Εορτολόγιο 27 Σεπτεμβρίου: Ποιοι γιορτάζουν σήμερα

Δείτε ποιοι έχουν γιορτή σήμερα, 27 Σεπτεμβρίου. Διαβάστε το συναξάρι των τιμώμενων αγίων της ημέρας και γνωρίστε τη ζωή και τη δράση τους.

Ποιοι γιορτάζουν σήμερα:

• Ακυλίνα
• Ζήνων
• Καλλιστράτη, Καλλίστρατος

Σήμερα τιμώνται από την Εκκλησία οι Μάρτυς Καλλίστρατος, Νεομάρτυς Ακυλίνα και Μάρτυς Σιγίβερτος (Sigeberht)

Μάρτυς Καλλίστρατος

Η ζωή του συνδέεται με τη Ρώμη, τις στρατιωτικές διώξεις των χριστιανών και τη θαυμαστή μεταστροφή δεκάδων συστρατιωτών του. Γεννήθηκε στην Καρχηδόνα της Βόρειας Αφρικής, και από την οικογένειά του είχε βαθιές χριστιανικές ρίζες, διότι ο προπάππος του, Νεοσκόρος, ήταν στρατιώτης στην Ιερουσαλήμ την εποχή του Πόντιου Πιλάτου, είδε τα Πάθη του Χριστού, άκουσε για την Ανάστασή Του, πίστεψε και βαπτίστηκε. Ετσι, ο Καλλίστρατος ανατράφηκε από παιδί με τις χριστιανικές αρχές. Οταν κατατάχθηκε στον ρωμαϊκό στρατό και υπηρετούσε στη λεγεώνα του στρατηγού Περσεντίνου, έκρυψε αρχικά την πίστη του λόγω των σκληρών διώξεων του αυτοκράτορα Διοκλητιανού. Κάποια νύχτα, όμως, ενώ όλοι οι στρατιώτες κοιμόντουσαν, σηκώθηκε για να προσευχηθεί, κάποιοι τον άκουσαν να ψιθυρίζει το όνομα του Χριστού και τον κατήγγειλαν αμέσως στον διοικητή. Εκείνος κάλεσε τον Καλλίστρατο και τον διέταξε να θυσιάσει στα είδωλα, αλλά μετά την κατηγορηματική άρνησή του ξεκίνησαν τα βασανιστήρια. Τον χτύπησαν άγρια με ραβδιά σε όλο του το σώμα και τον έβαλαν σε δερμάτινο σάκο ρίχνοντάς τον στη θάλασσα για να πνιγεί. Σύμφωνα με τον συναξαριστή του, ο σάκος σχίστηκε πάνω σε βράχο και δύο δελφίνια τον μετέφεραν με ασφάλεια πίσω στην ακτή, αφήνοντάς τον εντελώς υγιή. Βλέποντας το συγκλονιστικό θαύμα με τα δελφίνια, 49 Ρωμαίοι στρατιώτες πίστεψαν αμέσως στον αληθινό Θεό και ο Περσεντίνος, εξοργισμένος τους φυλάκισε όλους. Μέσα στη φυλακή, ο Καλλίστρατος κατήχησε τους στρατιώτες προετοιμάζοντάς τους, ενώ ο διοικητής, βλέποντας ότι έχανε τον έλεγχο του στρατεύματος, διέταξε να θανατωθούν κρυφά. Τη νύχτα της 27ης Σεπτεμβρίου 304, στρατιώτες μπήκαν στη φυλακή και αποκεφάλισαν τον Καλλίστρατο και τους 49 συντρόφους του. Οι χριστιανοί της περιοχής μάζεψαν κρυφά τα λείψανά τους και τα έθαψαν με τιμές, ενώ αργότερα στο σημείο εκείνο χτίστηκε ναός αφιερωμένος στη μνήμη τους.

Νεομάρτυς Ακυλίνα

Γνωστή και ως Αγγελίνα, είναι μία από τις συγκλονιστικές μορφές των νεομαρτύρων της περιόδου της Τουρκοκρατίας. Γεννήθηκε το 1745 στο Ζαγκλιβέρι της Θεσσαλονίκης από χριστιανούς γονείς, αλλά όταν η Ακυλίνα ήταν ακόμη σε παιδική ηλικία, ο πατέρας της μάλωσε με έναν Τούρκο γείτονα, πάνω στον θυμό του τον σκότωσε και, για να γλιτώσει τη θανατική ποινή που επέβαλλε ο ισλαμικός νόμος, ο Γεώργιος δείλιασε και εξισλαμίστηκε, υποσχόμενος μάλιστα στις οθωμανικές αρχές πως, όταν η κόρη του μεγάλωνε, θα την ανάγκαζε και εκείνη να γίνει μουσουλμάνα. Η μητέρα της Ακυλίνας, ωστόσο, παρέμεινε ακλόνητη στην ορθόδοξη πίστη και μεγάλωσε την κόρη της με χριστιανικές αρχές, λέγοντάς της συνεχώς ότι η πίστη είναι ένα πολύτιμο διαμάντι που δεν πρέπει ποτέ να επιτρέψει σε κανέναν να της το κλέψει.

