλώς ένα οικονομικό επίδομα — αρνείται να αναλάβει την ευθύνη για την επόμενη γενιά.

Όταν η καινοτομία «βγάζει μάτι» επειδή προτείνεται από άλλους, η κοινωνία την πληρώνει. Και όταν η άρνηση γίνεται στάση ζωής, τότε το ΌΧΙ δεν είναι ιδεολογία — είναι κόστος που το επωμίζονται οι πολίτες.

Το επίδομα γέννησης δεν λύνει τα πάντα.
Αλλά δείχνει κατεύθυνση. Δείχνει αν ένας δήμος βλέπει μπροστά ή κοιτά απλώς να μη δυσαρεστήσει κανέναν σήμερα

Η επιλογή είναι ξεκάθαρη: ή προχωράμε μπροστά, ή αφήνουμε το μέλλον μας στα χέρια εκείνων που επιμένουν στο ΌΧΙ. Η αδράνεια δεν είναι ουδέτερη. Είναι επιβολή μιας ήττας στο μέλλον της κοινότητας.

Και κάποια στιγμή, το ερώτημα δεν θα είναι «αν αντέχει ο προϋπολογισμός»,
αλλά αν αντέχει ο τόπος χωρίς παιδιά.

Και τότε, θα είναι αργά για ειρωνείες……