Εορτολόγιο 18 Ιουλίου: Ποιοι γιορτάζουν σήμερα

Δείτε ποιοι έχουν γιορτή σήμερα, 18 Ιουλίου. Διαβάστε το συναξάρι των τιμώμενων αγίων της ημέρας και γνωρίστε τη ζωή και τη δράση τους.

Ποιοι γιορτάζουν σήμερα:

• Αιμιλία, Αιμίλιος

Σήμερα τιμώνται από την Εκκλησία οι Μάρτυς Αιμιλιανός, Μάρτυς Υάκινθος και Οσιος Παμβώ

Μάρτυς Αιμιλιανός

Ενώ η πιο διαδεδομένη εκδοχή τον παρουσιάζει ως δούλο ενός ειδωλολάτρη, αρκετές πηγές και συναξάρια αναφέρουν ότι ο μάρτυς ήταν γιος του επάρχου Σαββατιανού ή ενός υψηλόβαθμου αξιωματικού τον 4ο αι. στο Δορύστολο της Θράκης, τη σημερινή Σιλίστρα της Βουλγαρίας. Το 361, επί αυτοκράτορα Ιουλιανού του Παραβάτη, ο ηγεμόνας Καπετωλίνος διοργάνωσε μεγάλη ειδωλολατρική γιορτή για να δείξει ότι δεν υπήρχαν χριστιανοί στην πόλη, και τότε ο Αιμιλιανός, εξοργισμένος από τη δημόσια προσβολή στον αληθινό Θεό, μπήκε κρυφά στον ειδωλολατρικό ναό και κατέστρεψε τα αγάλματα με σφυρί. Οταν, όμως, οι στρατιώτες άρχισαν να χτυπούν αθώους περαστικούς, νομίζοντας ότι αυτοί έσπασαν τα είδωλα, ο μάρτυς παρουσιάστηκε μόνος του και ομολόγησε την πράξη του για να σώσει τους συμπολίτες του. Παρότι ο Καπιτωλίνος έμαθε ότι ο δράστης που κατέστρεψε τα είδωλα ήταν ο γιος του επάρχου, δήλωσε ότι η ευγενής καταγωγή του δεν θα τον γλίτωνε από την τιμωρία και επέβαλε στον πατέρα του Σαββατιανό βαρύ πρόστιμο σε χρυσό ή ασήμι λόγω αμέλειας, επειδή δεν κατάφερε να αποτρέψει την πράξη του γιου του, τον δε Αιμιλιανό μαστίγωσε ανελέητα και τον καταδίκασε σε θάνατο στην πυρά. Το άγιο σώμα του ετάφη στη Ράβδο τη 18η Ιουλίου του έτους 361 και τιμάται ιδιαιτέρως από την Ορθόδοξη Εκκλησία της Βουλγαρίας και της Ρουμανίας, με τεμάχια των ιερών λειψάνων του να αποθησαυρίζονται στον Μητροπολιτικό Ναό της πόλης Σιλίστρα και στον Ι.Ν. Εισοδίων Θεοτόκου στο Βουκουρέστι, στην Ελλάδα δε, ο πλέον γνωστός ναός αφιερωμένος στον άγιο βρίσκεται στον Λόφο Σκουζέ Αθηνών.

Μάρτυς Υάκινθος

Γεννήθηκε στην Αμάστριδα της Παφλαγονίας, από τους ευσεβείς Θεόκλητο και Θεονίλλη τον 4ο αι. Στην πόλη του υπήρχε ένα τεράστιο δέντρο, πλάτανος ή φτελιά, που οι ειδωλολάτρες λάτρευαν ως θεότητα ή συγκεντρώνονταν γύρω του προσφέροντας θυσίες στους θεούς, ο δε Υάκινθος, γεμάτος ζήλο για την αληθινή πίστη, πήγε κρυφά ένα βράδυ και το έκοψε. Οταν οι ειδωλολάτρες είδαν το ιερό τους δέντρο κομμένο, εξοργίστηκαν, τον συνέλαβαν και τον οδήγησαν στον ηγεμόνα Καστρήσιο, που διέταξε τον άγριο ξυλοδαρμό του. Αρχικά, του έσπασαν τα δόντια και τον έσυραν με σχοινιά πάνω σε κοφτερές πέτρες και στη συνέχεια τον έριξαν στη φυλακή, όπου από τα βαριά τραύματα και τα βασανιστήρια παρέδωσε το πνεύμα του στον Θεό. Η παράδοση αναφέρει ότι ένας τυφλός, ονόματι Αλέξανδρος, άγγιξε το λείψανο του μάρτυρα και βρήκε αμέσως το φως του. Ο Υάκινθος από την Αμάστριδα δεν πρέπει να συγχέεται με τον πιο γνωστό Υάκινθο τον Κουβικουλάριο, ο οποίος ήταν θαλαμηπόλος του αυτοκράτορα Τραϊανού και η μνήμη του τιμάται στις 3 Ιουλίου.