Οταν η Ακυλίνα έφτασε σε ηλικία 18-19 ετών, ξεχώριζε για τη σωματική της ομορφιά και την αρετή της, οι δε Τούρκοι άρχισαν να πιέζουν τον πατέρα της να τηρήσει την υπόσχεσή του. Εκείνος προσπάθησε αρχικά με καλούς τρόπους και υποσχέσεις για πλούτη, αλλά και με άγριες απειλές στη συνέχεια να την πείσει να αρνηθεί τον Χριστό, με την Ακυλίνα όμως να απαντά με θάρρος: «Χριστιανή γεννήθηκα και Χριστιανή θέλω να πεθάνω». Μετά την οριστική άρνησή της, οι Τούρκοι τη συνέλαβαν και την οδήγησαν στον κριτή της Θεσσαλονίκης, όπου άρχισαν απάνθρωπα βασανιστήρια. Την κρέμασαν από τα χέρια και τη χτυπούσαν αλύπητα με αγκαθωτά ραβδιά και ξύλα, με το σώμα της να πληγώνεται τόσο πολύ, που άρχισαν να πέφτουν κομμάτια από τις σάρκες της. Βλέποντας ότι η Ακυλίνα ήταν πλέον ετοιμοθάνατη και δεν επρόκειτο να αλλαξοπιστήσει, οι Τούρκοι την παρέδωσαν ημιθανή στη μητέρα της για να μην πεθάνει στα χέρια τους. Εκείνη τότε την πήρε στην αγκαλιά της γεμάτη δάκρυα και, αντί για θρήνο, τη ρώτησε με αγωνία: «Παιδί μου, μήπως δείλιασες και αρνήθηκες τον Χριστό;» και η Ακυλίνα, μαζεύοντας τις τελευταίες της δυνάμεις, απάντησε: «Μητέρα, έκανα όπως μου είπες. Το διαμάντι που μου εμπιστεύθηκες το φύλαξα καθαρό και αμόλυντο και τώρα πάω κοντά στον Χριστό». Παρέδωσε την ψυχή της στις 27 Σεπτεμβρίου 1764.

Για 248 χρόνια, η τοποθεσία των λειψάνων της παρέμενε άγνωστη, καθώς οι χριστιανοί την είχαν θάψει κρυφά για να αποφύγουν τη βεβήλωση από τους Τούρκους. Τον Φεβρουάριο του 2012, ύστερα από συστηματικές έρευνες και ιστορικές ενδείξεις, ο Μητροπολίτης Λαγκαδά Ιωάννης εντόπισε τον τάφο της στην κοντινή κωμόπολη Οσσα Θεσσαλονίκης και τα λείψανά της βρέθηκαν στον Ιερό Ναό Παμμεγίστων Ταξιαρχών, τυλιγμένα σε παλιό ύφασμα. Σήμερα, έχουν μεταφερθεί με τιμές πίσω στη γενέτειρά της, το Ζαγκλιβέρι, όπου φυλάσσονται σε ναό που χτίστηκε προς τιμήν της.

Μάρτυς Σιγίβερτος (Sigeberht)

Βασιλιάς της Ανατολικής Αγγλίας, ενός αγγλοσαξονικού βασιλείου που κάλυπτε τις σημερινές κομητείες του Νόρφολκ και του Σάφολκ, κατέχει μια ιδιαίτερη θέση στην ιστορία της Βρετανίας, καθώς ήταν ο πρώτος Αγγλος βασιλιάς που έλαβε χριστιανικό βάπτισμα και μόρφωση πριν ανέβει στον θρόνο, αλλά και ο πρώτος που παραιτήθηκε από το αξίωμά του για να γίνει μοναχός. Η κύρια ιστορική πηγή για τη ζωή του είναι το μνημειώδες έργο του Βέδα του Ευσεβούς «Εκκλησιαστική Ιστορία του Αγγλικού Εθνους», του 8ου αι.

