Οι δύο ηλικίες στις οποίες είναι πιο δύσκολο να βρει κανείς τον έρωτα

Αν και η αναζήτηση της αγάπης μπορεί να μοιάζει απαιτητική σε κάθε φάση της ζωής, υπάρχουν ορισμένες περίοδοι κατά τις οποίες γίνεται ακόμη πιο σύνθετη. Η ψυχίατρος Marine Colombel εξηγεί στο psychologies.com ποιες είναι αυτές οι ηλικίες και γιατί συνοδεύονται από ιδιαίτερες προκλήσεις.

Αφορμή αποτελεί η ταινία Bridget Jones : folle de lui, όπου η γνωστή ηρωίδα —την οποία το κοινό έχει παρακολουθήσει στις ερωτικές της περιπέτειες ανάμεσα στον Mark Darcy και τον Daniel Cleaver— βρίσκεται πλέον αντιμέτωπη με το πένθος, τη μονογονεϊκότητα και την αναζήτηση συντρόφου στα 52 της χρόνια.

Η Bridget, πλέον χήρα, καλείται να διαχειριστεί τη νέα της ταυτότητα ως μητέρα που μεγαλώνει μόνη τα παιδιά της, ενώ παράλληλα προσπαθεί να επανέλθει στον κόσμο των γνωριμιών. Αν στις προηγούμενες ταινίες είχε αναδειχθεί η δυσκολία της εργένικης ζωής στα 30, τώρα εξερευνάται το dating μετά τα 50.

Τα 30: Η «ηλικία της ωριμότητας» και η κοινωνική πίεση

Στην πρώτη ταινία της σειράς, η Bridget Jones προσπαθεί να βρει τον έρωτα και βιώνει έντονα τη μοναξιά της στα 30, μέσα σε ένα περιβάλλον όπου γύρω της κυριαρχούν ζευγάρια και οικογένειες που δημιουργούνται.

Αν και η ιστορία διαδραματίζεται στις αρχές της δεκαετίας του 2000, η κοινωνική πίεση προς τους εργένηδες —και ιδιαίτερα προς τις γυναίκες— παραμένει ισχυρή. Δεν είναι τυχαίο ότι η ιστορία αντλεί έμπνευση από το Περηφάνια και Προκατάληψη της Jane Austen, όπου οι ηρωίδες πιέζονται έντονα να παντρευτούν, καθώς η κοινωνία ωθεί τις γυναίκες να δημιουργήσουν οικογένεια όσο το δυνατόν νωρίτερα.

Σύμφωνα με τη Marine Colombel, μετά τα 30 η πίεση συχνά εντείνεται:
«Μετά τα 30, μπορεί να γίνει πιο έντονη η πίεση από την οικογένεια ή να εμφανιστεί η επιθυμία για παιδί, κάτι που στρέφει περισσότερο την προσοχή στην αναζήτηση συντρόφου», επισημαίνει.

Πέρα από τις προσωπικές επιθυμίες, τα πρότυπα που κυριαρχούν στο κοινωνικό περιβάλλον ενδέχεται να ενισχύουν το αίσθημα ότι κάποιος «μένει πίσω» ή βρίσκεται εκτός των κοινωνικών προσδοκιών.

Τα 50: Αναδόμηση και επαναπροσδιορισμός

Η δεκαετία των 50 συνοδεύεται από διαφορετικού τύπου προκλήσεις.
«Μετά τα 50, οι άνθρωποι έρχονται αντιμέτωποι με σημαντικές αλλαγές: διαζύγιο, χηρεία ή την αποχώρηση των παιδιών από το σπίτι», εξηγεί η Marine Colombel.

Σε αυτή τη φάση, ο φόβος της μοναξιάς, οι ανησυχίες που σχετίζονται με τη γήρανση ή ο περιορισμός των κοινωνικών ευκαιριών μπορεί να επαναφέρουν το ερώτημα της συντροφικότητας.

Αν στα 30 υπάρχει συχνά το άγχος του «χρόνου» για τη δημιουργία οικογένειας, στα 50 κυριαρχεί η ανάγκη ανασυγκρότησης.

Στην περίπτωση της Bridget Jones, η ηρωίδα καλείται να διαχειριστεί τη χηρεία και τη διαδικασία συναισθηματικής επανεκκίνησης.
«Η αναδόμηση της ζωής μετά την απώλεια ενός μακροχρόνιου συντρόφου απαιτεί ένα σύνθετο πένθος. Η ενοχή που μπορεί να συνοδεύει την ιδέα της “αντικατάστασης” του εκλιπόντος συντρόφου ενδέχεται να δυσκολεύει το άνοιγμα σε νέες σχέσεις», αναφέρει η ψυχίατρος.

Παράλληλα, η αναζήτηση νέας σχέσης μετά από απώλεια μπορεί να συνοδεύεται από φόβο κοινωνικής κριτικής.

Ένας ακόμη παράγοντας είναι η εικόνα σώματος.
«Οι σωματικές αλλαγές και τα κοινωνικά πρότυπα μπορούν να επηρεάσουν την αυτοεκτίμηση, καθιστώντας την επιστροφή στον χώρο των γνωριμιών πιο απαιτητική», προσθέτει.

Η απουσία προτύπων και η σημασία της αποδοχής

Σύμφωνα με τη Marine Colombel, η περιορισμένη εκπροσώπηση ιστοριών αγάπης μετά τα 50 στα μέσα ενημέρωσης ενισχύει τις κοινωνικές προσδοκίες.
«Τα μέσα τείνουν να προβάλλουν τη νεότητα, προσφέροντας ελάχιστα πρότυπα ερωτικής ολοκλήρωσης σε μεγαλύτερες ηλικίες», σημειώνει.

Ωστόσο, οι δυσκολίες που σχετίζονται με την ηλικία δεν είναι ανυπέρβλητες.
«Όπως δείχνει η πορεία της Bridget Jones, η αποδοχή της ευαλωτότητάς μας και η διατήρηση ανοιχτής στάσης απέναντι στις ευκαιρίες μπορούν να οδηγήσουν σε ουσιαστικές εμπειρίες ζωής, παρά τις προκλήσεις», καταλήγει η ψυχίατρος.