Οσιος Παμβώ

Ενας από τους σπουδαιότερους «γέροντες» της ερήμου της Αιγύπτου και στενός μαθητής του Μεγάλου Αντωνίου, έζησε στην έρημο της Νιτρίας τον 4ο αι. και υπήρξε σύγχρονος του Μακαρίου του Αιγυπτίου και του Παφνουτίου. Εμεινε στην ιστορία για την απίστευτη εγκράτεια στη γλώσσα του, λέγεται δε ότι, όταν πήγε στον Μ. Αντώνιο για να μάθει τον πρώτο ψαλμό, μόλις άκουσε τον στίχο «Φυλάξω τας οδούς μου του μη αμαρτάνειν εν γλώσσῃ μου», έφυγε και έκανε έξι μήνες να ξαναφανεί, προσπαθώντας πρώτα να εφαρμόσει αυτόν τον στίχο στην πράξη. Ακόμη και όταν ο Μέγας Αθανάσιος τον κάλεσε στην Αλεξάνδρεια, ο Παμβώ παρέμεινε απλός και σιωπηλός, αποφεύγοντας τους επαίνους των ανθρώπων. Εργαζόταν πλέκοντας καλάθια, μόνο και μόνο για να εξασφαλίσει το λιγοστό αναγκαίο ψωμί του και, όπως ο Μωυσής, έτσι και εκείνος αναφέρεται ότι είχε λάβει τέτοια χάρη από τον Θεό, που το πρόσωπό του έλαμπε σαν ήλιος, σε σημείο που οι άλλοι μοναχοί δεν μπορούσαν να τον κοιτάξουν κατάματα.

Κοιμήθηκε ειρηνικά γύρω το 373. Λίγο πριν πεθάνει, είπε στους μαθητές του ότι, από την ημέρα που ήρθε στην έρημο, δεν έφαγε ποτέ ψωμί που δεν κέρδισε με τον κόπο των χεριών του και δεν μετάνιωσε ποτέ για λόγο που είπε, γιατί πάντα σκεφτόταν πριν μιλήσει. Στο Γεροντικό αναφέρονται πολλά αποφθέγματά του και περιστατικά. Κάποτε ο Μ. Αθανάσιος τον κάλεσε από την έρημο στην Αλεξάνδρεια και, καθώς περπατούσε στην πόλη συνοδευόμενος από άλλους μοναχούς, είδε μια γυναίκα της αριστοκρατίας ή κατά άλλους μια ηθοποιό/πόρνη, που ήταν ντυμένη με προκλητικά και πανάκριβα ρούχα, στολισμένη με κοσμήματα. Μόλις την είδε ο όσιος άρχισε να κλαίει με λυγμούς, στη δε ερώτηση των μοναχών «Γέροντα, γιατί κλαις; Σε σκανδάλισε η θέα της γυναίκας;», εκείνος τους απάντησε: «Κλαίω για δύο λόγους. Πρώτον, για την απώλεια της ψυχής αυτής της γυναίκας. Και δεύτερον, και αυτό με πονάει περισσότερο, γιατί αυτή η γυναίκα καταβάλλει τόση μεγάλη προσπάθεια και φροντίδα για να αρέσει σε ανθρώπους, ενώ εγώ δεν καταβάλλω ούτε τη μισή προσπάθεια για να αρέσω στον Θεό μου».

Μια άλλη σύντομη ιστορία λέει πως κάποτε ήρθαν στον Παμβώ κάποιοι αδελφοί από μακριά για να ακούσουν έναν πνευματικό λόγο, εκείνος, ωστόσο, έμεινε σιωπηλός για ώρες. Οταν οι μαθητές του τον πίεσαν να πει κάτι στους επισκέπτες, εκείνος απάντησε: «Αν δεν ωφελούνται από τη σιωπή μου, δεν πρόκειται να ωφεληθούν ούτε από τον λόγο μου». Αυτή η φράση έμεινε παροιμιώδης στην ασκητική παράδοση, τονίζοντας ότι η ζωή του πιστού πρέπει να ηχεί δυνατότερα από τα λόγια του.

Τιμάται επίσης η μνήμη: μάρτυρος Αθανασίου του εν Κλύσματι, μάρτυρος Μαρκέλλου, μαρτύρων Δασείου και Μάρωνος, Στεφάνου Β΄ πατριάρχου Κωνσταντινουπόλεως, Ιωάννου του ομολογητού μητροπολίτου Χαλκηδόνος, οσίου Βαρλαάμ του εν Φαλακρώ όρει της Αντιόχειας, οσίου Ονησιφόρου του εν Κύπρω, οσίου Ιωάννου του καρτερικού της Λαύρας των Σπηλαίων, οσίου Παμβώ του υπάκουου της Λαύρας των Σπηλαίων και οσίου Λεοντίου ιδρυτού της μονής Καριχώφ εν Νόβγκοροντ.

Πηγή: kathimerini.gr