Ηταν γιος του ισχυρού βασιλιά Ρέντβαλντ (Rædwald) της Ανατολικής Αγγλίας, αλλά λόγω της εχθρότητας του πατέρα του, αναγκάστηκε να εγκαταλείψει τη Βρετανία και κατέφυγε ως εξόριστος στη Γαλατία, τη σημερινή Γαλλία. Κατά τη διάρκεια της παραμονής του στα γαλατικά μοναστήρια, ήρθε σε επαφή με τον Χριστιανισμό, βαπτίστηκε και έλαβε σπουδαία θεολογική και κλασική παιδεία. Μετά τη δολοφονία του ετεροθαλούς αδελφού του, βασιλιά Εορπβαλντ (Eorpwald), το βασίλειο βυθίστηκε στην αναρχία και την ειδωλολατρία για τρία χρόνια κι έτσι, γύρω στο 630-631, ο Σιγίβερτος επέστρεψε, ανέλαβε την εξουσία, ξεκίνησε αμέσως το έργο του εκχριστιανισμού των υπηκόων του και κάλεσε από τη Βουργουνδία τον επίσκοπο Φήλικα, ο οποίος ίδρυσε την πρώτη επισκοπική έδρα στο Ντόμοκ (Dommoc). Φέρνοντας, επίσης, διδασκάλους από το Καντέρμπουρι, ίδρυσε το πρώτο σχολείο αρρένων στην περιοχή, βασισμένο στα γαλατικά πρότυπα, για να μάθουν οι νέοι ανάγνωση, γραφή και λατινικά και παραχώρησε γη στον Ιρλανδό ιεραπόστολο Αγ. Φουρσέυ (Fursey) για να χτίσει μεγάλο μοναστήρι στο Μπεργκ Καστλ (Burgh Castle). Βλέποντας ότι η χριστιανική πίστη είχε πλέον στερεωθεί στο βασίλειό του, ο Σιγίβερτος αποφάσισε να εκπληρώσει τον μεγάλο του πόθο, παραιτήθηκε οριστικά από τον θρόνο υπέρ του Εκγκρικ, έλαβε τη μοναχική κουρά και αποσύρθηκε στο μοναστήρι του Μπέντριτσγουορθ, το μετέπειτα διάσημο Bury St Edmunds, όπου έζησε ως απλός μοναχός.

Λίγα χρόνια αργότερα, το 637, ο πανίσχυρος ειδωλολάτρης βασιλιάς Πέντα της Μερκίας εισέβαλε ξαφνικά στην ανατολική Αγγλία με μεγάλο στρατό και οι τρομοκρατημένοι κάτοικοί της πήγαν στο μοναστήρι και ικέτευσαν τον Σιγίβερτο να τους διοικήσει στη μάχη, καθώς ήταν διάσημος και αγαπητός στρατηγός. Εκείνος, όμως, αρνήθηκε κατηγορηματικά, τονίζοντας ότι είχε πλέον πεθάνει για τον κόσμο, αλλά οι στρατιώτες τον έσυραν με τη βία έξω από το μοναστήρι και τον μετέφεραν στο πεδίο της μάχης, ελπίζοντας ότι η παρουσία του και μόνο θα εμψύχωνε τον στρατό. Ο Σιγίβερτος, πιστός στους μοναχικούς του όρκους, αρνήθηκε να αγγίξει όπλα ή να φορέσει πανοπλία, κι έτσι, κρατώντας στα χέρια του μόνο ένα ξύλινο ραβδί, έπεσε νεκρός στη μάχη μαζί με τον βασιλιά Εκγκρικ, όταν ο στρατός τους συνετρίβη από τους ειδωλολάτρες. Λόγω του θανάτου του από τους παγανιστές και της ακλόνητης πίστης του, ο Σιγίβερτος ανακηρύχθηκε μάρτυρας.

Τιμάται επίσης η μνήμη: μάρτυρος Γαϊάνης, μάρτυρος Επιχάρεως, οσίου Ιγνατίου ηγουμένου Ι.Μ. Σωτήρος Βαθέος Ρύακος, αποστόλων Μάρκου, Αριστάρχου και Ζήνωνος, μαρτύρων Φιλήμονος επισκόπου και Φουρτουνιανού, σφαγιασθέντων πατέρων Μονής Στροφάδων υπό των Τούρκων, πάντων Πατριαρχών της Ιερουσαλήμ, οσίου Σαββατίου μονής Σολοφκί, ιερομάρτυρος Ανθίμου μητροπολίτου Ουγγροβλαχίας, ιερομάρτυρος Πέτρου Πολυάνσκυ μητροπολίτου Κρουτίτσυ και οσίας Ραχήλ Κορότκοβα.

Πηγή: kathimerini.gr